Çarja e buzës dhe qiellzës janë defekte të lindjes. Rreth një në çdo 700 fëmijë do të lind me defektin e çarjes.

Defektet e çarjeve mund të ndahen në tre grupe kryesore:

  • Vetëm çarja e buzës;
  • Vetëm çarja e qiellzës; dhe
  • Çarja e buzës dhe e qiellzës.

Çarja mund të jetë e pranishme në një krah ose në të dyja krahët e faqes dhe ndonjëherë prek hundën dhe gojën. Defektet e çarjeve mund të ndodhin më vete, bashkë ose më defektet e tjera të lindjes.

Shkaqet e defekteve të çarjes

Çarjet e buzës dhe të qiellzës rezultojnë që të vijnë nga dështimi i strukturës në faqe dhe gojë për t’u bashkuar së bashku në fazat e hershme të shtatzënisë.

Nuk dihet saktësisht se çfarë e shkakton çarjen e buzës dhe të qiellzës. Në disa raste ekziston një histori familjare për këtë gjendje. Bebet mund të trashëgojnë një gen nga nëna apo babai.

Faktorët e mjedisit (çfarë ndodh gjatë shtatzënisë) gjithashtu duket se luajnë një rol. Kërkimet tregojnë se defektet e çarjeve kanë më shumë të ngjarë që të ndodhin në gratë shtatzëna që konsumojnë duhan, alkool ose që marrin ilaçe të caktuara.

Trajtimi i defekteve të çarjes

Shumica e bebeve të lindur me çarje dhe/ose të qiellzës do të vlerësohen dhe menaxhohen nga një ekip i specializuar i kujdesit multi-disiplinar.

Bebet e lindura me të çarat e buzëve zakonisht ushqehen me gji. Megjithatë, bebet e lindura me të çarat e qiellza-ve shpesh nuk mund të gjenerojnë thithje të mjaftueshme të të ushqyerit të gjirit. Bebet me të çarën e qiellzës mund të ushqehen me qumështin e gjirit ose me formulë, nëpërmjet “gjokseve” të të ushqyerit dhe shisheve me biberona.

Pages: 1 2