Djathi në dietë

Shumica e djathit që konsumohet është i bërë nga qumështi i pasterizuar i lopëve, deleve ose dhive. Djathi përgjithësisht përgatitet duke shtuar një lëndë (fara) fillestare të baktereve të qumështit. Këto baktere bashkohen me sheqerin e qumështit (laktozë) duke prodhuar acid laktik (LAKTIK Acidi), që ndan pjesët solide nga lëngu i qumështit. Si rezultat formohet një masë e freskët, e cila lihet të kullohet.

Kjo masë përdoret e freskët ose e ngrohur, e kripur, e thartë ose e lënë për t’u stazhionuar sipas tipit të djathit që do të prodhohet. Për djathërat e stazhionuara edhe enzimat kimo-tripsinë, që gjenden në farën e djathit, i hidhen qumështit. Për disa tipe djathi, lënda fillestare mund të përmbajë gjithashtu myqe të përzgjedhura (p.sh. myk i bardhë për djathë kamembert dhe myk blu për djathin venin blu) ose baktere që prodhojnë gazra (për të formuar “sytë” në djathin e stilit zviceran), ose aroma dhe ngjyra të ndryshme.

Djathi kategorizohet në 4 grupe kryesore sipas teknikave të prodhimit dhe stazhionimit:

  • I freskët i pa kulluar, si kremi i neufchatel, rikota, kuarku, maskarpone dhe feta;
  • I butë i stazhionuar me myk, si bri, kamembert and veini blu;
  • I plotë, si çedër dhe djathi Zvicerian
  • I fortë, si parmexhano dhe pekorino.

Tipe të tjera djathërash, përfshijnë djathin krudo (p.sh. mocarela dhe boçionçini) dhe djathin e larë rind (p.sh gruieri)

Djathi si ushqim

Pages: 1 2 3