Terapitë vizionare të tilla si optometria e sjelljes dhe përdorimi i lenteve të ngjyrosura nuk kanë vend në trajtimin e disleksi-së ose në aftësitë e kufizuara të të mësuarit, thonë ekspert-ët.

Akademia Amerikane e Pediatri-së dhe Akademia Amerikane Oftalmologji-ke kohët e fundit lëshuan ​​një deklaratë të përbashkët të politikës për thirrje për trajtimin e disleksisë si një çrregullim gjuhësor që rrjedhë nga anomali-të e trurit, dhe jo nga çrregullimet vizual-e (Pediatria 2009; 124: 837-44).

Mjeku pediatër Dr. Doug Shelton, kaloi interesin e zhvillimit të fëmijëve, specialistëve të Kolegjit Mbretëror të Mjekëve Australian, tha deklarata amerikane.

“Shumica e pediatërve, veçanërisht ato që merren me zhvillimin e fëmijëve … bien dakord që lentet me ngjyrë janë një humbje kohe dhe parash për disleksinë”.

“Në vitet e fundit është rritur optometria e sjelljes”.

Nuk kishte asnjë dëshmi se optometria e sjelljes, duke përfshirë ushtrimet e syve të dizejnuara për të kontrolluar lëvizjet e shpejta të quajtura “saccades”, të rezultonte në leximin apo të kuptuarit më të mirë, tha deklarata amerikane.

Nxënësit me disleksi kërkojnë një instruksion shumë të strukturuar, intensiv, të individualizuar nga një terapist i trajnuar për mësimdhënie akustike, thanë akademikët.

Dr. Shelton tha se prindërit ishin të interesuar në eksplorim-in e mundësive që ofrojnë zgjidhje për probleme serioze në zhvillimin e fëmijës.