Frika nga të qenit prind. Çfarë mund të bëni ju për këtë?

Kohët e fundit u anketuan më shumë se 2 400 prindër për të gjetur se çfarë i lë ata pa gjumë natën. Frika luhatet nga shqetësimet rreth të ardhmes së fëmijëve tuaj e deri tek siguria për shëndetin e tyre afatgjatë.

Kjo na bën të pyesim: A janë fëmijët tanë vërtet në rrezik, apo shqetësimi është thjesht i qepur në ADN-në tonë të prindit?

Në përgjithësi, prindërit dhe ata që nuk janë prindër njëlloj priren të frikësohen nga gjërat që nuk mund t’i kontrollojnë. Prindërit gjithashtu priren të frikësohen nga rreziqet sensacionale, ato që tërheqin vëmendjen e medias dhe krijojnë melodrama si të filmave më të shikuar gjatë javës. Sipas ekspert-ëve, është e zakonshme që prindërit të shqetësohen shumë se fëmija i tyre mund të rrëmbehet nga ndonjë i huaj se sa për udhëtimet e tij me makinë pa rripin e sigurimit, apo që luan pranë një pishine të pa rrethuar, megjithëse makina dhe pishina mund të paraqesin rrezik më të madh për fëmijët se sa rrëmbimi.

Një mori ekspertësh u pyetën për të përcaktuar çfarë duhet të bëni për t’i pasur të pa rrezikuar fëmijët tuaj.

Shpresa të mëdha

Frika: Unë kam frikë se fëmija im nuk do të marrë arsimin e duhur dhe shanset që i nevojiten për të arritur potencialin e vet.

Kjo ishte frika më e madhe e prindërve në anketimin tonë. Kjo na befasoi sepse ne anketuam prindër të fëmijëve relativisht të vegjël. Por kjo nuk ishte befasi për Pamela Paul, autore e librit Të qenit Prindër. Në të ajo tregon se si ankthi prindëror ushqehet nga marketingu i lodrave dhe produkteve “edukative” dhe i programeve të leximit të hershëm, të cilat do ta vënë fëmijën tuaj në një rrugë të shpejtë të suksesit, madje edhe para se ai të çlirohet nga pelenat. Paul beson se ky ankth prindëror është një reagim racional ndaj një klime të frikshme ekonomike. Në bazë të kësaj frike të prindërve është një ndjesi e gjerë e pasigurisë ekonomike. Prindërit kanë frikë se fëmijët e tyre nuk do ta kenë të lehtë dhe shumë prindër sot duan një të ardhme tjetër për fëmijët e tyre.

Vezët, pjelloria dhe mosha: Si funksionojnë?

Pjelloria bie natyrshëm me rritjen e moshës së gruas, por rënia ka pak të bëjë me plakjen që ndodh në kocka, lëkurë dhe pjesën më të madhe të organ-eve të trupit. Është mosha dhe cilësia e vezëve të një gruaje arsyeja primare për rënien e pjellorisë me plakjen e gruas. Ja sepse gratë në të pesëdhjetat e madje edhe në të gjashtëdhjetat kanë qenë në gjendje të mbeten shtatzënë duke përdorur vezët e dhuruara nga një grua më e re.

Ju ndoshta keni dëgjuar që vajzat lindin me një pasuri të tërë vezësh-ose para vezësh- tashmë brenda vezoreve të tyre. Kjo do të thotë që vezët e një gruaje janë gjithmonë në moshën që është dhe gruaja. Këto një milion deri në dy milionë vezë në pritje quhen oocite primare. Ato në të vërtetë ende nuk janë vezë, por janë mbështjellë në një fshikëz mbrojtëse, në folikulë dhe ruhen në një lloj gjumi, duke pritur për hormonet e pubertet-it që t’i zgjojnë. Me kalimin e kohës, oocitet vdesin vazhdimisht. Në kohën që vajza arrin pubertetin kanë mbetur vetëm 300 000 deri në 500 000. Pjesa tjetër janë shpërbërë dhe absorbuar nga trupi në një proces natyror të quajtur atresia.

Ndarja e vezëve

Shumica e qelizave në trup përmbajnë dy kopje të strukturave të quajtura kromozome. Kromozomet përmbajnë ADN-në tonë, informacionin tonë gjenetik. Qeniet njerëzore kanë 23 çifte kromozomesh të ndryshëm, domethënë 46 kromozome në secilën qelizë. Kur një oocit primar ndahet, çdo pjesë ka vetëm një kromozom. Pasi oociti i nënshtrohet kësaj ndarje, quhet vezë. Qelizat e spermës po ashtu kanë vetëm një kopje të secilit kromozom, 23 në total. Kjo siguron që kur veza dhe sperma takohen dhe shkrihen me njëra tjetrën, veza e fekonduar që vjen si rezultat, që së shpejti do të bëhet embrion, do të ketë dy kopje të secilit nga kromozomet në çdo qelizë.

Diagnoza e kancerit të pankreasit dhe zbulimi i hershëm

Kanceri i pankreas-it mund të kalojë i pazbuluar deri sa të jetë i avancuar. Në kohën kur shfaqen simptomat, diagnostikimi i kancerit të pankreasit është relativisht i drejtpërdrejtë. Fatkeqësisht, në këtë pikë, kurim-i është rrallëherë i mundshëm.

Diagnostikimi i kancerit të pankreasit zakonisht ndodh kur dikush vjen tek mjeku pasi ka përjetuar javë apo muaj simptomash. Këto simptoma shpesh janë dhimbje abdominale, humbje e peshës, të kruara, ose verdhëza. Atëherë mjeku fillon të kërkojë shkakun duke përdorur instrumentet profesionale:

  • Duke marrë historinë e sëmundjes një mjek mëson zhvillimin e sëmundjes, si kohën kur ajo është shfaqur, natyrën dhe vendndodhjen e dhimbjes dhe probleme të tjera mjekësore.
  • Gjatë një ekzaminimi fizik, një mjek mund të ndjejë një masë në bark dhe të vërë re nyja limfatike të ënjtura në qafë, lëkurë të zverdhur ose humbje të peshës.
  • Testet laboratorike mund të tregojnë prova që rrjedhja e bilës po bllokohet ose çrregullime të tjera.

Bazuar në ekzaminimin e një personi, testet laboratorike dhe përshkrimin e simptomave, një mjek urdhëron një test në imazheri:

  • Tomografi të kompjuterizuar (skaner): Një skaner merr foto të shumta me rreze X dhe një kompjuter i sjell ato në imazhe të detajuara të pjesës së brendshme të abdomen-it. Një skaner i tillë e ndihmon mjekun të përcaktojë diagnozën e kancerit të pankreasit.
  • Rezonancë magnetike: Duke përdorur valët magnetike, një skaner krijon imazhe të detajuara të abdomen-it, në veçanti zonën rreth pankreasit, mëlçisë dhe fshikëzës së tëmthit.
  • Ultratingujt: Valë zanore të padëmshme të pasqyruara nga organ-et në bark krijojnë imazhe që potencialisht i ndihmojnë mjekët të përcaktojnë një diagnozë të kancerit të pankreasit.
  • Tomografia me emetime të pozitroneve: Glukoza radioaktiv-e e injektuar në vena absorbohet nga qelizat kanceroze. Ky skaner mund të ndihmojë të përcaktohet shkalla e përhapjes së kancerit të pankreasit.