gjalpi-kiki

Alergji-a ndaj kikirikëve është alergjia më e zakonshme dhe serioze tek fëmijët. Rreth 3 në çdo 100 fëmijë parashkollorë janë alergjikë ndaj kikirikëve. Për arsye që janë kryesisht të panjohura, duket se prevalenca (prevalencë) e alergjisë së kikirikëve është në rritje në vendet e zhvilluara.

Në shumicën e njerëzve, alergjia ndaj kikirikëve zhvillohet në fëmijëri dhe vazhdon gjatë gjithë jetës, por në rreth 20% të rasteve, alergjia zgjidhet në moshë të rritur. Fëmijët të cilët zhvillojnë anafilaksi (një reagim alergjik i papritur dhe i rëndë) në ekspozimin ndaj kikirikëve kanë më pak të ngjarë të rriten jashtë saj.

Simptomat

Lloji më i zakonshëm i reaksionit alergjik të fëmijëve të ekspozuar ndaj kikirikëve është kosherja, ose vetëm rreth gojës ose që përhapet mbi tërë trupin. Reagimet të tjera të zakonshme përfshijnë dhimbje barku, të vjella dhe diarre.

Shumë rrallë, fëmijët mund të zhvillojnë anafilaksi si rezultat i ekspozimit ndaj kikirikëve. Anafilaksi është një gjendje jetëkërcënuese që zakonisht përfshin vështirësi të papritura në frymëmarrje, ënjtje të gjuhës, dhe një rënie të presionit të gjakut që mund të çojë në kolaps dhe humbje të vetëdijes.

Fatmirësisht reagimet “jetëkërcënuese” të alergjisë së kikirikëvë janë të rralla.

Diagnoza

Për të diagnostikuar alergjinë ndaj kikirikut, doktori juaj do t’ju pyesë rreth simptomave të fëmijës suaj dhe të kërkojë për të kryer një test të shpimit të lëkurës. Mund të kërkohet gjithashtu edhe një test gjaku, edhe pse analizat e gjakut janë përdorur zakonisht më pak ditët e sotme për diagnostikimin e alergjisë ndaj kikirikut.

Është e rëndësishme të përcaktohet se jo çdo njeri që rezulton pozitiv ndaj alergji-së së kikirikut nga një çpim i lëkurës ose një analize të gjakut mund të zhvillojë një reaksion nga të ngrënit e kikirikëve, prandaj është e nevojshme për diagnozën një histori simptomash.

Përdorimet

Është trombolitik dhe përdoret në trombozë venoze (tromb-et e vendosura në venë), embolia pulmonare (bllokim i enëve të mushkërisë nga embol-at e ardhura) dhe infarkt i miokardit.

Kundërpërdorimet

I kontraindikuar tek pacientët me hemorragji aktive, neoplazmë (tumor) intrakraniale (kokë), malformacionet arteriovenoze, aneurizëm, hipertension. I kontraindikuar tek pacientët me traumë apo intervenim kirurgjik intrakranial dhe intra-spinal (kolona vertebrale). Pastaj i kontraindikuar edhe tek pacientët me histori të hemorragjisë, hemorragjisë subaraknoidale.

Efektet anësore

Hemorragji cerebrale, ethe, hipotension, aritmi, edemë, vjellje, ndjenjë të vjelle, gjakderdhje spontan-e (cerebral-e, retroperitoneal, gastrointestinal-e), anafilaksi.

Dozimi

Infarkt i miokard-it: Regjimi i përshpejtuar ( i filluar brenda 6 orësh), 15 mg me injeksion intravenoz (I.V)  i pasuar me infuzion intravenoz të 50 mg gjatë 30 minutave dhe pastaj 35 mg gjatë 60 minutave, doza e përgjithshme 100 mg gjatë 90 minutave; doza më të vogla përdoren te pacientët me peshë më të vogël se 65 kg.

Embolia pulmonare: 10 mg me injeksion I.V gjatë 1-2 minutave pasuar me infuzion intravenoz të 90 mg gjatë 2 orëve; maksimalisht 1.5 mg/kg tek pacientët më të vegjël së 65 kg.

Format farmaceutike dhe dozat

Injeksion: 20 mg (11.6 milionë Nj), 50 mg. (29 milionë Nj), 100 mg (58 milionë Nj).

Përdorimet

Tek pneumoni-të akute (infeksionet e mushkërive) të shkaktuara nga: Haemophilus influenzae apo nga Streptococcus pneumoniae; tek ekzacerbimi (hyrja nga jashtë) akut bakterial i bronkit-it (infeksion i bronkeve) kronik të shkaktuar nga: S. pneumoniae, H. influenzae apo Moraxella catarrhalis; tek gonorre-a e pakomplikuar tek meshkujt dhe femrat dhe tek infeksionet gonokoksike rektal-e (që hyjnë nga rruga e jashtëqitjes) tek femrat; tek infeksionet e pakomplikuara të lëkurës dhe strukturave të lëkurës të shkaktuara nga Staphylococcus aureus apo Streptococcus pyogenes; tek otit media (veshi i mesëm) acuta të shkaktuar nga S. pneumoniae, H. influenzae, apo M. catarrhalis; tek faringitet (infeksionet e faringu-t) apo tonzilit-i (infeksioni i grykëve) të shkaktuara nga S. pyogenes; tek infeksionet urinar-e të shkaktuara nga E. coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis apo Staphylococcus saprophyticus.

Kundërpërdorimet

Nuk perdoret tek pacientët me ndjeshmëri te rritur në bar dhe në cefalosporina-t e tjera. Siguria dhe efikasiteti tek foshnjat nën 6 muaj nuk është i njohur (tek fëmijët nën 6 muaj nuk dihet efekti i këtij medikamenti).

Efektet anësore

Dhimbje koke, diarre, ndjesi të vjelle, vjellje, dhimbje barku, infeksione fungale vaginal-e, anafilaksi.

Dozimi

Të rriturit dhe fëmijët deri 13 vjeç dhe më shumë: tek pneumonitë (infeksionet e mushkërive): 200 mg P.O (nga goja) në 12 orë 14 ditë ndërsa tek bronkit-i (infeksioni i bronkeve) 10 ditë; tek gonorre-a: 400 mg P.O. në 12 orë, 7 deri 14 ditë; tek otit (infeksioni i veshit): fëmijët mbi 6 muaj, 5 mg/kg (të mos kalohet 200 mg) P.O. në 12 orë, 10 ditë; tek faringiti (infeksionet e faringut) dhe tonziliti (infeksionet e grykëve): fëmijët mbi 6 muaj, 5mg/kg (të mos kalohet 100 mg) P.O. në 12 orë, 10 ditë; tek infeksionet e traktit urinar: të rriturit, 100 mg P.O., në 12 orë, 7 ditë.

Format farmaceutike dhe dozat

Tableta: 100 mg, 200 mg.

Shurup: 50 mg/5 mL, 100 mg/5 mL.

Përdorimet

Në infeksionet serioze të traktit respirator (të frymëmarrjes), intra abdominale (brenda barkut), gjinekologji-ke dhe infeksionet e lëkurës; bakteremi, septikemi (sepsis) të shkaktuar nga Streptococcus pneumoni-a dhe Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus dhe Staphylococcus epidermidis; E. coli, Klebsiella, Haemophilus influenzae, Enterobacter, Citrobacter, Proteus, Pseudomonas aeruginosa dhe Bacteroides fragilis.

Kundërpërdorimet

Nuk përdoret tek pacientët me ndjeshmëri të rritur në bar dhe në cefalosporina-t e tjera.

Efektet anësore

Kolit pseudomembranoz (pseudomembranë), ndjenjë të vjelle, vjellje, diarre, neutropeni (ulje të neutrofileve të gjakut) kalimtare, eozinofili (rritje të eozinofileve), anemi, hipo-protrombinemi (mungesa e protrombinës), anafilaksi.

Dozimi

Të rriturit: 1-2 g, në 12 orë injeksion intramuskular apo injeksion intravenoz sipas nevojës, doza mund të rritet deri në 16 g në ditë (në raste të veçanta).

Format farmaceutike dhe dozat

Injeksion: 0.5 g, 1 g, 2 g.

Përdorimet

Tek infeksionet e pakomplikuara të traktit urinar të shkaktuara nga: E. coli dhe proteus miribalis, tek otit media të shkaktuar nga: Haemophilus inflenzae, Moraxella catarrhalis dhe nga Streptoccocus pyogenes. Tek faringiti (infeksion i faringu-t) dhe tonzilit-i (infeksion i grykëve) i shkaktuar nga: S. pyogenes, tek bronkit-i akut (infeksion i bronkeve të mushkërisë) të shkaktuar nga: S. pneumon-ia dhe H. influenzae. Tek gonorrea e shkaktuar nga Neisseria bakteret.

Kundërpërdorimet

Nuk përdoret tek pacientët me ndjeshmëri të rritur në bar dhe në cefalosporina-t e tjera.

Efektet anësore

Dhimbje koke, marrje mendsh, diarre, pështirosje, vjellje, dhimbje abdominale (barku), prurit (kruarje), vaginit, trombocitopeni (ulje të trombociteve të gjaku-t), leukopeni (ulje të leukocite-ve) eozinofili (rritje të eozinofileve), eritemë multoform, sindroma Stevens-Johnson, ethe, rritje kalimtare e enzimave të mëlçisë, anafilaksi.

Dozimi

Të rriturit dhe fëmijët mbi 12 vjeç: 400 mg në ditë P.O (nga goja), si dozë e vetme apo në 12 orë nga 200mg.

Fëmijët nën 12 vjeç: 8 mg/kg në ditë P.O. si dozë të vetme apo 4 mg/kg në ditë në 12 orë.

Tek gonorrea: 400 mg P.O. si dozë e vetme.

Format farmaceutike dhe dozat

Tableta: 200 mg, 400 mg.

Përdorimet

Tek infeksionet e traktit respirator (infeksione të mushkërive) dhe urinar, otit media (veshi i mesëm) dhe infeksionet e lëkurës të shkaktuara nga: Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoni-a, S. pyogenes, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella species dhe nga Staphyloccoc-ët.

Kundërpërdorimet

Nuk përdoret tek pacientët me ndjeshmëri të lartë në cefalosporina.

Efektet anësore

Dhimbje koke, marrje mendsh, somnolencë (përgjumje), ndjenjë të vjelle, vjellje, diarre, anoreksi (mungesë oreks-i), dispepsi (vështirësi në tretje të ushqimeve), vaginit (infeksion i vaginës), kandidozë oral-e, leukopeni kalimtare (ulja e leukocite-ve të gjaku-t), anemi, eozinofili (rritja e numrit të eozinofileve të gjakut), trombocitopeni (ulja e trombociteve të gjakut), limfocitozë (rritja tek limfocitet e gjaku-t), dermatit (infeksion i lëkurës), prurit (kruarje), reaksione hiper-sensitiv-e (shume të ndjeshme), anafilaksi, ethe, rritje kalimtare e enzimave të mëlçisë.

Dozimi

Të rriturit: çdo 4-8 orë, 0.2-2 g injeksion intramuskular (I.M), injeksion intravenoz (I.V), doza maksimale:12 g në ditë. Fëmijët: 50-100 mg/kg peshë në ditë e ndarë në 3-4 doza. Nuk tejkalohet doza e të rriturve.

Format farmaceutike dhe dozat

Injeksion: ampulë 0.5 g/10 mL, 0.75 g/1o mL, 1 g/10 mL, 1.5 g/10 mL, 2 g/10 mL, 3 g/50 mL, 3 g/100 mL, 4 g/100 mL.

Përdorimet

Infeksionet respirator-e, urinar-e, otit media (veshi i mesëm), sinusit (infeksione të sinus-eve), infeksionet në shtatzëni, infeksionet e lëkurës dhe të indeve të buta.

Kundërpërdorimet

Ndjeshmëria nga cefalosporina.

Efektet anësore

Diarre, rrallëherë kolit i shkaktuar nga antibiotikët, ndjenjë të vjelle dhe vjellje, dhimbje koke, prurit (kruarje), urtikarie (njolla të kuqe), reaksione alergji-ke, anafilaksi (sulm gjeneral).

Dozimi

Të rriturit: 1 deri 4 g/ditë në doza të ndara.

Dozat e rëndomta: 250mg çdo 6 orë.

Faringiti (infeksion i faringu-t) streptokokal, infeksionet e lëkurës dhe të strukturave të lëkurës, cistiti (infeksion i fshikëzës së urinës) pa komplikime tek më të rriturit se 15 vjeç: 500mg çdo 12 orë.

Mund të nevojiten doza më të larta nëse infeksionet janë më të rënda ose mikro-organizmat janë më pak të ndjeshme në cefaleksin.

Fëmijët marrin 25 deri 50mg/kg në doza të ndara. Për faringitin streptokoksik për pacientët më të rritur se 1 vjeç dhe për infeksione të lëkurës dhe strukturave të lëkurës të ndahet doza e përgjithshme në dy doza në çdo 12 orë. Në infeksione të rënda dyfishohet doza.

Otit media: 75 deri 100 mg/kg/ditë në 4 doza të ndara ditore.

Infeksionet streptokoksike ß-hemolitik-e: Të vazhdohet trajtimi për më së paku 10 ditë.

Format farmaceutike dhe dozat

Kapsula: 250 mg, 500 mg.

Tableta: 250 mg, 500 mg.

Shurup: 125 mg/5 mL, 250 mg/5 mL.

Përdorimet

Parandalimi i hedhjes së transplanteve të palcës së kockave, veshkave, mëlçisë, pankreas-it, zemrës dhe transplantimi-t zemër-mushkëri si dhe për profilaksi dhe trajtim të sëmundjeve: transplanti kundër nikoqirit (graft-versus-host).

Kundërpërdorimet

I kontraindikuar tek pacientët me tejndjeshmëri në bar.

Efektet anësore

Tremor, dhimbje koke, konfuzion, hipertension, sinusit (infeksion i sinus-eve), pështirosje, vjellje, diarre, nefrotoksicitet (helmim i veshkave), anemi, leukopeni, trombocitopeni, anemi hemolitik-e, hepatotoksicitet (helmim i mëlçisë), infeksione, anafilaksi, ginekomasti (rritje e gjinjve në patologji).

Dozimi

Të rriturit dhe fëmijët: 15 mg/kg P.O. 4-12 orë para transplantimit dhe vazhdohet post-operativisht çdo ditë 1-2 javë . Pastaj doza zvogëlohet 5% çdo javë deri në dozën mbajtëse prej 5-10 mg/kg në ditë. Dozimi alternativ është 5-6 mg/kg injeksion intravenoz (I.V) 4-12 orë para transplantimit. Dozimi post-operativ (pas operacionit) të vazhdohet derisa pacienti toleron formën oral-e të trajtimit.

Format farmaceutike dhe dozat

Solucion oral: 100 mg/mL.

Injeksion: 50 mg/mL.

Kapsula: 25 mg, 50 mg, 100 mg.

Përdorimet

Agamaglobulinemi (mungesa e gamaglobulinave në gjak) ose hipo-gamaglobulinemi (ulja e gamaglobulinave në gjak), eksponim ndaj hepatitit A, modifikimi ose parandalimi i morbileve, eksponim ndaj morbileve te fëmijët me çrregullime të imunitet-it.

Kundërpërdorimet

Hipersensibilitet (mbindjeshmëri).

Efektet anësore

Dhimbje koke, urtikarie (njolla të kuqe), vjellje, ethe, anafilaksi, nauze (ndjesi të vjelle), dhimbje gjoksi, dhimbje trupi, shkurtim i frymëmarrjes, eritemë (skuqje).

Dozimi

Agamoglobulinemia dhe hipo-gamaglobulinemia:

Fillimisht 1.2 mL/kg injeksion intramuskular (I.M) dhe vazhdon me 0.6 mL/kg një herë çdo 2-4 javë. Doza maksimale individuale është 30-50 mL.

Fëmijëve u jepen 20-40 mL I.M në muaj.

Eksponim ndaj hepatitit A:

0.02 mL/kg I.M sa më shpejt pas eksponimit. Terapia vazhdon çdo 4-6 muaj me doza që varen nga gjatësia e eksponimit të mëtejshëm.

Eksponim ndaj morbili-t:

0.25–5 mL/kg I.M brenda 6 ditëve pas eksponimit.

Format farmaceutike dhe dozat

Injeksion IM: 16%/2 mL, 16%/5 mL, 16%/10 mL.

Astma dhe ushqimi

Ushqimi apo pijet nuk janë shkaktarë të zakonshëm të astmës. Një reagim i pakëndshëm ushqimor, ka më shumë të ngjarë të përfshijë lëkurën ose sistemin e tretje-s, sesa mushkëritë tuaja. Një reagim i keq ushqimor, mund të shkaktohet ose nga një alergji ushqimore e vërtetë ose më shpesh, nga intoleranca ushqimore.

Cili është ndryshimi ndërmjet alergjisë ushqimore dhe intolerancës ushqimore?

Një alergji ushqimore ndodh kur sistemi imunitar, që është sistemi mbrojtës i trupit tuaj, reagon jashtë normales ndaj një ushqimi. Shkak për reaksion alergjik është zakonisht një proteinë ​​në ushqim.

Simptomat e alergjisë ushqimore mund të përfshijnë një skuqje të lëkurës apo urtikarie, ndonjëherë, të vjella, diarre, dhimbje barku dhe ndonjëherë edhe marrje fryme dhe vështirësi në frymëmarrje. Këto simptoma zakonisht shfaqen brenda pak minutash pasi keni ngrënë. Më rrallë, simptomat mund të duan disa orë për t’u zhvilluar. Forma më e rëndë e alergjisë ushqimore, anafilaksi, mund të jetë e rrezikshme për jetën.

Një intolerancë ushqimore, ndryshe nga alergjitë ushqimore, nuk ka të bëjë me sistemin imunitar. Ajo shpesh shkaktohet nga kimikatet në një ushqim, kimikatet natyrore apo ato të shtuara, që i japin ngjyrë apo shije ushqimit.

Intoleranca ndaj ushqimit shkakton simptoma të tilla si dhimbje barku, diarre, dhimbje koke, dhe me disa përbërës si p.sh. dyoksidi i sulfurit, mund të shkaktojnë astmën.

Ndryshimet ndërmjet alergjisë ushqimore dhe intolerancës ushqimore

Alergji-a Ushqimore Intoleranca Ushqimore
Përfshin sistemin imunitar Nuk përfshin sistemin imunitar
Simptomat përfshijnë skuqje të lëkurës apo urtikarie, ndonjëherë të vjella, diarre dhe dhimbje barku, dhe nganjëherë marrje fryme dhe vështirësi në frymëmarrje Mund të shkaktojnë dhimbje të barkut, diarre, dhimbje koke dhe simptoma të astmës.
Simptomat zakonisht shfaqen disa minuta deri në një orë pas ngrënies. Simptomat mund të shfaqen brenda disa minutave pas ngrënies, apo më zakonisht disa orë pas, por mund të kalojnë deri në 3 ditë para se të shfaqen.