Rezusi negativ i gjakut dhe shtatzënia

Nëse keni gjak me rezus negativ (Rh-), fetusi juaj mund të jetë nën rrezikun e problemeve shëndetësore. Kjo është e vërtetë vetëm nëse fetusi juaj ka rezus të gjakut pozitiv (Rh+). Megjithatë, grupi i gjakut të fëmijës suaj nuk dihet derisa ai të lind. Një test tjetër i ndjekur nga trajtimi ndihmon në ndalimin e problemeve.

Çfarë është faktori rezus?

Faktori rezus (rhesus faktori) është një substancë e gjetur në gjakun e njerëzve. Gjaku i njerëzve është i rezusit negativ ose pozitiv. Pjesa më e madhe e njerëzve kanë faktorin rezus (Rh) dhe testin rezus pozitiv (Rh+), megjithatë, disa njerëz janë të rezusit negativ (Rh-) dhe nuk e kanë faktorin rezus.

Kur është më vete faktori rezus nuk shkakton probleme shëndetësore. Por, kur mamaja është e rezusit negativ Rh- dhe fetusi i saj i rezusit pozitiv Rh+, mund të ketë probleme shëndetësore për fetusin dhe për çdo fetus tjetër që ajo mund të ketë.

1. Nëse mamaja është rezus negativ dhe babai është rezus pozitiv, fetusi i tyre mund të jetë i rezusit pozitiv ose i rezusit negativ

rhesus-negative mother; rhesus-positive father

2. Nëse fetusi është i rezusit pozitiv, ekziston rreziku që disa prej qelizave  të gjakut pozitiv do të marrin gjakun e nënës gjatë shtatzënisë dhe në këtë mënyrë përzihen me gjakun e rezusit negativ.

rhesus-positive fetus

3. Gjaku i nënës do të krijojë antitrupa që do të sulmojnë rezusin pozitiv të gjakut të fetusit.

mother's blood makes antibodies against fetus' blood

4. Këto antitrupa mund të krijojnë probleme shëndetësore për fetusin, siç është anemia ose vdekja.

these antibodies can cause problems for fetus

5. Nëse nëna bën më pas një fëmijë tjetër që është gjithashtu i rezusit pozitiv, antitrupat e saj mund të kalojnë placentën dhe të sulmojnë gjakun e bebes, duke shkatërruar qelizat e saj të gjakut.

Cilat janë rreziqet?

Rezusi i gjakut

Gjaku i asnjë njeriu nuk është i njëjtë. Gjaku është i klasifikuar në një numër grupesh të ndryshme, më i njohuri është grupi ABO dhe grupi i rezusit. Kur dikush ka nevojë për një transfuzion gjaku, është e rëndësishme që transfuzioni të ndodh ndërmjet grupeve të njëjta të gjakut. Përndryshe, një reaksion i gjakut “të huaj” mund të ndodhë.

Grupi ABO është i identifikueshëm nga një shkronjë e alfabetit, kështu që një person mund t’i përkasë grupit të gjakut A, B, AB ose O.

Grupet e gjakut kanë gjithashtu një shenjë plusi ose minusi pas një shkronje. Kështu që grupi i dikujt mund të jetë “O pozitiv” (shkruhet O+) dhe e tjetrit “AB negativ” (shkruhet AB-).

Faktori Rezus

Shenja e plusit ose minusit i referohen prezencës ose mungesës së një substance në gjak të njohur si faktori rezus (rhesus faktori), quhet kështu pasi është i pari që është zbuluar në rezusin e majmunëve.

Pjesa më e madhe e njerëzve janë rezus pozitiv (Rh+). Nëse një person me rezus negativ (Rh-) merr gjak me rezus pozitiv, trupi i tyre reagon, duke prodhuar kimikate (antitrup) për t’u mbrojtur kundër faktorëve rezus të huaj. Kjo është e ngjashme me mënyrën sesi ne krijojmë antitrupat ndaj viruseve të ndryshme të tillë si rubeolë (fruthi gjerman) dhe lija e dhenve.

Faktori Rezus dhe Shtatzënia

Faktori rezus është më i rëndësishëm gjatë shtatzënisë. Përpara ose gjatë lindjes është e zakonshme përzierja e gjakut të nënës me atë të fëmijës. Nëse nëna është me rezus negativ, dhe fëmija me rezus pozitiv, kjo përzierje mund t’i shkaktojë nënës prodhimin e antitrup-ave rezus.

Në shtatzëninë e mëvonshme këto antitrupa mund të kalojnë në qarkullimin e gjakut të fëmijës. Nëse fëmija e sapo lindur është + këto antitrupa mund të shkatërrojnë gjakun e tij dhe në rastin më të keq, mund të shkaktojnë vdekje ose sëmundje serioze. Në raste të tjera, fëmija mund të vuajë vetëm një anemi ose verdhëz të lehtë.

Leuçemia

Pikëpamja, sipas së cilës leuçemia (leukemi) është një sëmundje absolutisht fatale, tashmë është shumë e vjetëruar. Këto 20-30 vitet e fundit kanë sjellë përparime të mëdha në trajtimin e saj. Në lidhje me të gjitha rastet, tani ekziston një jetëgjatësi më e madhe dhe ekzistojnë prova të konsiderueshme për këtë, veçanërisht ndërmjet fëmijëve të prekur, që shërohen nga sëmundja.

Çfarë është leuçemia?

Leuçemia (leukemi) është një sëmundje e pjesëve të trupit që lidhet me gjaku-n. Ajo prek më shumë të rriturit sesa fëmijët dhe më shpesh meshkujt sesa gratë.

Ekzistojnë 3 lloje kryesore të qelizave të gjakut.

  • Qelizat e kuqe që përmbajnë oksigjenin;
  • Qelizat e bardha që ndihmojnë në luftën ndaj infeksionit;
  • Trombocidet që ndihmojnë gjakun që të mpikset.

Në rastin e leuçemisë trupi prodhon shumë qeliza të  bardha, pjesa më e madhe e së cilave janë anormale. Kjo rezulton në:

  • Infeksione, sepse qelizat e bardha anormal-e nuk mund të bëjnë punën e tyre të zakonshme në mënyrën e duhur.
  • Anemi-a (qelizat e bardha përmbysin sistemin, duke reduktuar numrin e qelizave të kuqe); dhe
  • Gjakderdhje (pasi me qelizat e kuqe, prodhimi i trombocideve bie).

Llojet e leuçemisë

Leuçemia vjen në dy forma kryesore: akute dhe kronike.

Leuçemia akute shfaqet papritur dhe zhvillohet në mënyrë të shpejtë. Ajo gjithashtu shfaqet në dy forma: leuçemia akute limfocistike (limfoblastik-e) e cila është më e zakonshme në fëmijëri, veçanërisht në moshat ndërmjet 12 muajsh dhe 4 vjeç: dhe leuçemia akute miloide që ndodh më shumë tek të rriturit. Përpara se trajtimi të ishte i mundur, 90% e rasteve akute (pjesa më e madhe e tyre ishin fëmijë) do të vdisnin brenda një viti. Në ditët e sotme, 80% e njerëzve me leuceminë akute limfocistike kurohen.

Simptomat kryesore janë lodhja, zbehtësia, tendenca për mavijosje dhe ndjeshmëria e lartë ndaj infeksioneve.

Mungesa e hekurit tek fëmijët

Hekuri duhet për të formuar hemoglobinë-n, që është pjesë e qelizave të kuqe të gjakut që mban dhe transporton oksigjenin në trup. Hekuri është gjithashtu esencial për zhvillimin normal të trurit të fëmijëve. Kur nuk ka hekur mjaftueshëm, qelizat e kuqe të gjakut fillojnë dhe bëhen të vogla e të zbehta në ngjyrë – që njihet si mungesë hekuri ose anemi.

Zakonisht, mungesa e hekurit zhvillohet sepse fëmija nuk merr mjaftueshëm hekur nga dieta e tij. Megjithatë, ka edhe disa raste të pakëta si sëmundje të ndryshme dhe probleme të tjera me absorbim-in e ushqimeve nga zorrët.

Fëmijët me anemi kanë mungesë hekuri e mund të lodhen, nuk rriten sipas ritmit të zakonshëm, vuajnë nga infeksionet dhe kanë probleme me të mësuarit dhe sjelljen.

Si mund të parandalohet mungesa e hekurit?

Shumë bebe të moshës më të vogël se 6 muajsh marrin mjaftueshëm hekur që nga lindja dhe nga qumështi që pijnë, ose edhe nga qumështi që e marrin nga biberoni, qumësht me formulë të përforcuar me hekur. Bebet që lindin prematur, ose që kanë një peshë shumë të vogël në lindje, janë në një rrezik më të lartë për zhvillimin e mangësisë për hekur, kështu që ata zakonisht duhet të marrin suplement hekuri me recetë.

Sasia e hekurit fillon dhe zvogëlohet pas muajit të gjashtë të jetës, kështu që në përgjithësi rekomandohet marrja e ushqimeve të pasura me hekur (drithërat). Edhe pse ka hekur në qumështin e gjirit, bebet që pijnë qumësht gjiri dhe që nuk marrin mjaftueshëm hekur nga ushqimet e tjera janë në rrezik të mungesës së hekurit.

Të vegjëlit dhe fëmijët më të rritur duhet të nxiten të hanë ushqime që përmbajnë hekur si mishi i kuq, pulat, peshku, drithërat e forcuara me hekur, bukë, si dhe perime si spinaq dhe brokoli. Ushqimet që përmbajnë vitamina C, si domate dhe fruta të familjes citrus (qitro, limon, portokalle, mandarina, etj), përmirësojnë absorbimin e hekurit.

Qumështi i lopës ka pak hekur. Të vegjëlit që marrin më shumë qumësht sesa ushqime janë në rrezik të mungesës së hekurit.

Cili është trajtimi për mungesën e hekurit?

Gjaku dhe gjakderdhja

Gjaku është unik ndërmjet të gjitha indeve të trupit. Me anë të rrjetit të enëve të gjakut të trupit, gjaku transporton çdo gjë që duhet të kalojë nga një vend në tjetrin, të tilla si:

  • Oksigjen në të gjitha indet në trup;
  • Mbeturinat e produkteve në organ-et nxjerrëse, siç janë veshkat dhe mushkëritë;
  • Antitrup-at dhe qelizat e bardha të gjakut në vendet ku janë të nevojshme për të luftuar infeksionin; dhe
  • Nxehtësinë nga pjesët e brendshme të trupit për të mbajtur temperaturën e trupit të qëndrueshme.

Gjaku përbën rreth 8% të peshës trupore të trupit, ai është rreth 5 herë më i trashë sesa uji. Ajo që ne kuptojmë me “gjak” është që ai nuk është një substancë e vetme, por i përbërë nga disa komponentë, të cilët kanë funksione të ndryshme.

Komponentët

  • Qelizat e kuqe të gjakut: Ato prodhohen në palcën e eshtrave dhe përmbajnë hemoglobinë.
  • Qelizat e bardha të gjakut (leukocite): Këto janë pjesë të sistemit të mbrojtjes së trupit.
  • Trombocitet: Trombocitet prodhohen edhe në palcën e eshtrave. Ka rreth 250 milionë trombocite në një mililitër gjak.
  • Plazma: Plazma është një lëng i verdhë, i qartë. Ai përbëhet nga rreth 70% ujë, plus minerale të tilla si natrium, kalcium dhe kalium, dhe një varg proteinash vital-e, faktorë të koagulim-it, dhe albuminë. Ajo transporton karbohidratet, yndyrat, hormonet dhe antitrupat, dhe gjithashtu transporton produktet e mbeturinave në veshka.

Zemra zakonisht pompon gjak rreth trupit në rreth një minutë.

Gjakderdhja

Normalisht, gjaku rrjedh përmes enëve të gjakut, por në qoftë se një enë gjaku është dëmtuar ose prishet, atëherë gjaku rrjedh jashtë, duke shkaktuar gjakderdhje. Kur kjo ndodh, një sërë reaksionesh kimike vihen në lojë për të ndaluar gjakderdhjen dhe për të parandaluar dëmtimin e mëtejshëm. Në thelb, ky proces ndodh si vijon:

  1. Trombocitet rrinë në vendin e lëndimit. Trombocitet ndalojnë humbjen e gjakut nga enët e vogla të tij;
  2. Kimikatet e njohura si aktivizues të koagulimit lëshohen nga qelizat e indeve të dëmtuara dhe nga vetë trombocitet;
  3. Nëpërmjet një seri reaksionesh kimike në gjak, formohet një proteinë e njohur si fibrinë;
Kontrolli gjashtë javë pas lindjes

Përse ju nevojitet një kontroll i pas lindjes?

Mjeku ose mamia juaj do të duan t’u vizitojnë katër deri në gjashtë javë pas lindjes për të kontrolluar regjenerim-in tuaj fizik nga shtatzënia dhe nga lindja, për të parë se si po ia dilni mbanë emocionalisht dhe të trajtojnë nevojat tuaja në vazhdim. Ju mund të keni nevojë të vizitoheni po ashtu edhe me mjekun e familjes. P.sh. në qoftë se i jeni nënshtruar një operacioni cezarian, plaga juaj duhet të kontrollohet një apo dy javë pas ndërhyrjes kirurgjik-ale për t’u siguruar që po shërohet siç duhet.

Ende mund t’u duhet të merreni me disa dhimbje të lidhura me shtatzëninë dhe lindjen dhe mund të keni disa pyetje për dhimbjet e lindjes, lindjen dhe për çështje që kanë të bëjnë me periudhën e paslindjes, siç është ushqyerja me gji, kontrolli i lindjeve, ushtrimet fizike, seksin dhe punën. Kjo ndihmon të merren përgjigjet e pyetjeve të cilave ju doni t’ua dini përgjigjen dhe çështje të tjera që do të donit t’i diskutonit.

Mos u ndjeni e kufizuar nga data e paracaktuar e vizitës. Ndonjëherë problemet fizike ose emocionale dalin në pah dhe kërkojnë vëmendje imediate dhe duhet të stimulojnë një vizitë tek mjeku para datës së caktuar.

Temat që mjeku do të diskutonte me ju janë:

  • Komplikacion-et që keni pasur gjatë shtatzënisë dhe lindjes dhe çfarë ndikimi ato mund të kenë tek shtatzënitë e ardhshme dhe për shëndetin tuaj në përgjithësi. P.sh. në qoftë se ju keni ende pyetje për dhimbjet e lindjes dhe lindjen, tani është koha që t’i bëni. Edhe në qoftë se mjeku juaj ua ka shpjeguar në kohë se çfarë saktësisht po ju ndodhte dhe përse, ju mundet që të mos e mbani mend çdo gjë që është thënë atëherë.
  • Çfarë simptomash fizike ju keni si p.sh. nëse keni ende hemorragji herë pas here, ndonjë shqetësim abdominal, dhimbje vagina-le apo perineal-e, mos përmbajtje urinar-e apo të jashtëqitjes ose dhimbje të gjinjve. Mos ngurroni të tregoni edhe për ndonjë gjë që mjeku juaj nuk ju pyet. Në qoftë se keni ndonjë simptomë të bezdisshme që mjeku nuk e ka zbuluar, tregojani.
Trajtimi i kancerit të ezofagut

Pasi pacienti është diagnostikuar me kancer të ezofagut, mjeku do të dojë që ju t’i nënshtroheni më shumë testeve, për të përcaktuar nëse qelizat e kancerit janë përhapur edhe në pjesë të tjera të trupit. Mjekët e quajnë këtë “përcaktim të fazave”. Kanceri ezofagut mund të trajtohet më mirë në qoftë se diagnostikohet në  faza të hershme, para se të jetë përhapur në pjesë të tjera të trupit. Kjo është arsyeja pse njerëzit me ezofag të tipit Barret, që i ekspozon më shumë ndaj kancerit të ezofagut se sa njerëzit e tjerë, ekzaminohen rregullisht në mënyrë që kanceri të diagnostikohet herët dhe t’i japin një shans të mirë kirurgjisë për ta kuruar atë.

Megjithatë, kanceri i ezofagut ka shumë pak simptoma në fazën e hershme dhe shpesh shfaqet në një fazë të zhvilluar, para se të jenë identifikuar simptoma të njohura. Trajtimi i kancerit të ezofagut do të varet nga madhësia, nëse është i përhapur dhe mosha e gjendja e përgjithshme shëndetësore e pacientit.

Alternativat e trajtimit të kancerit të ezofagut

Alternativat e trajtimit të kancerit të ezofagut ose të lehtësimit të simptomave përfshijnë sa më poshtë vijon:

Kirurgjinë për ta hequr e prerë kancerin. Kirurg-u mund të heqë pjesën e prekur nga kanceri ose të gjithë ezofagun: kjo quhet një ezofagektomi. Ndonjëherë hiqet edhe pjesa e sipërme e stomaku-t. Gjithashtu, hiqen edhe nyja limfatike dhe indet tjera në zonë për të parandaluar përhapjen e qelizave të kancerit në pjesë të tjera të trupit. Nëse pritet një pjesë e ezofagut, atëherë kirurgu do të ketë mundësi të lidhë pjesën e shëndoshë të ezofagut në stomak, në mënyrë që personi të mund të gëlltisë. Ndonjëherë kirurgu krijon një tub që lidh stomakun me atë pak pjesë të ezofagut që ka mbetur pas operacionit.

Në rastet kur kanceri e bllokon ezofagun, kirurgu mund të fusë një tub që zgjerohet (të quajtur stendë) për të mbajtur ezofagun të hapur. Mund të përdoren edhe rrezet lazer për të shkatërruar qelizat e kancerit në ezofag.

Anemia

Anemi-a ndodh kur përqendrimi i qelizave të kuqe të gjakut në trup, hemoglobina, bie nën nivelet normale. Kjo është shpesh një simptomë e një çrregullimi themelor mjekësor.

Ekzistojnë 3 shkaqe kryesore të anemisë.

  • Humbje gjaku;
  • Dëmtim i qelizave të kuqe të gjakut; dhe
  • Shkatërrim i qelizave të kuqe të gjakut.

Cilat janë shenjat e anemisë?

Një person me anemi shpesh duket shumë i zverdhur dhe mund të përjetojë:

  • Lodhje;
  • Dobësi dhe puls të shpejtë;
  • Etje;
  • Marramendje; dhe
  • Gulçim.

Megjithatë, anemia mund të mos jetë e dukshme, veçanërisht tek të rinjtë ose njerëzit me shëndet të përgjithshëm të mirë, nivelet e hemoglobinë-s së të cilëve mund të bien por pa shfaqur simptoma. Në raste të tjera, simptomat mund të zhvillohen ngadalë me kalimin e muajve ose viteve.

Anemia e mungesës së hekurit

Trupi ka nevojë për hekur për prodhimin e qelizave të kuqe. Megjithatë, kur ndodh gjakrrjedhja, hekuri humbet në trup duke shkaktuar me kalimin e kohës mungesën e tij. Kjo është forma më e zakonshme e anemisë. Njerëzit që janë më në rrezik janë:

  • Gratë shtatzëna;
  • Njerëzit me dieta strikte;
  • Gratë që kanë fëmijë; dhe
  • Foshnjat që janë ushqyer me gji.

Tek gratë dhe burrat që kanë kaluar nëpër menopauzë – andropauzë, mungesa e hekurit mund të tregojë se gjakderdhja gastrointestinal-e, ndoshta vetëm në sasi mikroskopik-e, është e pranishme.

Forma të tjera të anemisë

Forma të tjera të anemisë që janë më pak të zakonshme, janë:

  • Anemia hemolitikeAnemia hemolitik-e vjen si rezultat i shkatërrimit të parakohshëm të rruazave të kuqe të gjakut. Jetëgjatësia e rruazave të kuqe normale mund të shkojë deri në 120 ditë, por në rastin e anemisë hemolitike, kjo jetëgjatësi shkurtohet deri në 25 % të jetëgjatësisë normale. Në këtë rast, indi kockor që prodhon rruazat e kuqe nuk është në gjendje që të plotësojë nevojat e indeve të ndryshme të organizmit me rruaza të kuqe.
  • Anemia hemolitike e trashëguar – Ka disa lloj anemish hemolitike të trashëguara, si: sickle cell anemi, talasemi, deficiencë, mangësi e një enzime të quajtur G6PDHG (Glukoze-6-Fosfato-Dihydrogjeneze).
Sëmundja celiake

Sëmundja celiake është një gjendje që prek zorrën e vogël, e shkakuar nga një përgjigje imune anormale, ose ndjeshmëri, të një proteine dietike të njohur si gluten. Gluteni është gjetur në thekër, grurë dhe elb, dhe në shumicën e llojeve të tërshërës. Ndjeshmëria ndaj glutenit shkakton inflamacion dhe dëme në zorrën e hollë, dhe ndonjëherë dëmtimi është aq i rëndë saqë zorra nuk është në gjendje për të absorbuar ushqyesit thelbësorë, duke e çuar kështu në kequshqyerje.

Sa e zakonshme është sëmundja celiake?

Sëmundja celiake prek rreth 1% të njerëzve, dhe është diagnostikuar më shpesh vitet e fundit. Shumë njerëz me sëmundjen celiak-e nuk e kuptojnë që e kanë atë.

Cilat janë simptomat?

Simptomat e sëmundjes celiake ndryshojnë shumë nga personi në person. Disa persona mund të mos kenë fare simptoma, ndërsa të tjerë ankohen për lodhje dhe simptoma gastrointestinal-e. Disa nga simptomat më të zakonshme përfshijnë:

  • Lodhje;
  • Diarre të përhershme;
  • Dhimbje ose shtrëngim barku;
  • Keq-tretje;
  • Gazra stomaku;
  • Fryrje; dhe
  • Humbje peshe.

Fëmijët me sëmundjen celiake gjithashtu mund të kenë rritje të ngadaltë ose humbje peshe, nervozizëm, një bark të fryrë dhe zhvillim të vonuar.

Disa njerëz me sëmundjen celiake mund të kenë gjithashtu një gjendje të lidhur me keqtretjen e disa ushqimeve të caktuara të dietës. Mungesa në vitamina D mund të shkaktojë osteoporozë-n, një gjendje që rezulton në kockat e buta dhe delikate, gjithashtu të njohura si rakit tek fëmijët; dhe niveli i ulët i kalciumit dhe vitaminës D mund të shkaktojë osteoporozën, një humbje të densitetit të kockave që i bën kockat e dobëta dhe më të prirura për thyerje. Mungesa në hekuri, folate ose vitamina B12 mund të shkaktojë anemi.

Çfarë e shkakton sëmundjen celiake?

Norfloxacin, F.C Tablet  400 mg.

Çfarë është Fluseminali dhe për çfarë përdoret

Fluseminali ёshtё njё medikament i emёrtuar norfloxacin. Ēshtё njё antibiotik qё vepron kundёr njё game tё gjerё bakteresh. Fluseminali pёrdoret kundёr infeksioneve tё traktit urinar.

Pёrpara se tё pёrdorni Fluseminal

Mos pёrdorni Fluseminal nёse:

  • Keni mbindjeshmёri  ndaj norfloxacin apo ndonjё pёrbёrёsi  tjetёr tё Fluseminalit.
  • Gjatё shtatzёnisё  (shih “Shtatzёnia dhe ushqimi me gji”).
  • Keni patur reaksion ndaj njё medikamenti tё ngjashёm nё tё shkuarёn.
  • Pacienti ёshtё fёmijё.

Mos pёrdorni Fluseminal nё rastet e sipёr pёrmendura. Nёse keni dyshime konsultohuni me mjekun ose farmacistin  tuaj.

Kujdes nё pёrdorimin e Fluseminalit

Konsultohuni me mjekun ose farmacistin tuaj nёse :

  • Keni patur ndonjёherё konvulsion-e.
  • Keni vuajtur nga sёmundje qё shkaktojnё  konvulsione, p.sh. epilepsi.
  • Nёse vuani nga miastenia gravis qё shkakton dobёsim tё muskujve.
  • Ju apo pjestarё tё familjes vuani nga anemi-a e shkaktuar nga mungesa e G-6–PD .
  • Ju apo pjestarё tё familjes vuani nga aritmia.

Diarrea

Diarre-a ёshtё njё problem i zakonshёm qё mund tё shkaktohet nga antibiotikёt, problem i cili zgjidhet  me ndёrprerjen e antibiotikut. Mund  tё ndodhё qё gjatё pёrdorimit tё antibiotikut, te disa pacientё mund tё verifikohet gjak në jashtёqitje (me apo pa spazma stomaku), problemi mund tё vazhdojё edhe pas njё periudhe ndёrprerje tё antibiotikut. Nёse kjo ndodh konsultohuni me mjekun tuaj sa mё shpejt tё jetё e mundur.

Nёse pёrdorni ilaçe tё tjera

Vini nё dijeni mjekun tuaj nёse jeni duke pёrdorur apo keni pёrdorur sё fundmi medikamente tё tjera, pёrfshirё edhe ato ilaçe qё merren pa recetё. Kjo sepse disa ilaçe mund tё ndёrhyjnё nё veprimin e Fluseminalit ose anasjelltas. Disa medikamente mund tё reduktojne sasinё e pёrthithur tё Fluseminalit. Mos merrni asnjё nga medikamentet e listuara mё poshtё nё dy orёt nё vijim pasi tё keni pёrdorur Fluseminalin:

  • Antacidet – qё pёrdoren nё trajtimin e dispepsi-t ose urthit.
  • Sucralfate – qё pёrdoret nё trajtimin e ulçerё-s ose gastrit-it.