Artritet: Përballimi i emocioneve

Ju jeni diagnostikuar me artrit dhe e pret ose jo kjo mund të jetë shkatërruese. Të mësosh se ke sëmundje kronike të çfarëdolloji mund t’i çojë emocionet tuaja në një spirale ankthi dhe depresioni.

Sipas një studimi të fundit, më shumë se 2/3 e njerëzve me artrit kanë thënë se kushtet e tyre janë ndikuar edhe emocionalisht. Gjithashtu, njerëzit që jetojnë me dhimbje të vazhdueshme kanë 4 herë më shumë shanse të kenë ankth dhe depresion sesa njerëzit që jetojnë pa dhimbje.

Disa nga simptomat e depresionit përfshijnë të ndjerit keq ose në gjendje të rënë moralisht në pjesën më të madhe të kohës, humbje të interesit dhe kënaqësive për veprimtari të zakonshme, të ndjerit pa ndihmë dhe të vetmuar, luhatje të gjendjes shpirtërore, lodhje, përgjumje dhe mungesë oreksi.

Shumë nga ata që janë diagonostikuar kohët e fundit me artrit mund të ndiejnë një sens të humbjes së të ardhmes që ata kishin planifikuar dhe realizimin e planeve të jetës që tani kanë ndryshuar.

Është e zakonshme që për ata që diagnostikohen me osteoartrit dhe artrit reumatoid të ndjejnë frikë për të ardhmen, p.sh. mundësia për të qëndruar në karrige tërë jetën dhe imagjinata sesi do të ndikojë kjo në jetën dhe karrierën.

Në disa raste, njerëzit që janë diagnostikuar kohët e fundit mund të kenë frikë nga ilaçet që duhet të marrin dhe çfarë impakti do kenë ato në jetën e tyre.

Çdo sëmundje kronike përfshin humbje: në rastin e artriteve, humbja e aktiviteteve që kemi dashur dhe e imazhit. Ne shpesh mendojmë se jemi ata që jemi sepse bëjmë ato që bëjmë. Ky imazh i vetes tashmë ka ndryshuar dhe ne nuk e dimë se çfarë të bëjmë për këtë dhe si të ecim përpara me këtë.

Shumë njerëz mendojnë se e folura me dikë që ka patur frikë të njëjtë apo të ngjashme dhe përvoja të ngjashme me artritet mund të ndihmojë. Edhe grupet lokale të mbështetjes për artritin mund të ndihmojnë.

Depresioni post-natal: Çfarë është?

Ardhja e një foshnje në jetë është zakonisht një ngjarje e lumtur, por gjithashtu mund të jetë një periudhë e vështirë gjatë së cilës duhen bërë shumë rregullime. Shumë gra nuk janë të vetëdijshme se ndryshimet e humorit janë të zakonshme pas lindjes së fëmijës. Në fakt, në vitin e parë pas lindjes një grua ka më shumë të ngjarë të ketë nevojë për ndihmë psikiatrike, sesa në çdo kohë tjetër të jetës së saj.

Ekzistojnë tri çrregullime të njohura të humorit në periudhën pas lindjes.

Në fund të spektrit është “Baby Blues”, që ndikon tek rreth 80% e nënave të reja, dhe që pritet  që të ndodhë në pothuajse të gjitha nënat. Kjo zakonisht ndodh në mes të ditës së tretë dhe të dhjetë pas lindjes. Simptomat përfshijnë: të lotuarit, ankthin, luhatjen e humorit dhe acarimin. “Blues” janë të përkohshëm dhe kalojnë me mirëkuptim dhe mbështetje.

Në anën tjetër të spektrit është psikoza pas lindjes apo lehonisë. Kjo prek një në 500 nëna, zakonisht në 3 deri në 4 javët e para pas lindjes. Psikoza post-natale është një gjendje e rëndë. Nëna mund të mos jetë në dijeni se ajo është e sëmurë, por në realitet ajo është e prekur. Simptomat përfshijnë çrregullime të rënda të humorit (ngazëllim ose depresion apo luhatje nga njëra tek tjetra), ngecje në proceset e të menduarit, mendime të çuditshme, pagjumësi dhe përgjigje të papërshtatshme ndaj fëmijës. Ekziston rreziku për jetën e nënës dhe foshnjës nëse problemi nuk njihet dhe trajtohet. Psikoza e lehonisë kërkon një qëndrim në spital. Me trajtimin e duhur, gratë që vuajnë nga psikoza e paslindjes shërohen plotësisht.

Rreziku i zemrës është më i lartë në personalitetin pesimist të llojit D

Njerëzit me personalitet të llojit D kanë një rrezik më të lartë vdekjeje në të ardhmen nga zemra dhe nga sëmundja e qelizave të gjaku-t, pohuan kërkuesit gjermanë.

Personaliteti i llojit D – i karakterizuar nga ankth-i, irritimi, pesimizmi, u gjet se ishte i lidhur me pothuajse një trefishim të rrezikut së sëmundjeve kardiovaskular-e, siç është ataku i zemrës dhe për pasojë vdekjes. Pas analizimit të 49 studimeve, duke përfshirë mbi 6000 njerëz, kërkuesit sugjeruan se ky lloj personaliteti ishte i rrezikuar.

Pacientët me llojin D kishin tendencë që të përjetonin nivele të larta të ankthit, irritimit dhe gjendjeve depresuese, në situata dhe kohëra të ndryshme, ndërkohë që nuk i ndanin emocionet me njerëzit e tjerë për shkak të frikës dhe mospranimit. Ato gjithashtu kishin më shumë mundësi që të çlironin hormonin kortizol si përgjigje ndaj stresit dhe të kishin një jetë të pashëndetshme, shtuan kërkuesit.

Problemet seksuale të femrave

Mosfunksionimi seksual është i zakonshëm.

Një problem seksual, ose mosfunksionimi seksual, i referohet një problemi gjatë çdo faze të ciklit të përgjigjes seksuale, që pengon individin ose çiftin, të përjetojë kënaqësi nga marrëdhëniet seksuale.

Cikli i përgjigjes seksuale ka 4 faza:

  • Eksitimin;
  • Pllajën (pra periudhën ku nuk ka shumë ndryshime në aktivitetin seksual);
  • Orgazmë-n;
  • Rezolucionin.

Ndërkohë që kërkimet tregojnë se mosfunksionimi seksual është i zakonshëm (43% e femrave dhe 31% e meshkujve raportojnë një shkallë të caktuar vështirësie), kjo është një çështje që shumë njerëz nuk janë të gatshëm ta diskutojnë.

Për fat të mirë, shumica e rasteve të mosfunksionimit seksual janë të shërueshme, kështu që është e rëndësishme t’i ndani shqetësimet tuaja me partnerin dhe mjekun.

Çfarë i shkakton problemet seksuale femërore?

Mosfunksionimi seksual mund të jetë rezultat i një problemi fizik ose psikologjik. Shkaqet e këtij mosfunksionimi janë:

  • Shkaqet fizike: Shumë gjendje fizike dhe/ose mjekësore mund të shkaktojnë probleme seksuale. Këto kushte përfshijnë diabet, sëmundje te zemrës, sëmundje neurologji-ke, pabarazi hormonale, menopauzë, sëmundje kronike të tilla si sëmundjet e veshkave ose dështimin mëlçisë, alkoolizëm dhe abuzim me drogë. Përveç kësaj, efektet anësore të barnave të caktuara, duke përfshirë disa lloje të barnave anti-depresive, mund të ndikojnë në rënien e dëshirës dhe funksionin seksual.
  • Shkaqet psikologjike: Këto përfshijnë stresin dhe ankth-in që lidhen me punën, shqetësimin për performancën seksuale, probleme martesore apo në marrëdhënie, depresion-in, ndjenjat e fajit dhe efektet e një traume të kaluar seksuale.

Kush preket zakonisht nga problemet seksuale?

Të dy, si burrat dhe gratë, preken nga problemet seksuale. Problemet seksuale ndodhin tek të rriturit e të gjitha moshave. Mes atyre që preken rëndom janë të moshuarit, problemet e të cilëve mund të lidhen me një rënie të shëndetit, që vjen nga moshimi.

Si mund të ndikojnë problemet seksuale tek gratë?

Problemet më të zakonshme që lidhen me mosfunksionimin seksual tek gratë përfshijnë:

Infertiliteti

Infertilitet është konsideruar paaftësia për të arritur shtatzëninë pas 12 muajsh të marrëdhënieve normale seksuale pa kontraceptivë. Sterilitet-i mund të prekë mashkullin apo femrën ose të dy.

Çfarë ndikon tek fertiliteti?

Femrat janë në fertilitetin e tyre më të mirë në të 20-at, por do të ndalojnë prodhimin e vezëve (ovulacion) kur ato të arrijnë menopauzë në të 40-tat ose afër të 50-tave. Megjithatë, burrat mund të vazhdojnë të prodhojnë spermë edhe në të 70-tat e tyre, por cilësia e spermës përkeqësohet me moshën. Ka edhe faktorë të tjerë që mund të ndikojnë në fertilitetin, duke përfshirë:

  • Shqetësimet e përgjithshme shëndetësore të tilla si obezitet-i, sëmundja e tiroides ose diabet-i pakontrolluar;
  • Faktorët psikologjikë të tillë si stresi, tensioni dhe ankth-i;
  • Pirja e tepruar e duhanit dhe konsumi i alkool-it;
  • Disa lloje ilaçesh.

Çfarë e shkakton fertilitetin femëror?

  • Dështimi për të prodhuar vezë;
  • Dështimi për zhvillimin e vezoreve, siç shihet në kushte të tilla si sindroma Turner;
  • Endometrioza, një gjendje që shkakton rritje anormal-e të indit endometrium, shpesh duke shkaktuar dhëmbëzim dhe inflamacion në organ-et riprodhuese;
  • Tubat fallopianë të bllokuar (tubat që marrin vezët nga vezorja për në bark). Kjo shpesh është shkaktuar nga infeksione të tilla si sëmundja pelvik-e inflamatore (PID) ose sëmundje seksualisht e transmetueshme (STD-sexual transmitted diseases) siç janë klamidia ose gonorre-a;
  • Tumor-i i mitrës ose dhëmbëzat që pengojnë vezën e fekonduar nga transplantim-i;
  • Disa pabarazi hormonale;
  • Mukus-i “armiqësor” në qafën e mitrës që nuk e lejon spermën që të hyjë;
  • Në raste të veçanta, disa gra mund të kenë një reaksion ndaj spermës së partnerit.

Vlerësimi i infertilitetit

Mjekët mund të vlerësojnë infertilitetin tek të dy partnerët nëpërmjet:

  • Marrjes së një historie të detajuar mjekësore duke përfshirë edhe problemet menstrual-e, ekspozimin ndaj STD-ve apo parotit-it, përdorimin e barnave të caktuara dhe ilaçeve, kohën dhe rregullueshmërinë e marrëdhënieve seksuale;
  • Ekzaminimit fizik të të dy partnerëve;
Mos pjelloria sekondare

Për dy vjet, ne jemi duke u përpjekur të kemi një fëmijë të dytë. A kemi ndonjë problem me pjellorinë?

Po. Quhet mos pjellori sekondar-e kur një grua nuk është në gjendje të mbetet shtatzënë ose të mbartë një shtatzëni tjetër deri në afat pasi ka lindur një fëmijë. Dhe megjithëse problemet e pjellorisë primare tërheqin më së shumti vëmendjen, më shumë se 3 milionë gra në SHBA kanë probleme të pjellorisë sekondare.

Çfarë i shkakton problemet e pjellorisë sekondare dhe si trajtohen ato?

Të njëjtët faktorë që janë përgjegjës për problemet e pjellorisë primare munden po ashtu të shkaktojnë mos pjellori sekondare. Këto përfshijnë:

  • Dhëmbëzim të pelvisi-t ose të mitrës;
  • Tuba fallopianë (tubat uterine) të bllokuar;
  • Endometriozë;
  • Ovulacion me defekt;
  • Qenie nën peshë apo mbipeshë;
  • Duhanpirja;
  • Alkool-i i tepërt;
  • Cilësi apo sasi e dobët e spermës.

Cilido që të jetë shkaku, sëmundja ose është zhvilluar ose është keqësuar qysh nga koha kur ju keni lindur një fëmijë. P.sh. komplikimet gjatë dhimbjeve të lindjes dhe lindjes mund t’i kenë dhënë shkas një problemi. Ose, problemet tuaja të pjellorisë mund të jenë të lidhura me moshën në qoftë se kanë kaluar disa vjet që nga shtatzënia juaj e parë.

Trajtimet për problemet e pjellorisë primare apo sekondare janë të njëjtat dhe hapi i parë zakonisht është të ekzaminoheni nga një specialist për pjellorinë. Në qoftë se ju nuk mbeteni shtatzënë pas një viti seksi të shpeshtë e të pambrojtur ose nëse jeni mbi 35 vjeç dhe nuk mbeteni shtatzënë pas një seksi të shpeshtë e të pambrojtur për gjashtë muaj, ndoshta do të doni të vizitoheni tek një specialist për pjellorinë.

Ju mund të vizitoheni tek specialisti madje edhe më herët në qoftë se jeni mbi 30 vjeç dhe e dini që keni një sëmundje që mund të ndikojë mbi pjellorinë, si endometriozë ose cikle të parregullt menstrual.

Jam xheloze për mikeshat që kanë familje të mëdha, por ndjehem fajtore që një fëmijë nuk është mjaft për mua. Përse kështu?

Vështirësitë e gjumit

Vështirësia për të fjetur (insomnia) nuk është një sëmundje. Megjithatë, mund të jetë simptomë e problemeve të tjera si stres, depresion, ankth, dhimbje ose problemet e prostatës (prostata). Në mënyrë alternative, mund të jetë edhe një problem i përkohshëm i shkaqeve të panjohura. Ndërkohë që vështirësitë e gjumit zakonisht mund të jenë të përkohshme, ndonjëherë ato mund të bëhen edhe kronike.

Nuk ekziston një normë ideale gjumi. Disa njerëz kanë nevojë për shumë pak gjumë dhe prapë janë mirë gjatë gjithë ditës, disa të tjerë kanë nevojë për më shumë gjumë. Me rritjen e moshës, zakonisht kemi nevojë për më pak gjumë. Njerëzit e moshuar, shpesh nuk kanë probleme për të rënë në gjumë, por flenë shumë pak. Arsyet e mundshme të pagjumësisë mund të jenë dhimbja, ngritja për të shkuar në tualet, fjetja shumë herët, vështirësitë e frymëmarrjes ose gërrhitja.

Apnea e gjumit

Apne e gjumit shihet shpesh tek ata që gërrhasin. Është ndalimi i të marrit frymë gjatë gjumit për rreth 20-30 sekonda. Mund të jetë një bllokim në rrugët e frymëmarrjes i cili e shkakton këtë gjendje. P.sh. mishi huaj në hundë apo devijimi i septum-it të hundës, zmadhimi i bajameve apo adenoideve, zmadhimi i rrënjës së gjuhës apo pakësimi i tkurrjes së muskujve të fytit. Shihet shpesh tek ata persona që janë mbipeshë, me qafë të shkurtër dhe të gjerë. Mundet që edhe disa ilaçe apo disa probleme anatomi-ke të fytyrës të shkaktojnë të njëjtën gjë.

Çfarë mund të bëni për të dhënë ndihmë?

Mund të bëni një gjumë më të mirë gjatë natës, nëpërmjet:

  • Shmangies së pijeve që përmbajnë kafeinë, siç janë çaji dhe kafeja;
  • Shmangies së stimul-antëve gjatë natës, siç janë alkool-i dhe nikotinë/a;
  • Shmangies së ngrënies së ushqimeve me porcion të madh, sidomos përpara të fjetjes;
  • Ndjekjes së të njëjtit orar fjetjeje dhe zgjimi;
  • Përdorimit të krevatit vetëm për të fjetur–mos shihni televizor ndërkohë që shtriheni për të fjetur;
  • Të mos shkuarit në krevat shumë herët, përveç nëse duhet të ngriheni shumë herët në mëngjes;
Çrregullime të gjëndrës tiroide

A është gjëndra tiroide fajtore? Sa herë i keni dëgjuar këto fjalë?

  • Është diçka psikosomatik-e, është çdo gjë në kokën tuaj;
  • Është një sindromë e lodhjes kronike (sindroma e lodhjes kronike), nuk ka asgjë më shumë që mund të bëni në lidhje me të;
  • Jeni duke vuajtur nga stresi dhe ankthi;
  • Është në gjenet tuaja, mësoni që të jetoni me të;
  • Kalojeni atë lehtë dhe jetoni jetën tuaj.

Dëgjimi i shpeshtë i këtyre deklarimeve, nga miq të mirë, të afërm dhe madje edhe mjekë, mund të jetë shumë dekurajuese, veçanërisht kur ato që ndodhen përreth jush nuk e kuptojnë vuajtjen tuaj mendore dhe fizike. Ju mund të dëshironi që ato të jetojnë vetëm një ditë brenda trupit tuaj dhe të përjetojnë simptomat që ju duhet që të përballoni vazhdimisht. Megjithatë, ju sikur gjeni një qetësim kur takoni një mjek ose një person që ju kupton në një farë mënyre ose që ndan të njëjtën eksperiencë me ju.

Ekzistojnë shumë sëmundje që kanë simptoma të njëjta dhe mund të jetë e vështirë për mjekun që të bëjë një diagnostikim të shpejtë. Është gjithshtu e rëndësishme për të bërë test-in e funksionit të tiroides për të zbuluar çfarëdolloj mundësie anormaliteti të funksionit të tiroides. Çrregullimi i tiroides mund të prodhojë një sërë simptomash që mund të prekin ndonjë ose çdo pjesë të trupit.

Gjëndra e tiroides

Gjëndra tiroide është një gjëndër endokrin-e që sekreton hormonet e saj direkt në gjak. Ajo është e lokalizuar në pjesën e poshtme të qafës. Ajo përfundon përreth laringu-t tuaj (trakeja) si në formën e lidhjes së kravatës, me dy lobe lidhëse, dhe është e mirë furnizuar me enët e gjakut.

Hormonet e tiroides

Gjëndrat e tiroides përmbajnë qeliza që sekretojnë substanca kimike të quajtur hormone. Dy llojet kryesore të hormoneve të prodhuara nga gjëndrat tiroide janë quajtur tiroksin (T4) dhe triodotironin (T3), ku T4 prodhon më shumë sasi sesa T3.

Nënat janë më dëshpëruara 4 vjet pas lindjes

Mund të nevojitet të mendohet sërish për shërbimet e shëndetit mendor të nënave. Një studim sugjeron që depresioni i nënave është më i zakonshëm pasi fëmijët arrijnë moshën 4 vjeç se sa kur ata janë foshnja.

Studiuesit australianë thonë se sistemi aktual për ruajtjen e shëndetit mendor të nënës, ka të ngjarë që nuk merret me më shumë se gjysmën e nënave që përjetojnë depresion në vitet e para të qenies prind.

Rezultatet e studimit mbi depresionin

Studimi ndoqi 1 507 gra të cilat kishin përdorur gjashtë spitale publike në Melburn që nga shtatzënia e hershme e deri në 4 vjet pas lindjes.

Studiuesit po ashtu shqyrtuan faktorët e mundshëm të riskut për simptomat e depresionit, duke përfshirë depresionin e mëparshëm, ndryshimet në marrëdhënie, dhunën në shtëpi dhe problemet sociale. Gjendja shpirtërore e nënave u testua duke përdorur pyetësorët standard të shëndetit mendor në 3, 6, 12 dhe 18 muaj pas lindjes dhe përsëri 4 vjet pas lindjes.

Pas 4 vjetësh, 14.5% e grave raportuan depresion, shifra më e lartë e të gjithë periudhave të testimit.

Gratë me një fëmijë 4 vjeçar, kishin dy herë më shumë të ngjarë që të ishin me depresion se sa gratë me fëmijë të moshave të tjera.

Faktori kryesor i riskut për simptoma të depresionit 4 vjet pas lindjes ishte pasja e një depresioni të mëparshëm në shtatzëninë e hershme ose në 12 muajt e parë pas lindjes.

Më shumë se gjysma e grave që përjetonin simptoma të depresionit në 12 muajt e parë pas lindjes nuk raportuan simptoma deri të paktën 6 muaj pas lindjes.

Pas 4 vjetësh, 40% e grave që raportuan simptoma të depresionit nuk i kishin raportuar më parë simptomat.

Nënat më të reja, të moshës 18-24 vjeç po ashtu kishin më shumë të ngjarë të binin të depresion. Ngjarje stresuese të jetës dhe problemet sociale luanin edhe ato një rol, si edhe të ardhurat e ulëta dhe dhuna në shtëpi.

Rikonceptimi i politikës

7 shenja që tregojnë se foshnja juaj ju do

Foshnja

Ju shikon në sy. Të porsalindurit (sipas OBSH-së i porsalindur konsiderohet fëmija gjatë katër javëve të para të lindjes) pëlqejnë të shohin fytyra, dhe juaja është më e preferuara. Ky vështrim plot ndjenjë është një instinkt i mbijetesës i krijuar për të tërhequr dashurinë dhe vëmendjen e kujdestarit të tij. Por është gjithashtu edhe fillimi i dashurisë së fëmijës për ju, ai po e kupton se sa e rëndësishme jeni ju në jetën e tij.

Ai njeh aromën tuaj. Kur vjen puna për të zgjedhur midis aromave të ndryshme dhe bluzës tuaj plot njolla qumështi, foshnja juaj do të zgjedhë këtë të fundit për çdo herë. Edhe foshnja një javë pasi është lindur do ta kthejë kokën nga një pëlhurë e njomur me qumështin e nënës. Për të sapolindurin tuaj, asgjë nuk ka aromë më të ëmbël se ju.

Ai ju buzëqesh. Hera e parë kur foshnja juaj u dhuron një buzëqeshje përrallore është një moment i magjishëm. Ajo është mënyra e tij për t’ju thënë “të dua shumë”.

Ai flet me juve. Gugatjet e para shumë të hershme do t’ju drejtohen juve ose një kujdestari tjetër të besuar, ai nuk do të fillojë të flasë me veten e tij. Ai do të përdorë gjuhën e tij të hershme (të quajtur proto-bashkëbisedim) për t’u angazhuar në bisedë me ju, pra, përgjigjuni. Që të dy po hidhni themelet për një bashkëbisedim real më pas.

Kërkon që të jeni afër tij. Nga mesi i vitit të parë të jetës, do të vini re që ai nuk është i kënaqur nga mungesa juaj. Mund ta shtrembërojë fytyrën dhe të qajë kur ju dilni nga dhoma e do të buzëqeshë kur ktheheni, një tjetër shenjë e lidhjes së tij me ju.

Ka interesa të përbashkëta me tuajat. Qoftë kur ju vendosni dritat e festës në vende apo kur kontrolloni teshat e palara, foshnja juaj do të bëjë edhe ajo të njëjtën gjë me ju. E quajtur vëmendje e ndërsjellë, kjo sjellje mund të fillojë kur foshnja juaj është vetëm disa muajsh, por është më e shprehur në moshën 9 deri 12 muaj. Kjo është një shenjë që fëmija angazhohet me ju dhe vlerëson atë gjë të cilës ju i kushtoni vëmendje.