Metodat hormonale të kontrollit të lindjeve

Hyrje në kontrollin e lindjeve

Në qoftë se një grua është seksualisht aktive dhe ajo është pjellore, në kuptimin që është fizikisht e aftë që të mbetet shtatzënë, ajo duhet të pyesë veten: “A dua unë të mbetem shtatzënë tani? ”Në qoftë se përgjigja e saj është “Jo”, ajo duhet të gjejë ndonjë metodë të kontrollit të lindjeve.

Terminologji-a për “kontrolli e lindjeve” përfshin “kontracepsion-in, parandalimin e shtatzënisë, kontrollin e pjellshmërisë dhe planifikimin familjar. Por pavarësisht terminologjisë, personat seksualisht aktivë mund të zgjedhin nga një larmi metodash për të reduktuar mundësinë e mbetjes shtatzënë. Megjithatë, asnjë nga metodat e kontrollit të lindjeve në dispozicion në ditët e sotme nuk ofron një mbrojtje të përsosur kundër infeksioneve të transmetueshme seksualisht (STI-sexual transmitted diseases), me përjashtim të abstinencë-s.

Me terma të thjeshta, të gjithë metodat e kontrollit të lindjeve bazohen ose në pengimin e spermës së një mashkulli që të arrijë në vezën e femrës (fekondim) ose në pengimin e vezës së fekonduar të ngulet në mitrën e femrës dhe të fillojë të rritet. Metoda të reja të kontrollit të lindjeve vazhdojnë të krijohen dhe të testohen. Dhe çfarë është e përshtatshme për një çift në një pikë mund të ndryshojë me kohën dhe me rrethanat.

Për fat të keq asnjë nga metodat e kontrollit të lindjeve përveç abstinencë-s nuk konsiderohet 100% efektive.

Llojet e metodave hormonale të kontracepsionit

Janë disa metoda të ndryshme hormonale për kontrollin e lindjeve. Diferencat midis tyre janë:
•  Lloji i hormonit;
•  Sasia e hormonit; dhe
•  Rruga me të cilën hormoni hyn në trupin e njeriut.

Hormonet mund të jenë estrogjen dhe/ose progesteron. Këto hormone mund të merren nga goja, të mbillen në indin e trupit, të injektohen nën lëkurë, të absorbohen nga një bandazh mbi lëkurë apo të vendosen tek vagina. Mënyra e vendosjes përcakton nëse ekspozimi i hormonit është i vazhdueshëm ose i ndryshueshëm.

Hormonet nga goja: tableta

Përdorimet

Ulçerë e stomaku-t, ulçera duodenale, mjekim i helikobakter pilori së bashku me antibiotikët e tjerë, parandalimi i rikthimit të ulçerave të stomakut.

Efektet anësore

Ndjenje të vjelle, vjellje, diarre, konstipacion (vështirësi në jashtëqitje), tharje goje.

Kundërpërdorimet

Hipersensibilitet ndaj barit dhe komponentëve përbërës të tij.

Dozimi

Tek refulks ezofageal 40 mg në ditë, tek ulçerë e stomakut 1 x  40mg në ditë, ulçera duodenale 1 x 40 mg në ditë, mjekimi i helikobakter pilorit 1 x 40 mg në ditë, tek sindroma Zollinger-Ellison 1 x 40 mg në ditë.

Format farmaceutike dhe dozat

Tableta: 20 mg, 40 mg, pluhur për injeksion 40 mg, kapsula 20 mg, 40 mg, film tableta 40 mg.

Përdorimet

Për mjekimin e çrregullimeve që vijnë nga një hipovitaminozë B1 (ulja e vitaminës B1) si anoreksi (mungesë oreks-i), parestezi, lodhja, palpitacione, konstipacion; Neurit (infeksioni i nervave), përdoret edhe gjatë mjekimeve me antibiotikët dhe sulfonamide.

Efektet anësore

Mundim, reaksione alergji-ke, gjendje nervozizmi, artralgji (dhimbje të artikulacion-eve), takikardi (rritje të rrahjeve të zemrës).

Dozimi

Oral-isht: të rriturit, 10-20 mg 1-2 herë në ditë; me injeksion subkutan (S.C) ose injeksion intramuskular (I.M): 50-100 mg në ditë; fëmijët deri në 1 vjeç oralisht: 5 mg në ditë; 2-6 vjeç 10 mg në ditë; 7-12 vjeç 20 mg në ditë; me injeksion S.C ose I.M: deri në 1 vjeç 2,5-5 mg në ditë; 2-6 vjeç 5-10 mg në ditë; 7-12 vjeç 12,5-25 mg në ditë.

Format farmaceutike dhe dozat

Tableta: 5 mg, 10 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg, 250 mg, 500 mg,

Injeksion: 50 mg/mL, 100 mg/mL, 200 mg/mL, 250 mg/5 mL.