10 dobitë e jogës paralindjes

Lini mënjanë egon tuaj dhe respektoni atë që trupi juaj është sot. Praktikoni dhembshurinë për veten tuaj dhe foshnjën. Joga e paralindjes është një nga gjërat më të mira që ju mundeni të bëni për vete si edhe për foshnjën në rritje.

Është e rëndësishme që të gjeni praktikën e duhur për vete, qoftë duke shkuar tek ndonjë qendër e jogës, duke gjetur një DVD apo duke krijuar praktikën tuaj në shtëpi. I vini veshin trupit tuaj dhe bëni atë që ndjeni se është e duhura për ju.

Disa nga dobitë e të praktikuarit të jogës gjatë shtatzënisë përfshijnë:

1. Zhvillon energjinë dhe forcën

Me rritjen e foshnjës brenda trupit tonë, nevojitet më shumë energji dhe forcë për të qenë në gjendje të mbartim peshën. Pozicionet e jogës forcojnë ijet, shpinën, krahët dhe shpatullat tona.

Joga e paralindjes: Salutimi i Diellit

2. Balanca

Balanca jonë sfidohet fizikisht me rritjen e fetus-it brenda trupit tonë. Emocionalisht ne jemi tharë për shkak të rritjes së progesteron-it dhe estrogjenet. Kur përpiqemi të fokusohemi në qëndrimin dhe frymëmarrjen në secilën nga pozat e jogës, në jemi në gjendje të sintonizojmë balancën tonë, fizikisht dhe emocionalisht.

Joga e paralindjes: Poza e  Pemës

3. Qetëson tensionin e fundit të shpinës, ijeve, kraharorit, pjesës së sipërme të shpinës, qafës dhe shpatullave

Me rritjen e foshnjës në trupat tanë ushtrohet më shumë tension mbi këta grupe specifikë muskujsh. Ne priremi të kemi më shumë një lakim të fundit të shpinës për shkak të madhësisë së rritur të barqeve tona. Ijet tona bëhen më të shtrënguara për shkak të presionit të shtuar të peshës së foshnjës në bark. Me rritjen në madhësi të gjinjve, pjesa e sipërme e shpinës dhe kraharori kanë më shumë tension, krahas me qafën dhe shpatullat tona.

Joga e paralindjes: Poza e Perëndeshës

4. Qetëson sistemin nervor

Me anë të frymëmarrjes së thellë, sistemi nervor kalon në gjendjen para-simpatike, që është përgjegjëse për relaksim-in. Kur trupat tanë janë në këtë gjendje, sistemi ynë tretës funksionon siç duhet, ne priremi të flemë më mirë dhe sistemi ynë imun është në gjendjen e tij optimal-e.

Ushtrimet për parandalimin e osteoporozës

Osteoporoza është një gjendje në të cilën kockat fillojnë dhe bëhen më të dobëta dhe të brishta dhe më të thyeshme (pësojnë fraktura) në krahasim me kockat normale. Osteoporoza është rezultat i humbjes së mineraleve në kocka (kryesisht e kalcium-it), që ndodh zakonisht me plakjen.

Osteoporoza është një nga shkaqet e zakonshme të frakturave tek të moshuarit, kryesisht tek gratë. Tek gratë, pjesa më e madhe e humbjes në kocka ndodh në vitet që pasojnë menopauzë-n.

Masa kulmore e kockave arrihet rreth moshës 30 vjeç. Të gjithë humbin kockat me kalimin e moshës, por jo çdokush pëson humbjen e lëngut në atë masë sa të ketë osteoporozë. Edhe pse gjinia dhe gjenetika luajnë një rol të rëndësishëm, kërkuesit kanë identifikuar masa kyçe parandaluese — si marrja e kalciumit në sasi të mjaftueshme në dietën tuaj të përditshme dhe bërja e ushtrimeve me pesha dhe për rezistencë në mënyrë të rregullt (mbajtje peshash) — që mund të evitojnë osteoporozën.

Ushtrimet e rregullta për mbajtjen e peshave tek fëmijët dhe adoleshentët ndihmojnë në pasjen e kockave të forta, tek të rriturit ndihmon në mirëmbajtjen e masës kockore, pas menopauzës mund të jetë pjesë e një plani trajtimi të përgjithshëm për të ngadalësuar ritmin e humbjes së kockave dhe tek të rriturit mbi 65 vjeç aktiviteti fizik mund të përdoret si për të reduktuar ritmin e humbjes së kockave ashtu edhe për të evituar dëmtimin e kockave duke përmirësuar forcën dhe balancën e muskujve. Forca e kockave përcakton edhe tipin e ushtrimeve që janë të përshtatshme dhe të sigurta për kockat tuaja.

Nëse keni osteoporozë ose gjendje të tjera mjekësore, jeni mbi 60 vjeç ose jeni mbi 45 vjeç dhe nuk keni kryer ushtrime fizike kohët e fundit, flisni me mjekun në lidhje me dizenjimin e programit të ushtrimeve që janë të përshtatshme për ju.

Kujdes. Ushtrimet e diskutuara këtu janë dizenjuar për të rritur të shëndetshëm dhe që kanë kocka të shëndetshme.

Ushtrimet e peshëngritjes

Piketë për vogëlushin tuaj: Ecja

Kur dhe si ndodh kjo

Fëmija juaj është stërvitur vazhdimisht për hapat e parë qysh nga dita e lindjes. Gjatë vitit të parë, ai ka zhvilluar fuqinë dhe koordinimin e muskujve të tij dhe ka zotëruar një shkathtësi pas një tjetre, që nga rrokullisja deri tek qëndrimi ulur, zvarritja apo largimi me shpejtësi.

Pasi i ka bërë të vetat këto aftësi, ai ka qenë gati ta detyrojë veten të qëndrojë në pozicionin në këmbë e madje edhe të udhëtojë rreth e qark dhomës duke u mbajtur tek mobiliet. Paskëtaj është çështje besimi dhe balance që ai të ecë vetë.

Mësimi i ecjes kërkon shumë praktikë dhe mund të dojë shumë kohë. Dhe zotërimi i saj është një përparim i madh në betejën e fëmijës tuaj për t’u bërë më i pavarur.

12 deri 18 muaj

Shumica e fëmijëve i hedhin hapat e tyre të parë afërsisht kur është ditëlindja e tyre e parë, por diapazoni normal për të arritur këtë piketë është shumë i gjerë. Mos u shqetësoni në qoftë se fëmija juaj është nga ata të vonshmit, i rëndësishëm është progresioni i aftësive. Në qoftë se ai ka qenë pak i vonuar në rrokullisjet dhe zvarritjet e tij, shanset janë që atij do t’i duhen edhe disa javë ose muaj të tjerë për të ecur. Për sa kohë ai vazhdon të mësojë gjëra të reja, nuk keni pse të shqetësoheni tepër.

19 deri 24 muaj

Kur  fëmija bëhet më i sigurt mbi këmbët e veta, ai do të fillojë të ndjehet më komod kur ecën me diçka në dorë, si p.sh. një kafshë prej pellushi ose një top. Ai do ta sfidojë veten duke mbajtur edhe pesha më të rënda, si p.sh. një çantë. Gjithashtu do të emocionohet kur të zbulojë që mund të vrapojë dhe jo vetëm të ecë nga një vend në tjetrin.

25 deri 30 muaj

Në kohën që mbush 2 vjeç, është bërë aq i sigurt për aftësitë e tij, saqë tashmë merr pjesë në lojëra të ndryshme. Hapat e tij po bëhen më të sigurt dhe po fiton aftësinë që të shkelë thembrën dhe gishtat e këmbëve, ashtu siç bëjnë edhe të rriturit.