Testet për alfa-fetoproteinën në shtatzëni

Kur ju jeni shtatzënë, substanca nga fetus-i përzihen me gjakun tuaj. Një nga këto substanca është alfa-fetoproteina. Ajo prodhohet nga fetusi dhe mund të zbulohet në një kampion të gjakut të marrë nga krahu juaj. Ky test zakonisht bëhet midis javës së 15 dhe të 17 të shtatzënisë.

Një nivel i lartë i alfa-fetoproteinës mund të jetë një tregues i një defekti të tubit nervor siç është spina bifida, megjithatë këto nivele të lartë mund të jenë të pranishëm edhe për arsye të tjera.

  • Niveli i alfa-fetoproteinës në gjakun tuaj rritet në masë të konsiderueshme nga muaji i katërt në atë të gjashtin të shtatzënisë, pra në qoftë se keni një rezultat të lartë kjo gjë mund të tregojë që shtatzënia juaj ka përparuar më tej nga sa e kuptoni juve dhe data e lindjes duhet të llogaritet përsëri.
  • Në qoftë se ju keni binjakë, niveli i alfa-fetoproteinës tek ju do të jetë i lartë.

Në të dy këta raste një skaner me ultratingull do të hedhë dritë mbi këtë gjendje.

Kuptimi i testeve të alfa-fetoproteinës

Ky test është vetëm ekzaminues. Më e shumta që mund të bëjë është të verë gishtin tek problemi, teste të tjerë do të nevojiten për të konfirmuar rezultatet. Kini parasysh që shumica e testeve të alfa-fetoproteinës janë normale. Edhe në qoftë se nuk janë, rezultatet e shumicës së testeve në vazhdim shumë shpesh janë normale.

Rezultatet e testimit të alfa-fetoproteinës

Rezultatet e testimit mund të tregojnë praninë e disa substancave të fetusit në gjak dhe të alarmojnë mjekun tuaj apo obstetrin për defekte të mundshme në lindje.

Shumica e testeve të alfa-fetoproteinës janë negative (normale). Kjo do të thotë që rezultatet nuk tregojnë shenja të defekteve në lindje për të cilat bëhet kontrolli. Ndonjëherë rezultatet janë pozitive (jonormale). Shpesh kjo ndodh thjesht sepse:

  • Data në të cilën do të lindni është e ndryshme nga ajo që mendoni;
  • Ju keni binjakë.

Disa rezultate jonormale tregojnë që fetusi mund të ketë njërin nga problemet që pasojnë:

  • Defekte të tubit nervor (probleme me shpinën, siç është spina bifida);
  • Defekte në paretin e abdomen-it; ose
Shtatzënia molare

Një shtatzëni molare ndodh kur indi që normalisht bëhet fetus, në vend të kësaj bëhet një tumor anormal në mitër. Edhe se ai nuk është një embrion, ky tumor shkakton simptomat e shtatzënisë.

Një shtatzëni molare duhet të trajtohet menjëherë. Kjo do të sigurojë që i gjithë indi të largohet. Ky ind mund të shkaktojë probleme serioze tek disa gra.

Gati 1 në 1 500 gra me simptoma të hershme të shtatzënisë ka një shtatzëni molare. Kjo do të thotë që 1 499 gra nga 1 500 nuk e kanë këtë problem.

Çfarë e shkakton shtatzëninë molare

Shtatzënia molare mendohet se shkaktohet nga një problem me informacionin gjenetik të një veze ose spermatozoidi. Janë dy lloje të shtatzënisë molare: e plotë dhe e pjesshme:

  • Shtatzënia e plotë molare. Një vezë pa informacion gjenetik fekondohet nga një spermatozoid. Spermatozoidi rritet vetë por ai mund të bëhet vetëm një bllok indesh. Ai nuk mund të bëhet një fetus. Ndërsa ky ind rritet, ai duket si një vile rrushi. Ajo mund të mbushë mitrën.
  • Shtatzënia e pjesshme molare. Një vezë fekondohet nga dy spermatozoide. Placenta bëhet tumor molar. Çdo ind i fetusit që formohet ka gjasa të ketë defekte të rënda.

Disa herë një shtatzëni e cila duket sikur është me binjakë gjendet të jetë një fetus dhe një shtatzëni molare. Por kjo ndodh shumë rrallë.

Gjërat që mund të rrisin riskun tuaj për të pasur një shtatzëni molare përfshijnë:

  • Moshën. Risku për një shtatzëni të plotë molare rritet në mënyrë që qëndrueshme pas moshës 35 vjeç.
  • Një histori e një shtatzënie molare, veçanërisht nëse keni pasur dy a më shumë.
  • Një histori aborti.
  • Një dietë e ulët me karotinë. Karotina është një formë e vitaminës A. Gratë që nuk marrin mjaftueshëm nga kjo vitaminë kanë një shkallë më të lartë të shtatzënisë së plotë molare.

Cilat janë simptomat?

Një shtatzëni molare shkakton të njëjtat simptoma të hershme si edhe një shtatzëni normale, siç është një periodë e munguar ose sëmundja e mëngjesit. Por një shtatzëni molare zakonisht shkakton edhe simptoma të tjera. Ato mund të përfshijnë:

  • Rrjedhje të gjaku-t nga vagina.
  • Një mitër më të madhe se normale.

Foshnja juaj tashmë peshon 2.1 kg (afërsisht sa madhësia e një pjepri) dhe është pothuaj 45.7 cm e gjatë. Shtresat e dhjamit, të cilat do të ndihmojnë të rregullojnë temperaturën e trupit pasi është lindur, e mbushin atë duke e bërë më të rrumbullakët. Lëkurën e ka më të lëmuar se kurdoherë. 2Sistemi nervor qendror po maturohet, dhe mushkëritë po ashtu. Në qoftë se keni qenë nervoze lidhur me dhimbjet e parakohshme të lindjes, do të jeni e gëzuar të mësoni që foshnjat e lindura midis javës së 34 dhe 37 pa probleme të tjera shëndetësore ia kalojnë përgjithësisht shkëlqyeshëm. Mund të kenë nevojë për një qëndrim të shkurtër në inkubator-in e të sapolindurve (sipas OBSH-së i porsalindur konsiderohet fëmija gjatë katër javëve të para të lindjes), si dhe disa probleme afatshkurtra shëndetësore, por zakonisht në planin afatgjatë ia kalojnë po aq mirë sa foshnjat e lindura në kohë.

Si po ndryshon jeta juaj:

Këtë javë lodhja mund të vijë përsëri, megjithëse ndoshta jo me të njëjtin intensitet të tremujorit të parë. Lodhja është plotësisht e kuptueshme po të marrim parasysh presionin fizik nën të cilin jeni dhe netët e gjata të ndërprerjeve të shpeshta për të urinuar, vërtitjet në shtrat për të gjetur pozicionin e përshtatshëm.

Tani është koha për të ngadalësuar dhe për ta kursyer energjinë tuaj për ditën kur do të fillojnë dhimbjet e lindjes (dhe më tej). Në qoftë se keni qenë ulur ose shtrirë për një kohë të gjatë, mos u ngrini shumë shpejt. Gjaku mund të grumbullohet në këmbët dhe shputat tuaja, duke shkaktuar një rënie të përkohshme të presionit të gjakut kur ngriheni, gjë që mund të bëjë të ndiheni e trullosur.

Në qoftë se vini re gunga apo të vrara të kuqe që kruhen në bark, e ndoshta në kofshë dhe mollaqe, mund të keni një sëmundje të quajtur gungat dhe pllakat e shtatzënisë, ato janë urtikarie që kruhen.

Këtë javë foshnja peshon rreth 1 kg (afërsisht sa madhësia e një patëllxhani) dhe është e gjatë 37.5 cm nga maja e kokës e deri tek thembrat. Ajo mund t’i picërrojë sytë që tani kanë qepalla. Me shikimin e që po i zhvillohet mund të jetë në gjendje të shikojë dritën që filtrohet brenda përmes mitrës tuaj. 2Gjithashtu miliarda neuron-e po krijohen në trurin e saj dhe po shton më shumë dhjamë në përgatitje për jetën në botën e jashtme.

Si po ndryshon jeta juaj:

Ju jeni në periudhën e shtëpisë. Tremujori i tretë dhe i fundit fillon këtë javë. Në qoftë se jeni si shumica e grave, këtë tremujor do të shtoni rreth 5 kg.

Në këtë pikë, ka mundësi të vizitoheni tek mjeku ose mamia juaj çdo dy javë. Pastaj, në javën e 36-të do të kaloni në vizita javore. Varësisht nga faktorët tuaj të rrezikut, mjeku mund t’ju rekomandojë teste të përsëritura të gjakut për HIV (human immunodeficiency virus) dhe sifilis, si edhe merr kampione për klamidia dhe gonorre-a, që të jetë i sigurt për status-in tuaj para lindjes. Gjithashtu, në qoftë se rezultati për testin e monitorimit të glukozës ishte i lartë dhe ju nuk keni bërë një test më pas, do t’i nënshtroheni testimit prej 3 orësh të tolerancës ndaj glukozë-s.

Nëse analizat e gjakut të bëra në vizitën tuaj të parë para lindjes kanë treguar se ju jeni rezus negative (rhesus faktori) ju do të merrni një injeksion të Imunoglobulina-ve Rh për të parandaluar që në trupin tuaj të krijohen antitrup-a që mund të sulmojnë gjakun e foshnjës. (Në qoftë foshnja juaj është rezus pozitive, ju do të merrni një porcion tjetër të Imunoglobulinës Rh pasi ajo të lindet).

Rreth kësaj kohe, disa gra kanë një ndjesi sikur pjesa e poshtme e këmbëve u bëhet miza-miza dhe një nxitje të pa-rezistueshme për t’i lëvizur ato ndërsa përpiqen të qetësohen e të flenë. Në qoftë se kjo ndjesi qetësohet të paktën përkohësisht kur ju lëvizni, ju mund të keni atë që njihet si sindroma e këmbëve që nuk pushojnë.

Kanceri që zhvillohet në testikuj është quajtur kanceri testikular (kancer i testisit). Zakonisht vetëm një testikul është prekur dhe kanceri zakonisht haset në testikulin e djathtë. Nëse lihet pa u trajtuar, ai do të shpërndahet në të gjithë trupin. Dy llojet kryesore të kancerit testikular janë seminomë dhe jo-seminomë.

Kush mund ta marrë kancerit e testisit?

Kanceri testikuar numërohet në afërsisht 1% të të gjithë kancerave tek meshkujt. Ai zakonisht prek meshkujt e moshës 20-40 vjeçare. Lloje të caktuara të kancerit testikular mund të ndodhin tek fëmijët e vegjël dhe tek meshkujt e rritur.

Faktorët rrezikues

Shkaku i kancerit testikular akoma nuk është zbuluar; megjithatë, ekzistojnë shumë faktorë rrezikues të cilët janë identifikuar:

  • Testikuj të pakorrigjuar tek foshnjat ose fëmijët;
  • Një histori familjare e kancerit testikular;
  • Të paturit e një binjaku me kancerin testikular;
  • Meshkujt, mamaja e të cilëve ka marrë hormonin e quajtur DES (diethylstilbestrol) gjatë shtatzënisë për të parandaluar abort-in, mund të kenë probleme testikulare. Megjithatë, kërkuesit nuk e kanë konkluduar nëse ekziston ndonjë lidhje ndërmjet ekspozimit pre-natal të DES dhe kancerit testikular.

Cilat janë shenjat dhe simptomat e kancerit të testisit?

Kanceri testikular mund të shkaktojë një sërë shenjash dhe simptomash, por mund të mos shfaqë edhe asnjë simptomë. Simptomat ndaj të cilave meshkujt duhet të kujdesen janë:

  • Një gjëndër e vogël e dhimbshme në testikuj;
  • Çfarëdo zmadhimi të testikujve;
  • Një ndjenjë rëndese në testikuj;
  • Një dhimbje e shurdhët në bark;
  • Dhimbje në testikuj ose skrotum;
  • Një ndryshim në mënyrën sesi ndihen testikujt;
  • Zmadhim ose ndjeshmëri në gjinjtë ose thimthat e meshkujve.