Impotenca

Pjesa më e madhe e meshkujve do të përjetojnë impotencë (dështimin për të arritur ereksion) në një pjesë të caktuar të jetës së tyre. Kjo zakonisht është një eksperiencë e përkohshme, shpesh për shkak të ankth-it ose përdorimit të tepërt të alkool-it.

Për shumë meshkuj me impotencë, që gjithashtu njihet si disfunksion erektil (ED), ai është një problem i vazhdueshëm, kronik, që shpesh shkakton probleme të ankthit, stresit dhe pakënaqësisë për vetë personat sikundër edhe për partneret e tyre.

Ereksioni vjen si rezultat i rritjes së sasisë së gjakut që qarkullon në penis dhe që më pas bllokohet aty. Shumë faktorë kombinohen, në mënyrë që kjo të ndodhë.

Është thënë më parë se impotenca është kryesisht një problem psikologjik (mendor), që është e lidhur me stresin, frikën për të dështuar dhe problemet e marrëdhënieve. Por mjekimet moderne kanë treguar që rreth gjysma e këtyre problemeve vijnë si rezultat i shkaqeve fizike. Pjesa më e madhe e këtyre shkaqeve janë të shërueshme.

Çfarë e shkakton impotencën?

Ndërmjet gjendjeve mjekësore që shkaktojnë impotencën janë:

  • Komplikimet e diabet-it;
  • Qarkullimi i dobët për shkak të ngushtimit të arterie-ve;
  • Dëmtimi i nervave;
  • Problemet hormonale, si p.sh. mungesa e testosteron-it;
  • Mbipërdorimi i alkoolit dhe cigares;
  • Disa ilaçe; dhe
  • Sëmundja e mëlçisë ose veshkave.

Disa nga ilaçet që mund të shkaktojnë impotencën janë qetësuesit, ilaçet për qarkullimin e gjakut dhe diuretikë-t. Problemi gjithashtu mund të ndodhë si rezultat i kirurgji-së në fshikëz, gjëndrat e prostatës (prostata), zorrës së vogël dhe shpinës.

Shkaqet psikologjike mund të jenë të lidhura me stresin e kohëve të fundit ose një ndryshim në jetesë. Gjithsesi, çfarëdolloj që të mund të jetë shkaku, pjesa më  e madhe e meshkujve me impotencë mund të shërohen dhe këshilluesit mund t’i ndihmojnë ato. Trajtimet mjekësore, trajtimet kirurgjik-ale, në pjesën më të madhe të meshkujve mund të jenë ndihmuese. Këshillimi, mund të ndihmojë njerëzit me probleme psikologjike.

KancerProstateTrajtime

Urolog-u dhe onkolog-u që ndjekin rastin tuaj do t’ju këshillojë trajtimin më të mirë pasi të kenë marrë në konsideratë moshën, shëndetin e përgjithshëm dhe shkallën e kancer-it të prostatës (prostata) suaj. Efektet anësore që ju jeni përgatitur për të pranuar janë gjithashtu të rëndësishme.

Mjekët mund t’ju rekomandojë survejimin aktiv, që do të thotë që ju nuk keni trajtim të menjëhershëm, por kanceri juaj monitorohet në mënyrë aktive. Nëse keni trajtim, juve mund t’ju ofrohet një lloj trajtimi ose një kombinim trajtimesh. Kirurgji-a, radioterapi-a ose terapia hormonale mund të përdoren.

Mbikqyrja aktive

Vëzhgimi aktiv do të thotë që mjeku juaj nuk rekomandon asnjë trajtim ose e shtyn atë, por do të monitorojë nga afër kancerin me kontrolle të rregullta.

Ndërkohë që nuk ka asnjë protokoll standard për mbikqyrjen aktive, ajo në përgjithësi përfshin:

  • Testim të shpeshtë të antigjen-it specifik të prostatës PSA (Prostate Antigen Specific), çdo 3-6 muaj;
  • Ekzaminim digital rektal (DRE);
  • Biopsi-të e vazhdueshme për të monitoruar rritjen e kancerit.

Mospasja e një trajtimi të menjëhershëm mund të jetë një alternativë nëse kanceri është i vogël (vëllim i ulët) dhe i ngadaltë në rritje (klasë e ulët).

Survejimi aktiv mund të sugjerohet për burrat mbi 50 vjeç, burra që mund të kenë trajtim, por dëshirojnë të shmangin efektet anësore. Ai mund të jetë një alternativë e mirë në qoftë se efektet e mundshme anësore të trajtimit do të kenë më shumë ndikim në jetën e tyre sesa vetë kanceri. Ju gjithmonë mund të ndryshoni mendjen tuaj dhe të keni trajtime të mëvonshme. Nëse kanceri fillon të rritet, trajtimi zakonisht është ende i mundur me një normë shërimi të mirë.

Jetesa me një kancer të patrajtuar mund t’ju bëjë që të ndiheni të shqetësuar. Ju mund të gjeni të dobishme për të biseduar me urologun tuaj ose onkologun apo të kontaktoni në spital punonjësin social.

Kirurgjia