Tumori Struma ovarii

Tumori struma ovarii është një nënlloj i teratomë-s së vezoreve dhe përbëhet plotësisht apo kryesisht nga inde të tiroideve dhe përmban folikula të madhësive të ndryshme me material koloid.

Llogaritet që përbën 0.3-1% të gjithë tumoreve të vezoreve dhe afërsisht 3% të gjithë teratomave të pjekura cist-ike.

Paraqitja klinike

Afërsisht 5-8% e rasteve mund të shfaqin simptoma ose shenja të tiro-toksikozë-s.

Patologjia

Për të qenë një tumor struma ovarii, ai duhet të përbëhet nga më shumë se 50% i tiroideve.

Në përgjithësi, shfaqja patologji-ke e këtij lloj tumori dallohet nga ajo e teratomave të pjekura cistik-e. Struma ovarii përbëhet nga ind tiroidal ngjyrë qelibari me hemorragji, nekrozë dhe fibrozë.

Veçoritë radiografike

Ndërkohë që veçoritë e imazheve mund të jenë jo specifike dhe mund të mbivendosen me neoplazmë të vezoreve, ultratingull-i dhe tomografia (tomografi e kompjuterizuar) zakonisht demonstrojnë një lezion në pjesët lidhëse të organ-eve me zona të shumëfishta cistike dhe solide, që reflektojnë shfaqjen patologjike të tumorit në përgjithësi. Lucidet në zonën peritoneale mund të jenë të pranishme në rreth një të tretën e rasteve.

Tomografia

Shumë shpesh në tomografi ata shihen si masa periferike të lëmuara multi-cistike (me shumë cist-e) me një rrallim të madh në skanimet pa kontrast dhe pa zmadhim ose me një zmadhim mesatar të pareteve të cistit.

Rezonance magnetike e pelvisit

Përmes metodës së diagnostikimit me rezonancë magnetike të pelvisi-t mund të shihen masa cistike me shumë kavitete dhe me pjesë solide. Hapësirat e cistit mund të shfaqin edhe intensitet të lartë edhe të ulët të sinjalit (për shkak të koloidit xhelatinoz) në imazhet T1 dhe T2.

Prania e zonave me intensitet shumë të ulët të sinjalit në imazhet T2 për shkak të materialit viskoz të koloidit disa herë konsiderohet si sugjeruese për praninë e tumorit struma ovarii.

  • T1 C+ (Gd): pjesët solide mund të tregojnë zmadhim.

Trajtimi dhe prognoza

Trajtimi është me ndërhyrje kirurgjik-ale. Shumica dërrmuese e tumoreve struma ovarii (90 – 95 %) priren të jenë beninj-e dhe kësisoj kanë një prognozë të mirë.

Etimologjia

Vezët, pjelloria dhe mosha: Si funksionojnë?

Pjelloria bie natyrshëm me rritjen e moshës së gruas, por rënia ka pak të bëjë me plakjen që ndodh në kocka, lëkurë dhe pjesën më të madhe të organ-eve të trupit. Është mosha dhe cilësia e vezëve të një gruaje arsyeja primare për rënien e pjellorisë me plakjen e gruas. Ja sepse gratë në të pesëdhjetat e madje edhe në të gjashtëdhjetat kanë qenë në gjendje të mbeten shtatzënë duke përdorur vezët e dhuruara nga një grua më e re.

Ju ndoshta keni dëgjuar që vajzat lindin me një pasuri të tërë vezësh-ose para vezësh- tashmë brenda vezoreve të tyre. Kjo do të thotë që vezët e një gruaje janë gjithmonë në moshën që është dhe gruaja. Këto një milion deri në dy milionë vezë në pritje quhen oocite primare. Ato në të vërtetë ende nuk janë vezë, por janë mbështjellë në një fshikëz mbrojtëse, në folikulë dhe ruhen në një lloj gjumi, duke pritur për hormonet e pubertet-it që t’i zgjojnë. Me kalimin e kohës, oocitet vdesin vazhdimisht. Në kohën që vajza arrin pubertetin kanë mbetur vetëm 300 000 deri në 500 000. Pjesa tjetër janë shpërbërë dhe absorbuar nga trupi në një proces natyror të quajtur atresia.

Ndarja e vezëve

Shumica e qelizave në trup përmbajnë dy kopje të strukturave të quajtura kromozome. Kromozomet përmbajnë ADN-në tonë, informacionin tonë gjenetik. Qeniet njerëzore kanë 23 çifte kromozomesh të ndryshëm, domethënë 46 kromozome në secilën qelizë. Kur një oocit primar ndahet, çdo pjesë ka vetëm një kromozom. Pasi oociti i nënshtrohet kësaj ndarje, quhet vezë. Qelizat e spermës po ashtu kanë vetëm një kopje të secilit kromozom, 23 në total. Kjo siguron që kur veza dhe sperma takohen dhe shkrihen me njëra tjetrën, veza e fekonduar që vjen si rezultat, që së shpejti do të bëhet embrion, do të ketë dy kopje të secilit nga kromozomet në çdo qelizë.

Para se foshnja juaj të fillojë me të vërtetë të rritet, ju përgatisni terrenin. Javën e fundit, estrogjenet dhe progesteron-i në gjak rriten në sasi, kjo bën që uterus (mitra) të formojë një veshje të brendshme të zhvilluar e që përmban shumë enë gjaku dhe të mbështesë një vezë potencialisht të fekonduar. Në të njëjtën kohë në vezore, vezët po maturohen në qese të mbushura me lëng, të quajtura folikula. Në fillim të javës (shpesh rreth ditës së 14-të të ciklit prej 28 ditësh), tek ju ndodh ovulacioni. Një nga vezët del nga folikula dhe largohet nga vezorja në drejtim të gypit të mitrës.
2
Gjatë 12 deri 24 orëve pasuese, kjo vezë do të fekondohet në qoftë se një nga 250 milionë spermatozoid-et (mesatarisht) që derdh partneri juaj, arrin të notojë nëpër të gjithë rrugën nga vagina deri në qafën e mitrës, e më pas sipër drejt gypit të mitrës dhe depërton në vezë. Në këtë rrugëtim prej dhjetë orësh deri tek veza, do të mbijetojnë vetëm rreth 400 spermatozoide. Vetëm një prej tyre do të arrijë të strehohet në të duke kaluar përmes membranë-s. (Duhen rreth 20 minuta që fituesi fatlum ta gjejë rrugën për të hyrë brenda).

Gjatë dhjetë deri tridhjetë orëve pasuese, bërthama e spermatozoidit shkrihet me atë të vezës, duke kombinuar materialin gjenetik të tyre. Në qoftë se spermatozoidi mbart një kromozom Y (kromozomi Y), foshnja juaj do të jetë djalë, në qoftë se ai është një kromozom X (kromozomi X), ju do të jeni duke pritur një vajzë.

Gjatë udhëtimit prej tre katër ditësh nga gypi i mitrës deri në mitër, veza e fekonduar (tashmë e quajtur zigotë) do të ndahet në 16 qeliza identike. Pasi ajo futet në mitër, zigota quhet morula (embrioni fillestar). Një apo dy ditë më pas, ajo do të fillojë të rrugëtojë në veshjen e mitrës duke vazhduar rritjen dhe shndërrimin e saj të mahnitshëm.