Komplikimet gjatë lindjes

Një shtatzëni e cila ka përparuar pa ndonjë vështirësi të dukshme ende mund të t’ju hapë rrugën ndërlikimeve gjatë lindjes. Këtu janë disa nga shqetësimet më të zakonshme:

Mungesa e përparimit (proces i zgjatur i lindjes)

Një përqindje e vogël e grave, në më të shumtën e rasteve, ato që do të bëhen nëna për herë të parë, mund të përjetojnë një lindje që zgjat shumë. Në këtë situatë edhe nëna edhe foshnja janë të rrezikuar nga disa ndërlikime duke përfshirë edhe infeksionet.

Paraqitje jo normale

Paraqitja i referohet pozicionit që fetus-i merr ndërsa trupi juaj përgatitet për të lindur dhe mund të jetë ose me kokën poshtë, ose me të ndenjurat poshtë. Në javët para ditës së caktuar të lindjes, fetusi zakonisht bie më poshtë në mitër. Pozicioni më i mirë për të lindur është kur foshnja pozicionohet me kokën poshtë, me fytyrë nga shpina e nënës me mjekrën të mbështetur në gjoksin e tij dhe pjesën e pasme të kokës të gatshme për të hyrë në pelvis. Në këtë mënyrë pjesa më pak e mundshme e kokës së foshnjës çan rrugën nëpër qafën e mitrës nëpër kanalin e lindjes.

Meqenëse koka është pjesa më e madhe dhe më pak elastike e foshnjës, më e mira për të është të hapë rrugën për në kanalin e lindjes. Në këtë mënyrë ka pak rrezik që trupi ta shtyjë dhe koka të bëhet e varur. Në disproporcion-in cefalo-pelvik koka e foshnjës shpesh është shumë e madhe për të kaluar në pelvisi-n e nënës, qoftë për shkak të dimensioneve të tyre relative ose për shkak të pozicionimit jo të mirë të fetusit.

Disa herë foshnja nuk është i kthyer drejt shpinës së nënës por drejt barkut. Kjo rrit shanset për një lindje të dhimbshme, të zgjatur dhe që e gërvisht kanalin e lindjes. Në pozicionimin e keq, koka e foshnjës është pozicionuar me ballin, majën e kokës ose fytyrën në hyrje të kanalit të lindjes.

Udhëheqës Vizual: Stërvitja 20 minutëshe e një nëne të zënë me punë

[ssba_hide]
Udhëheqës vizual: Artriti i gjurit: Ushtrime për lehtësimin e dhimbjeve

[ssba_hide]

Këmba (nga gjuri tek nyja) – Pamje sipërfaqësore nga prapa

kemba nga nyja te gjuri

Pamja e muskujve sipërfaqësorë të këmbës nga ana e pasme. Shikoni ku janë muskujt soleus dhe gastroknemius, të njohur së bashku si muskujt calf. Muskujt calf janë esencialë për shtyrjen përpara nga qëndrimi ulur për të qëndruar në këmbë.

Muskujt calf

Muskujt gastroknemius, soleus dhe planta-ris quhen edhe muskujt calf. Ata formojnë muskujt sipërfaqësorë të grupit të pjesëve të pasme të këmbës. Muskujt e thellë të pjesës së posteriorit janë poplitea, tibia posteriore, flexor digitorum longus dhe flexor hallucis longus.

Muskuli gastroknemius calf është muskuli më sipërfaqësor i muskujve calf. Ai futet në kockën e thembrës përgjatë tendinë-s së Akilit. Muskuli gastroknemius mbledh këmbën në nyjen e kyçit të këmbës – duke vepruar si një pikë ku këmba mbështetet poshtë duke e përkulur atë në nyjen e thembrës, si p.sh. kur qëndroni me majat e gishtave. Ky veprim njihet si përkulja e shputës. Gastroknemiusi gjithashtu mbledh këmbën në nyjen e gjurit. Ai tërhiqet nga “tërheqësi calf që e çon këmbën drejt”.

Muskuli calf soleus është më i thellë se gastroknemius. Ai futet në kockën e thembrës me gastroknemiusin përgjatë tendinës së Akilit. Muskuli soleus gjithashtu bën përkuljen e shputës në nyjen e kyçit të këmbës. Soleus-i tërhiqet nga “tërheqësi calf që mbledh këmbën”.

Muskuli plantar-is që është i vogël dhe që ndodhet midis muskujve soleus dhe gastroknemius — mund që të mungojë në disa njerëz. Tendina plantaris vjen nga muskuli plantaris dhe futet në thembër përgjatë tendinës së Akilit, së bashku me dy muskuj të tjerë calf. Ajo bashkon këmbën me nyjen e kyçit dhe gjithashtu bashkon këmbën me nyjen e gjurit.

Tendina e Akilit

Tendina e Akilit lidh muskujt calf prapa kockës së thembrës. Është tendina më e madhe në trupin tuaj. Ajo lejon zgjatimin e këmbës përpara, larg nga trupi, që lejon thembrën të vendoset drejt në tokë gjatë ecjes. Në çdo hap që hedh, je në varësi të thembrës së Akilit.