Grisjet e perineumit

A është e zakonshme që të shkaktohen grisje gjatë një lindje vaginale?

Po. Me hyrjen e foshnjës tuaj në botë, ju mund të përfundoni me një grisje. Shpesh kjo ndodh në perineum (zona midis anusit dhe vaginës tuaj). Grisjet janë më të zakonshme tek gratë të cilat bëjnë lindjen e tyre të parë vagina-le dhe luhaten nga prerje dhe gërricje të vogla deri në shqyerje të thella që prekin disa muskuj të dyshemesë së pelvisi-t. Është e mundshme që të griseni edhe në qoftë se keni një epiziotomi. Në fakt, një epiziotomi e shton rrezikun e grisjeve të rënda.

Grisjet më sipërfaqësore përfshijnë lëkurën e perineumit dhe indit rreth hapjes së vaginës ose shtresës më të jashtme të vetë vaginës, por jo muskujt. Këto grisje, të quajtura laceracione të shkallës së parë shpesh janë kaq të vogla saqë kërkojnë pak apo aspak qepje. Zakonisht shërohen shpejt dhe shkaktojnë pak apo aspak siklet.

Laceracionet e shkallës së dytë shkojnë më thellë në muskujt poshtë. Këto grisje duhet qepur që të mbyllen, shtresë pas shtrese. Ato do shkaktojnë njëfarë sikleti dhe zakonisht kërkojnë disa javë për t’u shëruar. Qepjet treten vetë gjatë periudhës së shërimit.

Rreth 4% e grave që lindin në rrugë vaginale përfundojnë me një grisje më serioze në perineumin e tyre, që shtrihet deri në anus dhe përtej. Kjo lloj grisje mund të shkaktojë dhimbje të konsiderueshme për shumë muaj dhe rrit rrezikun e mospërmbajtjes anale.

Këto grisje të rënda quhen laceracione të shkallës së tretë ose të katërt. Një laceracion i shkallës së tretë është një grisje në indet vaginale, lëkurën dhe muskujt e perineumit që shtrihet në sfinkter (muskuli që rrethon anusin tuaj). Një grisje e shkallës së katërt shkon nëpër sfinkterin anal dhe indin nën të.

Gjithashtu është e mundshme që të griseni edhe në vende të tjera. Disa gra grisen në pjesën e sipërme të vagjinës, pranë preterit (kjo njihet si lacerim peri-ureter-al). Këto grisje janë shpesh krejt të vogla dhe në qoftë se ju pësoni një të tillë, ndoshta do të keni nevojë për vetëm pak ose aspak qepje.

dhimbja e gjunjeve

Çfarë është era tapë e kofshëve?

“Era tapë” e kofshëve shkaktohet nga hemorragji e brendshme që formon hematomë (mbledhja gjaku në qeliza) në muskulin kuadriceps të kofshës.

Simptomat e erës së tapës së kofshës

Dhimbje, ngërç, ënjtje dhe mavijosje janë simptomat kryesore të erës tapë të kofshës.

Shkaqet e erës së tapës së kofshës

Era e tapës që vjen nga kofshët mund të shkaktohet nga një fryrje direkte e muskulit të kofshës gjatë sporteve të kontaktit, si futbolli dhe regbija.

Trajtimi i erës së tapës së kofshës

Trajtimi përfshin pushim, akull, kompresë dhe mbajtje në ajër në mënyrë të palëvizur të këmbës. Në lidhje me menaxhimin e dhimbjes nga plagosja dhe rrezikun e komplikimeve që quhen miozit ossificans, duhen marrë këshilla nga mjeku ose fizioterapi-sti. Kjo ndodh kur kockat rriten bashkë me muskulin si rezultat i dëmtimit të veshjes së kockës. Miozit ossificans mund të shkaktohet nga kthimi në stërvitje më shpejt se sa duhet pas një plagosjeje dhe nga terapia jo korrekte e masazh-it. Një mjek ose fizioterapist do të jetë i aftë të këshillojë ushtrimet e shtriqjes dhe se kur duhet të fillohen ato.

kemba e majt

Ndrydhja e kyçit të këmbës është dëmtim i ligament-eve të kyçit, që shkaktohet më së shumti nga ndonjë incident i papritur, si p.sh. ngatërrimi i këmbëve, kthimi apo kryqëzimi i tyre përtej mënyrës normale të funksionimit të tyre. Një ndrydhje serioze mund të përfshijë këputje të plotë ose pjesore të ligamentit.

Simptomat

Simptomat përfshijnë ndjenjën sikur kyçi ka ikur nga vendi, dhimbja vjen kur mbi këmbë bie pesha e trupit dhe kyçi ënjtet dhe nxihet.

Shkaqet

Ndrydhja e kyçit tendos ligamentet e kyçit përtej normales. Ndrydhja mund të shkaktohet nga everzioni – mbitërheqja e ligamenteve në anën e brendshme të kyçit kur këmba kthehet nga jashtë –ose inverzion– mbitërheqje e ligamenteve në anën e jashtme të kyçit kur thembra ose këmba kthehet prapa.

Trajtimi

Trajtimi për ndrydhjet jo të komplikuara zakonisht konsiston në pushim, mos peshim në kyç për rreth 48 orët e para, aplikimin e akullit, kompresion me një fasho elastike dhe ngritjen e këmbës në lartësi.

Ndrydhjet më të rënda mund të kërkojnë një mobilizim më të përshtatshëm në një mbajtëse ose pajisje të veçantë që mban këmbën të palëvizur. Pas kësaj është e rëndësishme rehabilitimi dhe forcimi i nyjes.