Dhimbja vaginale dhe vulvodinia

Fakte mbi dhimbjen vaginale dhe vulvodininë:

  • Vulvodinia i referohet dhimbjes në zonën e vulvë-s dhe vaginës për të cilën nuk është identifikuar ndonjë shkak.
  • Vulvodinia nuk lidhet me sëmundjet e transmetueshme seksualisht (STD-sexual transmitted diseases).
  • Shkaku i saktë i vulvodinias nuk njihet.
  • Simptomat përfshijnë djegie, puls-im ose dhimbje që mund të lokalizohet në një zonë të vulvës ose më e përhapur.
  • E kruara vaginale mund të shoqërohet me vulvodinia.
  • Vulvodinia mund të trajtohet me medikamente dhe/ose me masa të kujdesit për veten.
  • Nuk ka ndonjë trajtim që të jetë i efektshëm për të gjithë gratë.
  • Anestetikë-t lokalë, kremrat nga estrogjenet me përdorim lokal, ilaçet kundër depresion-it dhe ato antikonvulsive janë shembuj të trajtimit mjekësor të vulvodinias.
  • Teknika e kontrollit psikologjik, ushtrimet fizike dhe bllokuesit nervorë mund të jenë të dobishëm.
  • Vulvodinia nuk shoqërohet me kancer-in apo sëmundje të tjera serioze, por mund të jetë burim i një shqetësimi fizik dhe emocional afatgjatë.

Çfarë janë dhimbja vaginale dhe vulvodinia?

Vulvodinia i referohet dhimbjes në zonën e vulvës dhe hapjes vaginale. Ajo konsiderohet se është dhimbje për të cilën nuk ka shkak të njohur. Ajo është e ndryshme nga dhimbja e lokalizuar thellë në komblik apo brenda në vaginë. Ky artikull përqendrohet tek dhimbja në zonën e vulvës dhe në hapjen e vaginës. Ajo mund të jetë kronike dhe mund të zgjasë me vite tek disa gra. Shkalla e ashpërsisë ndryshon tek gra të ndryshme. Shpesh ndodh në mungesë të shenjave fizike ose çrregullimeve të dukshme. Mund të jetë e rëndë dhe mund të ndikojë në aktivitetin seksual dhe të shkaktojë marrëdhënie të dhimbshme (dispareuni).

Çfarë e shkakton dhimbjen vaginale dhe vulvodinian?

Kapërcimi i problemeve seksuale me kalimin e moshës

Me kalimin e moshës, shumica e njerëzve dëshirojnë nevojën për të qenë pranë të tjerëve. Për më tepër, ndërsa u afrohemi “viteve të artë” shumë prej nesh dëshirojnë gjithashtu të ruajnë marrëdhënie seksuale aktive dhe të kënaqshme. Fatkeqësisht, procesi i plakjes mund të shkaktojë edhe disa ndryshime të padëshirueshme në trupin tonë. Procesi normal i plakjes sjell shumë ndryshime fizike si tek gratë edhe tek burrat.

Gjithashtu me plakjen mund të zhvillohen disa sëmundje të cilat mund të kërkojnë mjekime. Këto ndryshime dhe pengesa disa herë mund të ndikojnë në aftësinë e dikujt që të gëzojë një marrëdhënie të shëndetshme seksuale me një person tjetër.

Ndryshimet seksuale tek gratë

Disa gra e gjejnë seksin më të kënaqshëm me kalimin e moshës. Pas menopauzë-s ose histerektomi-së (heqjes së mitrës) ato mund të mos i frikësohen një shtatzënie të padëshiruar dhe mund të ndihen më të lira për t’u kënaqur me seksin. Për disa gra flokët e thinjur apo rrudhat nuk i bëjnë ato të ndjehen më pak tërheqëse për partnerin e tyre seksual.

Por në qoftë se një grua beson se pamja e saj e re dhe aftësia për të lindur e bën atë më femërore, ajo mund të fillojë të shqetësohet se sa seksualisht e dëshirueshme është pavarësisht nga mosha e saj, dhe kjo mund ta bëjë seksin më pak të kënaqshëm për të. Gjithashtu një grua mund të shikojë ndryshime tek vagina e saj.

Me plakjen e saj dhe reduktimin e hormoneve, paretet e vaginës hollohen dhe bëhen më të tharë dhe të acaruar. Për shkak të këtyre ndryshimeve ajo mund të ketë dhimbje gjatë marrëdhënies seksuale. Grisjet e vogla në paretet e vaginës nga fërkimi gjatë marrëdhënies përgjithësisht shkaktojnë shumë dhimbje dhe herë pas here hemorragji.

Këto ndryshime nuk do të thotë që ajo nuk mund të kënaqet me seksin, por ajo duhet të vizitohet tek mjeku në qoftë se i përjeton këto simptoma sepse mund të marrë mjekime dhe lubrifikues që mund ta shtojnë lubrifikimin e vaginës dhe t’i bëjnë marrëdhëniet seksuale më të kënaqshme.

Ndryshimet seksuale tek burrat

Problemet seksuale të femrave

Mosfunksionimi seksual është i zakonshëm.

Një problem seksual, ose mosfunksionimi seksual, i referohet një problemi gjatë çdo faze të ciklit të përgjigjes seksuale, që pengon individin ose çiftin, të përjetojë kënaqësi nga marrëdhëniet seksuale.

Cikli i përgjigjes seksuale ka 4 faza:

  • Eksitimin;
  • Pllajën (pra periudhën ku nuk ka shumë ndryshime në aktivitetin seksual);
  • Orgazmë-n;
  • Rezolucionin.

Ndërkohë që kërkimet tregojnë se mosfunksionimi seksual është i zakonshëm (43% e femrave dhe 31% e meshkujve raportojnë një shkallë të caktuar vështirësie), kjo është një çështje që shumë njerëz nuk janë të gatshëm ta diskutojnë.

Për fat të mirë, shumica e rasteve të mosfunksionimit seksual janë të shërueshme, kështu që është e rëndësishme t’i ndani shqetësimet tuaja me partnerin dhe mjekun.

Çfarë i shkakton problemet seksuale femërore?

Mosfunksionimi seksual mund të jetë rezultat i një problemi fizik ose psikologjik. Shkaqet e këtij mosfunksionimi janë:

  • Shkaqet fizike: Shumë gjendje fizike dhe/ose mjekësore mund të shkaktojnë probleme seksuale. Këto kushte përfshijnë diabet, sëmundje te zemrës, sëmundje neurologji-ke, pabarazi hormonale, menopauzë, sëmundje kronike të tilla si sëmundjet e veshkave ose dështimin mëlçisë, alkoolizëm dhe abuzim me drogë. Përveç kësaj, efektet anësore të barnave të caktuara, duke përfshirë disa lloje të barnave anti-depresive, mund të ndikojnë në rënien e dëshirës dhe funksionin seksual.
  • Shkaqet psikologjike: Këto përfshijnë stresin dhe ankth-in që lidhen me punën, shqetësimin për performancën seksuale, probleme martesore apo në marrëdhënie, depresion-in, ndjenjat e fajit dhe efektet e një traume të kaluar seksuale.

Kush preket zakonisht nga problemet seksuale?

Të dy, si burrat dhe gratë, preken nga problemet seksuale. Problemet seksuale ndodhin tek të rriturit e të gjitha moshave. Mes atyre që preken rëndom janë të moshuarit, problemet e të cilëve mund të lidhen me një rënie të shëndetit, që vjen nga moshimi.

Si mund të ndikojnë problemet seksuale tek gratë?

Problemet më të zakonshme që lidhen me mosfunksionimin seksual tek gratë përfshijnë:

Infertiliteti

Infertilitet është konsideruar paaftësia për të arritur shtatzëninë pas 12 muajsh të marrëdhënieve normale seksuale pa kontraceptivë. Sterilitet-i mund të prekë mashkullin apo femrën ose të dy.

Çfarë ndikon tek fertiliteti?

Femrat janë në fertilitetin e tyre më të mirë në të 20-at, por do të ndalojnë prodhimin e vezëve (ovulacion) kur ato të arrijnë menopauzë në të 40-tat ose afër të 50-tave. Megjithatë, burrat mund të vazhdojnë të prodhojnë spermë edhe në të 70-tat e tyre, por cilësia e spermës përkeqësohet me moshën. Ka edhe faktorë të tjerë që mund të ndikojnë në fertilitetin, duke përfshirë:

  • Shqetësimet e përgjithshme shëndetësore të tilla si obezitet-i, sëmundja e tiroides ose diabet-i pakontrolluar;
  • Faktorët psikologjikë të tillë si stresi, tensioni dhe ankth-i;
  • Pirja e tepruar e duhanit dhe konsumi i alkool-it;
  • Disa lloje ilaçesh.

Çfarë e shkakton fertilitetin femëror?

  • Dështimi për të prodhuar vezë;
  • Dështimi për zhvillimin e vezoreve, siç shihet në kushte të tilla si sindroma Turner;
  • Endometrioza, një gjendje që shkakton rritje anormal-e të indit endometrium, shpesh duke shkaktuar dhëmbëzim dhe inflamacion në organ-et riprodhuese;
  • Tubat fallopianë të bllokuar (tubat që marrin vezët nga vezorja për në bark). Kjo shpesh është shkaktuar nga infeksione të tilla si sëmundja pelvik-e inflamatore (PID) ose sëmundje seksualisht e transmetueshme (STD-sexual transmitted diseases) siç janë klamidia ose gonorre-a;
  • Tumor-i i mitrës ose dhëmbëzat që pengojnë vezën e fekonduar nga transplantim-i;
  • Disa pabarazi hormonale;
  • Mukus-i “armiqësor” në qafën e mitrës që nuk e lejon spermën që të hyjë;
  • Në raste të veçanta, disa gra mund të kenë një reaksion ndaj spermës së partnerit.

Vlerësimi i infertilitetit

Mjekët mund të vlerësojnë infertilitetin tek të dy partnerët nëpërmjet:

  • Marrjes së një historie të detajuar mjekësore duke përfshirë edhe problemet menstrual-e, ekspozimin ndaj STD-ve apo parotit-it, përdorimin e barnave të caktuara dhe ilaçeve, kohën dhe rregullueshmërinë e marrëdhënieve seksuale;
  • Ekzaminimit fizik të të dy partnerëve;
Kanceri i mitrës

Pjesa më e madhe e kancerave të mitrës janë kancera të endometrium-it. Kancerat mundet edhe të zhvillohen në shtresat e muskujve të mitrës. Të kuptuarit se cilin lloj kanceri ju keni është e rëndësishme pasi prek vendimin që ju dhe mjeku do të merrni për trajtimin.

Adenokarcinomë e endometriumit

Adenokarcinomë është një kancer që fillon në indet glandular-e. Pjesa më e madhe e grave (rreth 85%) që janë diagnostikuar me kancerin e mitrës kanë këtë lloj kanceri.

Lloje të tjera kancerash të mitrës (uterusit)

Llojet më pak të zakonshme të kancerave të mitrës janë karcinoma adenoskuamoz, papillary serous karcinoma dhe më rrallë qelizat karcinoma ose karcinomë e mitrës. Këto kancera janë quajtur kancera me rrezikshmëri të lartë sepse ato kanë shumë mundësi që të shpërndahen.

Gjakderdhja e pazakontë

Ndonjëherë gratë zhvillojnë një shtresë shumë të trashë të mitrës. Kjo do të thotë që ato kanë perioda shumë të dhimbshme ose gjakderdhje në kohë të parregullta, ose kanë një shkarkim uji e gjaku edhe pse janë në menopauzë.

Disa lloje të hiperplazi-së endometriale më vonë mund të bëhen kanceroze. Nëse ju keni përfunduar së linduri fëmijë, mjeku juaj mund t’ju këshillojë histerektomi-në.

Gjakderdhjet e pazakonshme para dhe pas menopauzës duhet të hetohen. Zakonisht nje test ultratingull-i dhe /ose një biopsi kryhet për të vlerësuar trashësinë e endometriumit. Në një biopsi, një mostër e endometriumit marret për ta vëzhguar me mikroskop.

Shkaqet e kancerit të mitrës

Shkaku kryesor i kancerit të mitrës është i panjohur. Disa gjëra duken se vendosin gratë në një rrezik më të madh:

  • Mosha – është më e zakonshme në gratë mbi moshën 50 vjeçare;
  • Hiperplazi endometriale;
  • Menopauza; të mos paturit e fëmijëve ose të qenit infertil;
  • Të qenit mbipeshë;
  • Presioni i lartë i gjakut dhe diabet-i;
  • Një histori familjare endometriale e kancerit të gjirit dhe fshikëzës;
  • Të realizuarit e zëvendësimit hormonal mbi estrogjenet pa progesteron;
  • Marrja e tamoxifen-it ose anastrozole-ve për trajtimin e kancerit të gjirit. Nëse jeni duke marrë këto 2 ilaçe diskutoni rrezikun me mjekun tuaj.
Osteoporoza: Si ndikon tek kockat tuaja

Kur shohim më nga afër kockat, zbulojmë 2 lloje strukturash: strukturën e dendur të quajtur kockat kortikale dhe strukturën tjetër të quajtur kockat sfungjerore.

Kockat kortikale formojnë shtresën e jashtme të fortë të të gjitha kockave të trupit dhe formojnë pjesën më të madhe të kafkës dhe brinjëve. Kockat sfungjer janë gjetur kryesisht në brendësi të rruazave (segmenteve kockëmëdha të shtyllës kurrizore), dhe brenda skajeve të eshtrave të gjata si femuri (kockat e kofshës). Në vizatimin e mëposhtëm të një kocke të kofshës normale, mund të shihen kockat kortikale jashtë boshtit të kockave dhe kockat sfungjerore brenda përfundimit të kockave, pranë nyjeve.

kocka normale

Kocka është një ind i gjallë që është në një gjendje të vazhdueshme qarkullimi. Qelizat brenda janë të përfshira në formimin e kockave të reja. Bilanci ndërmjet aktiviteteve të kundërta brenda kockave është i ndikuar nga disa faktorë, duke përfshirë:

  • Moshën;
  • Sasinë e hormoneve seksuale (siç janë estrogjenet dhe testosteron-i); dhe
  • Gjenet.

Gjendjet e tjera që ju mund të keni, ashtu sikundër ilaçe të caktuara që mund të jeni duke marrë, siç janë kortikosteroide-t gjithashtu mund të ndikojnë në shëndetin e kockave.

Nëse sasia e kockave që janë duke u formuar është më e madhe se sasia e kockave të riabsorbuara, në masën e kockave tuaja, atëherë – sasia e kockave në skeletin tuaj – do të rritet, ashtu siç ndodh gjatë fëmijërisë. Megjithatë, rreth moshës 30 vjeçare, ri-absorbim-i i sasisë së kockave fillon e bëhet pak më i madh se shuma e kockave të formuara dhe për shumë vite pas kësaj moshe, ky çekuilibër i vogël çon në një humbje graduale të masës kockore.

Seksi dhe procesi i moshës

Pjesa më e madhe e njerëzve të moshuar duan dhe shijojnë një jetë të mirë aktive seksuale. Megjithatë, me kalimin e kohës ato vënë re një ngadalësim. Kjo është pjesë e procesit të plakjes.

Çfarë ndryshimesh përjetojnë gratë?

Femrat mund të vënë re ndryshime në formën dhe fleksibilitetin e vaginës. Këto ndryshime mund të mos shkaktojnë një humbje serioze të aftësisë për të shijuar jetën seksuale. Pas menopauzë-s, shumë gra do të kenë një zvogëlim të lubrifikimit tek vagina që mund të ndikojë në kënaqësinë seksuale. Përdorimi i lubrifikantëve të thjeshtë mund të ndihmojë.

Çfarë ndryshimesh përjetojnë meshkujt?

Shpesh meshkujt përjetojnë ndryshime më të dukshme. Mund t’ju duhet një kohë më e gjatë për të arritur në ereksion. Ndjenja që ejakulim-i është duke ndodhur mund të fillojë të zvogëlohet. Humbja e ereksionit pas orgazmë-s mund të jetë më e shpejtë ose mund t’i duhet më shumë kohë përpara se ereksioni të ndodhë përsëri. Disa meshkuj zbulojnë se ato kanë më shumë nevojë për stimul-im.

Meshkujt e moshuar dhe impotenca

Ndërkohë që meshkujt plaken, impotenca – mungesa e aftësisë për të arritur dhe mbajtur ereksionin bëhet edhe më e vështirë, sidomos tek meshkujt me sëmundjen e zemrës, presion të lartë të gjaku-t dhe komplikime diabetike.

Efektet e sëmundjeve

Gjithashtu sëmundjet ose paaftësia mund të ndikojë, por edhe gjendje më të vështira nuk do t’ju ndalojnë juve për të arritur një jetë seksuale të kënaqshme.

  • Sëmundja e zemrës. Shumë njerëz që kanë patur atak të zemrës janë të frikësuar se ndoshta kryerja e marrëdhënieve seksuale mund të shkaktojë një tjetër atak. Por rreziku i kësaj është shumë i ulët. Ndiqni këshillën e mjekut. Pjesa më e madhe e njerëzve mund të fillojnë aktivitetin seksual 12 deri në 16 muaj pas një ataku.
  • Komplikacionet e diabetit. Pjesa më e madhe e njerëzve me komplikacion-e diabet-ike nuk kanë probleme, por një në shumë raste mund të ndikojë tek impotenca. Në pjesën më të madhe të rasteve mund të ndihmojnë trajtimet mjekësore.
  • Ataku. Shumë rrallë, aktiviteti seksual është shkatërruar nga ataku.
Problemet e menstruacioneve

Zbuloni se çfarë është normale dhe se çfarë nuk është normale për periodat tuaja.

Amenorre-a (mungesa e periodave)

Amenorre nënkupton një mungesë të periodave. Mjekët zakonisht e klasifikojnë amenorre-an në primare dhe në sekondar-e.

  • Amenorrea primare: kur periodat tuaja nuk kanë filluar dhe ju jeni të paktën 16 vjeç;
  • Amenorrea sekondare: kur ju normalisht keni perioda po ato janë ndaluar për 6 muaj ose më shumë.

Kur është normale për të mos patur perioda?

Është normale për të mos patur perioda:

  • Përpara se të arrini pubertet-in;
  • Kur jeni shtatzënë;
  • Nëse ushqeni me gji; dhe
  • Nëse ju keni arritur menopauzë.

Shkaqet e amenorreas

Amenorre-a mund të shkaktohet nga:

  • Mosfunksionimi në gjëndra tiroide, hipotalam (pjesë e trurit që ndihmon në rregullimin e ciklit menstrual) ose gjëndrës së hipofizës;
  • Problemet me vezoret;
  • Problemet anatomi-ke në qafën e mitrës, mitër ose tek vagina;
  • Vonesa e pubertetit;
  • Ushtrimet e zgjatura;
  • Stresi;
  • Depresion-i dhe disa forma të tjera të problemeve mendore;
  • Pesha e vogël trupore;
  • Disa ilaçe, që përfshijnë pilulat kontraceptive (mund të duhet 3–6 muaj për të filluar përsëri periodat pas ndalimit të pilulave), ilaçet e caktuara antipsikotike dhe kemiotarepia për kancer-in;
  • Sëmundjet kronike;
  • Zhbalancimi hormonal siç është sindroma policistike e ovareve;
  • Menopauza e parakohshme.

Dismenorrea (perioda të dhimbshme)

Dismenorre nënkupton perioda të dhimbshme. Dhimbjet e periodave dhe parehatia shpesh janë më të forta në ditën e parë të periodave. Dismenorre tenton që të arrijë kulmin shumë shpejt pas pubertetit, kështu që nëse periodat janë duke u bërë më të dhimbshme ndërkohë që rriteni, shkoni tek doktori. Doktorët zakonisht e klasifikojnë dismenorre-an në primare dhe sekondare (shihni më poshtë).

Simptomat e dismenorreas

Simptomat e zakonshme të dismenorreas përfshijnë:

  • Dhimbje barku dhe ndonjëherë dhimbje në kofshën e sipërme;
  • Ngërçe
  • Dhimbje koke;
  • Përzierje; dhe
  • Kapsllëk ose diarre.

Me raste mund të keni të vjella.

Trajtimet e kancerit të zorrëve

Fazat e kancerit të zorrëve

Ekzistojnë disa sisteme për të përcaktuar fazat e kancerit të zorrëve. I pari është sistemi ACPS, i treguar më poshtë:

Stadi A – Kanceri gjendet vetëm në muret e zorrës.

Stadi B – Kanceri është përhapur në sipërfaqen e jashtme të mureve të zorrës.

Stadi C – Kanceri është përhapur në nyja limfatike në afërsi të zorrës.

Stadi D – Kanceri është përhapur përtej nyjeve limfatike, në zona të tjera të trupi si mëlçia apo mushkëritë.

Një sistem tjetër i përdorur është ai që quhet sistemi TNM. Ky sistem tregon sa i përhapur është tumor-i (T) në muret e zorrës; a janë infektuar nyjet limfatike (N) dhe a është përhapur kanceri në zona të tjera të trupit (metastazë-M). Në sistemin TNM, çdo shkronje i bashkëngjitet një numër, i cili tregon sa ka përparuar kanceri.

Ndoshta do të dëgjoni edhe për sistemin Dukes, i cili është një sistem më i vjetër, i ngjashëm me sistemin ACPS.

Trajtimi

Trajtimi kryesor për kancerin e zorrës është ndërhyrja kirurgjik-ale. Mund t’ju nevojitet edhe kemioterapi apo radioterapi. Mund t’ju nevojitet vetëm njëra prej tyre, por ndonjëherë mund të nevojitet një kombinim i tyre.

Ndërhyrja kirurgjikale

Ekzistojnë disa lloje të ndërhyrjeve për kancerin e zorrës. Secila prej tyre do të përcaktohet nga vendndodhja e kancerit në zorrë, nga lloji dhe madhësia e kancerit dhe nga përhapja e tij. Doktori do të marrë në konsideratë edhe moshën dhe shëndetin tuaj.

Kirurgji minimalisht invazive

Me termin kirurgji minimalisht invazive, e quajtur ndryshe edhe vrima e çelësit apo kirurgji laparoskopike duhet të kuptojmë një teknikë kirurgjikale, e cila përbëhet prej disa çarje të vogla në vend të një prerjeje të madhe në abdomen.

Kirurg-u fut një tub të hollë dhe fleksibël, i quajtur laparoskop, në një nga çarjet. Laparoskopi ka një dritë dhe një kamera, në mënyrë që kirurgu të shohë brenda abdomen-it dhe të heqë kancerin. Kjo teknikë zakonisht ka më pak dhimbje dhe më pak shenja, një rrezik më të vogël për infeksione dhe shërim më të shpejtë, duke kaluar më pak kohë në spital.

Kanceri i gjirit: Trajtimet

Trajtimi i kancerit të gjirit përgjithësisht do të fillojë pasi gjendja juaj shëndetësore ka qenë e vlerësuar plotësisht sepse lloje të ndryshme të kancerit të gjirit kërkojnë trajtim të ndryshëm. Një numër faktorësh duhet të merren në konsideratë në zgjedhjen e trajtimit më të përshtatshëm për ju. Kampionët e marrë nga një biopsi mund të përdoren për të gjetur nëse qelizat kanceroze kanë receptor estrogjen ose progesteron.

Mjekët nevojitet të gjejnë nëse kancer-i është përhapur në nyja limfatike nën krahun tuaj ose mbi kockën e qafës ose kudo tjetër në trup. Faktorë të tjerë për t’u marrë në konsideratë kur zgjidhet trajtimi më i përshtatshëm janë madhësia e bllokut të qelizave dhe sa shpejt ai rritet. Fakti nëse e keni kaluar menopauzë-n apo jo mund të ndikojë po ashtu në trajtim.

Alternativat e trajtimit

Alternativat e trajtimit përfshijnë ndërhyrjen kirurgjik-ale për të hequr ose bllokun e qelizave ose tërë gjirin, radioterapi-në dhe terapitë suplementare hormonale apo kemioterapinë.

Ndërhyrja kirurgjikale

Ajo përfshin ose heqjen e të gjithë gjirit (mastektomi) ose vetëm bllokun e qelizave dhe një zonë të indit normal që rrethon atë (lumpektomi). Një lumpektomi është një ndërhyrje kirurgjikale që e ruan gjirin. Llojet të tjera të ndërhyrjes kirurgjikale janë mastektomia e pjesshme ose një prerje e gjerë në të cilën hiqet më shumë ind i shëndetshëm dhe kuadrantektomia në të cilën hiqet një e katërta e gjirit.

Ndërhyrja kirurgjikale që e ruan gjirin

Studimet kanë treguar se në kancerin e hershëm të gjirit, lumpektomia (heqja e tumori-t) e pasuar nga një trajtim me rrezatim ka pothuaj të njëjtën shkallë kurim-i të suksesshëm sa edhe mastektomia (heqja e të tërë gjirit). Kirurgjia që e ruan gjirin me heqje të nyjeve limfatike, e pasuar nga radioterapia e gjirit është trajtimi më i zakonshëm i përdorur për kancerin e gjirit të zbuluar herët. Ideja është që të largohen qelizat kanceroze para se ato të mund të përhapen në pjesë të tjera të trupit.

Nyjat limfatike dhe limfoedema