gjalpi-kiki

Alergji-a ndaj kikirikëve është alergjia më e zakonshme dhe serioze tek fëmijët. Rreth 3 në çdo 100 fëmijë parashkollorë janë alergjikë ndaj kikirikëve. Për arsye që janë kryesisht të panjohura, duket se prevalenca (prevalencë) e alergjisë së kikirikëve është në rritje në vendet e zhvilluara.

Në shumicën e njerëzve, alergjia ndaj kikirikëve zhvillohet në fëmijëri dhe vazhdon gjatë gjithë jetës, por në rreth 20% të rasteve, alergjia zgjidhet në moshë të rritur. Fëmijët të cilët zhvillojnë anafilaksi (një reagim alergjik i papritur dhe i rëndë) në ekspozimin ndaj kikirikëve kanë më pak të ngjarë të rriten jashtë saj.

Simptomat

Lloji më i zakonshëm i reaksionit alergjik të fëmijëve të ekspozuar ndaj kikirikëve është kosherja, ose vetëm rreth gojës ose që përhapet mbi tërë trupin. Reagimet të tjera të zakonshme përfshijnë dhimbje barku, të vjella dhe diarre.

Shumë rrallë, fëmijët mund të zhvillojnë anafilaksi si rezultat i ekspozimit ndaj kikirikëve. Anafilaksi është një gjendje jetëkërcënuese që zakonisht përfshin vështirësi të papritura në frymëmarrje, ënjtje të gjuhës, dhe një rënie të presionit të gjakut që mund të çojë në kolaps dhe humbje të vetëdijes.

Fatmirësisht reagimet “jetëkërcënuese” të alergjisë së kikirikëvë janë të rralla.

Diagnoza

Për të diagnostikuar alergjinë ndaj kikirikut, doktori juaj do t’ju pyesë rreth simptomave të fëmijës suaj dhe të kërkojë për të kryer një test të shpimit të lëkurës. Mund të kërkohet gjithashtu edhe një test gjaku, edhe pse analizat e gjakut janë përdorur zakonisht më pak ditët e sotme për diagnostikimin e alergjisë ndaj kikirikut.

Është e rëndësishme të përcaktohet se jo çdo njeri që rezulton pozitiv ndaj alergji-së së kikirikut nga një çpim i lëkurës ose një analize të gjakut mund të zhvillojë një reaksion nga të ngrënit e kikirikëve, prandaj është e nevojshme për diagnozën një histori simptomash.

Procedurat e abortit

Lloji i procedurës së abort-it përdorur në ndërprerjen e ndërgjegjshme të shtatzënisë përcaktohet kryesisht nga fakti sa kohë ka një grua që është shtatzënë. Gjatë tremujorit të parë, ju zakonisht do të keni mundësi t’i nënshtroheni një procedure mjekësore apo një kirurgjik-ale aborti.

Para se të merrni parasysh alternativat, rekomandohet që të bëni një skaner me ultratingull për të përcaktuar nëse shtatzënia është e mundshme (është brenda mitrës, është shtatzëni jo-ektopike) për saktësi të përcaktimit të datës.

Aborti: Çfarë procedurash abortimi përdoren gjatë tremujorit të parë?

Në shumicën e rasteve, ju do të bëni një zgjedhje midis procedurave mjekësore ose kirurgji-kale të abortimit gjatë tremujorit të parë. Abortet mjekësore mund të bëhen vetëm deri në nëntë javë pas ngjizjes. Llojet e procedurave të abortit të kryera gjatë tremujorit të parë janë:

  • Methotrexate & Misoprostol (MTX): Një procedurë abortimi mjekësor e përdorur deri në shtatë javët e para të shtatzënisë. Ky kombinim i mjekimit nuk përdoret dhe aq shpesh për shkak të disponueshmërisë së mifepristone, që funksionon më me efektivitet për këtë qëllim.
  • Mifepristone & Misoprostol: Një procedurë abortimi mjekësor e përdorur deri në shtatë apo nëntë javët e para të shtatzënisë. Asaj i referohen edhe si RU-486, tableta e abortimit dhe Mifeprex.
  • Aspirimi Manual me Vakum: Një procedurë e përdorur në 3-12 javë nisur nga perioda e fundit. Konsiderohet më pak invazive me përdorimin e anestezi-së lokale në qafën e mitrës.
  • Aspirimi: Një procedurë kirurgjikale e përdorur për të përfunduar shtatzëninë deri në 16 javë nga perioda e fundit. Gjithashtu i referohen si kyretazh, dilatim dhe kyretazh ose aspirim në vakum.

Çfarë procedurash abortimi përdoren gjatë tremujorit të dytë?

Procedurat me bazë medikamentet nuk janë më një alternativë gjatë tremujorit të dytë. Llojet e procedurave të abort-imit të kryera gjatë semestrit të dytë janë:

7 teste mjekësore që i nevojiten çdo burri

Pranojeni: Madje edhe kur diçka nuk shkon mirë ju nuk pëlqeni të shkoni tek mjeku, e le më pastaj të shkoni për kontrolle parandaluese. Por të jeni pro aktivë lidhur me shëndetin tuaj duke iu nënshtruar ekzaminimeve të rekomanduara për gjendje shëndetësore dhe sëmundje serioze, kjo do të thotë që ju do të shpenzoni më pak kohë tek klinika e mjekut.

Varësisht nga mosha, historia familjare dhe faktorë që lidhen me mënyrën e jetesës, njerëzit kanë nevojë për testime të ndryshme në kohë të ndryshme në jetët e tyre. Këtu më poshtë keni një përshkrim të mirë të gjithçkaje që duhet të mbajnë mend të gjithë burrat.

Diabeti

Mundet që asnjëherë më parë të mos keni pasur nevojë për një ekzaminim për diabet-in në qoftë se do të keni ruajtur një peshë të shëndetshme dhe s’keni faktorë të riskut për këtë sëmundje (si kolesterol apo presion i lartë i gjakut). Por për shumicën e burrave mbi 45 vjeç, veçanërisht ata që janë mbi peshë, një test esëll i glukozë-s së plazmës ose testi A1C është një ide e mirë.

Gjithashtu rekomandohen ekzaminime për diabetin për të rriturit mbi peshë më të rinj se 45 vjeç të cilët kanë një histori familjare të sëmundjes.

Të dy testet e mësipërme janë të teste të gjakut të cilat duhen bërë në kabinet-in e mjekut tuaj. Testi A1C nuk kërkon të mos ushqeheni paraprakisht por në qoftë se mjeku dëshiron që t’u testojë duke përdorur glukozën e plazmës esëll ju do t’ju kërkohet që të mos hani e pini gjë përveç ujit tetë orë para testimit.

Infeksionet e transmetueshme seksualisht (STI)

Edhe në qoftë se keni qenë në një marrëdhënie monogami-ke për vite të tëra, nuk është ide e keqe të testoheni në qoftë se tashmë nuk e keni bërë këtë gjë. Shumë infeksione të transmetueshme seksualisht (STI-sexual transmitted infections) mund të kalojnë pa u diagnostikuar për shumë vite. P.sh. mund të kalojnë edhe 10 vite pa shfaqur simptoma të HIV (human immunodeficiency virus).

Ekzaminimi për STI rekomandohet si rutinë, pavarësisht nga mosha apo historia mjekësore e pacientit.