Tumori Struma ovarii

Tumori struma ovarii është një nënlloj i teratomë-s së vezoreve dhe përbëhet plotësisht apo kryesisht nga inde të tiroideve dhe përmban folikula të madhësive të ndryshme me material koloid.

Llogaritet që përbën 0.3-1% të gjithë tumoreve të vezoreve dhe afërsisht 3% të gjithë teratomave të pjekura cist-ike.

Paraqitja klinike

Afërsisht 5-8% e rasteve mund të shfaqin simptoma ose shenja të tiro-toksikozë-s.

Patologjia

Për të qenë një tumor struma ovarii, ai duhet të përbëhet nga më shumë se 50% i tiroideve.

Në përgjithësi, shfaqja patologji-ke e këtij lloj tumori dallohet nga ajo e teratomave të pjekura cistik-e. Struma ovarii përbëhet nga ind tiroidal ngjyrë qelibari me hemorragji, nekrozë dhe fibrozë.

Veçoritë radiografike

Ndërkohë që veçoritë e imazheve mund të jenë jo specifike dhe mund të mbivendosen me neoplazmë të vezoreve, ultratingull-i dhe tomografia (tomografi e kompjuterizuar) zakonisht demonstrojnë një lezion në pjesët lidhëse të organ-eve me zona të shumëfishta cistike dhe solide, që reflektojnë shfaqjen patologjike të tumorit në përgjithësi. Lucidet në zonën peritoneale mund të jenë të pranishme në rreth një të tretën e rasteve.

Tomografia

Shumë shpesh në tomografi ata shihen si masa periferike të lëmuara multi-cistike (me shumë cist-e) me një rrallim të madh në skanimet pa kontrast dhe pa zmadhim ose me një zmadhim mesatar të pareteve të cistit.

Rezonance magnetike e pelvisit

Përmes metodës së diagnostikimit me rezonancë magnetike të pelvisi-t mund të shihen masa cistike me shumë kavitete dhe me pjesë solide. Hapësirat e cistit mund të shfaqin edhe intensitet të lartë edhe të ulët të sinjalit (për shkak të koloidit xhelatinoz) në imazhet T1 dhe T2.

Prania e zonave me intensitet shumë të ulët të sinjalit në imazhet T2 për shkak të materialit viskoz të koloidit disa herë konsiderohet si sugjeruese për praninë e tumorit struma ovarii.

  • T1 C+ (Gd): pjesët solide mund të tregojnë zmadhim.

Trajtimi dhe prognoza

Trajtimi është me ndërhyrje kirurgjik-ale. Shumica dërrmuese e tumoreve struma ovarii (90 – 95 %) priren të jenë beninj-e dhe kësisoj kanë një prognozë të mirë.

Etimologjia

Kanceri i vezoreve: Alternativat e trajtimit

Trajtimi i kancerit të vezoreve zakonisht përfshin ndërhyrjen kirurgjik-ale dhe kemioterapinë. Ndonjëherë ai përfshin radioterapi-në.

Kirurgjia

Trajtimi parë për kancerin e vezoreve zakonisht është një operacion i quajtur laparotomi. Në këtë operacion bëhet një prerje në abdomen dhe kjo e lejon mjekun të gjejë dhe të largojë sa më shumë kancer që është e mundshme.

Në shumë raste mjeku do të bëjë një biopsi të tumor-it në fillim të operacionit për që qenë i sigurt që ai është kancer. Kjo quhet një “prerje e ngrirë”. Në qoftë se kanceri konfirmohet, atëherë operacioni do të vazhdojë. Operacioni zakonisht heq vezoret dhe tubat fallopianë (tubat uterine), mitrën dhe omentum majus dhe disa nyja limfatike në atë zonë. Gjithashtu mund të hiqet edhe apendicit-i. Ndonjëherë nevojitet të hiqet edhe një pjesë e zorrëve dhe madje edhe fshikëza e urinës.

Mund të tingëllojë që shumë nga pjesët ose organ-et e trupit tuaj hiqen në këtë operacion. Megjithatë këto organe janë fare të vegjël në krahasim me çdo gjë tjetër në abdomen-in dhe pelvisi-n tuaj dhe heqja e tyre nuk le ndonjë hapësirë bosh.

Disa gra mund të mos kenë nevojë për një kirurgji ekstensive. P.sh. një grua e re me një kancer epitelial të vezoreve në fazë të hershme mund të mos ketë nevojë t’i hiqet uterus (mitra) dhe të dy vezoret. Në këtë rast për të është ende e mundur që të ketë fëmijë.

Përcaktimi i fazave të sëmundjes

Pas operacionit, kampionë të një pjese të organeve që janë hequr dërgohen për ekzaminim në laborator. Rezultatet, të kombinuara me disa rezultate të testeve diagnostike japin informacion për llojin dhe shtrirjen e kancerit tuaj. Kjo bën të mundur që mjekët të përcaktojnë fazat e sëmundjes në mënyrë që të munden të përpunojnë trajtimin më të mirë për ju. Në qoftë se kanceri i vezoreve është kufizuar vetëm tek vezoret ose fare pranë tyre, ai mund të quhet i fazës 1 ose 2. Në qoftë se ai është përhapur në organe të tjerë ai mund të jetë i fazës 3 ose 4. Njohja e fazës së sëmundjes e ndihmon mjekun tuaj që të diskutojë me ju zgjedhjet për trajtimin e mëtejshëm.

Alternativa të trajtimit të kancerit të lëkurës

Diskutimi i kancerit të lëkurës, zakonisht bëhet për melanomat (deri tani forma më e rrezikshme) dhe për kancerin e lëkurës që nuk është melanomë.

Trajtimi i këtij lloji të dytë të kancerit të lëkurës ka një shkallë të lartë suksesi, me kushtin që kanceri të jetë diagnostikuar në fazën e hershme të tij.

Nëse ju keni një histori të kësaj sëmundje, atëherë duhet të bëni kontrolle të rregullta të zonave të lëkurës të trajtuara më parë si edhe në zona të tjera të ndjeshme ndaj kancerit të lëkurës.

Diagnostikimi i kancerit të lëkurës

Mjeku juaj do të shikojë një plagë të dyshimtë (ose një njollë në lëkurë) dhe të ekzaminoj nyja limfatike pranë saj. Nëse dyshon se mund të keni një kancer të lëkurës, do të sugjerojë një biopsi për të konfirmuar diagnozë-n. Kjo është një procedurë e shpejtë dhe relativisht e thjeshtë, e cila kryhet me anestezi lokale. Mund të jetë një biopsi e një grumbulli indesh me anën e së cilës mblidhet një pjesë e vogël e lëkurës ose një biopsi me prerje, në të cilën hiqet e gjithë zona e dyshuar.

Po ashtu, ju duhet t’u nënshtroheni testimeve suplementare, si biopsisë së nyjeve limfatike, e cila tregon nëse kanceri është i përhapur.

Trajtimi

Gjatë planifikimit të trajtimit, mjeku juaj do të marrë parasysh një numër faktorësh, duke përfshirë:

• Llojin dhe madhësinë e kancerit;

• Vendndodhjen; dhe

• Nëse kanceri është përhapur në pjesë të tjera të trupit.

Kur mjeku ka mësuar se në çfarë faze ka përparuar kanceri, ai mund të vendosë për llojin e trajtimit që kërkohet në këtë rast. Shpesh trajtimi përfshin disa lloj procedura kirurgjik-ale ose radioterapi.

Llojet e trajtimit për formën jo melanomë të kancerit të lëkurës

Kirurgjia

Kur merret një biopsi, shpesh largohet tërë zona ku është shfaqur kanceri lëkurës. Në këtë rast kjo është procedura e nevojshme e trajtimit. Por në disa raste, në qoftë se kanceri i lëkurës është i madh apo i përhapur, mund të nevojitet që të hiqet një sasi e madhe e lëkurës dhe mund të duhet lëkurë tjetër për ta mbuluar zonën.

Operacioni Moh

Fshikëza e shkarë

Fshikëza është një organ i zgavruar në pelvis i cili depoziton urinën. Presioni i krijuar kur fshikëza mbushet me urinë shkakton nevojën për të urinuar. Gjatë urinimit, urina largohet nga fshikëza dhe del jashtë trupit nëpërmjet ureter-it.

Tek gratë, pareti i përparmë i vaginës mbështet fshikëzën. Ky paret mund të dobësohet apo të lëshohet me kalimin e moshës. Një stres i konsiderueshëm trupor siç është lindja e një fëmije mund të dëmtojë këtë pjesë të paretit vaginal. Në qoftë se ai keqësohet, fshikëza mund të shkasë, në kuptimin që nuk mbështetet më në paretin e vaginës dhe bie në vaginë. Kjo mund të shkaktojë probleme, si vështirësi në urinim, siklet dhe mospërmbajtje nga stresi (rrjedhje të urinës të shkaktuar nga teshtitja, kolla dhe tendosja).

  • Fshikëzat e shkara (të quajtura edhe cistocelë ose fshikëza të rrëzuara) ndahen në katër gradë, bazuar në atë se sa shumë fshikëza bie në vaginë.
  • Grada 1 (e butë): Vetëm një pjesë e vogël e fshikëzës bie në vaginë.
  • Grada 2 (e moderuar): Fshikëza bie mjaft sa që arrin hapjen e vaginës.
  • Grada 3 (e rëndë): Fshikëza zgjatet nga trupi përmes hapjes vaginale.
  • Grada 4 (e plotë): E tërë fshikëza zgjatet plotësisht jashtë vaginës, zakonisht e shoqëruar me forma të tjera të shkarjes së organeve të legenit.

Fshikëzat e shkara zakonisht shoqërojnë menopauzë-n. Para menopauzës, trupi i gruas krijon hormonin e estrogjenit, që ndihmon të mbahen të fortë muskujt e vaginës dhe ata rreth saj. Trupat e grave pushojnë së krijuari shumë estrogjen pas menopauzës dhe këta muskuj priren të dobësohen si rezultat i kësaj.

Shkaqet e një fshikëze të shkarë

 Faktorët e mëposhtëm zakonisht shoqërohen me shkaqet e një fshikëze të shkarë:

  •  Lindja e fëmijëve: Ky është shkaku më i zakonshëm i një fshikëze të shkarë. Procesi i lindjes është stresues për indet dhe muskujt vaginal, që mbajnë fshikëzën e një gruaje.
  • Menopauza: Estrogjenet, hormone që ndihmojnë që të ruhet forca dhe shëndeti i muskujve në vaginë, nuk prodhohen pas menopauzës.
Një variant i gjenit mund të dyfishojë riskun për Alzheimer tek gratë

Pasja e një kopje të një varianti të gjenit e rrit rrezikun për gratë për të zhvilluar sëmundjen Alzheimer shumë më tepër se burrat. Studiuesit e Universitetit të Stanford-it analizuan të dhënat e më shumë se 8 000 personave, shumica e të cilëve më të moshuar se 60 vjeç, të cilët u gjurmuan për një periudhë të gjatë në rreth 30 qendra të sëmundjes Alzheimer në të gjithë SHBA.

Në përgjithësi, pasja e një kopje të gjenit ApoE4 e rrit riskun e Alzheimerit. Por analiza e mëtejshme tregoi se gratë me një kopje të këtij varianti të gjenit kishte dy herë më shumë të ngjarë të prekeshin nga Alzheimer se sa ato që nuk e kishin këtë variant. Burrat me variantin ApoE4 kishin një risk pak të rritur të prekjes nga sëmundja Alzheimer, sipas një studimi të botuar në numrin e 14 prillit të Annals of Neurology.

Gjetjet mund të ndihmojnë për të përmirësuar të kuptuarit e shkaqeve bazë të sëmundjes së Alzheimerit, sipas autorit kryesor të studimit Dr. Michael Greicius, asistent profesor në neurologji dhe shkencat neurologjike.

Greicius vuri re se gratë ka shumë më tepër të ngjarë se sa burrat të preken nga Alzheimer dhe se kjo diferencë është pjesërisht për shkak të faktit se gratë priren të jetojnë më gjatë se burrat.
“Edhe pas korrigjimit për moshën, gratë duket se janë në një rrezik më të madh”, thotë Greicius.

Rezultatet sugjerojnë edhe se mjekët nevojitet të kenë qasje të ndryshme në trajtimin e grave dhe të burrave.

“Këto ditë, shumë vetë po bëjnë testime gjenetike në klinika të ndryshme. Njerëzit vijnë tek unë dhe thonë, “Unë kam gjenin ApoE4, çfarë duhet të bëj?” Në qoftë se ky person është burrë do t’i thoja atij se risku i tij nuk është i shtuar. Në qoftë se është grua, këshilla ime do të jetë e ndryshme”, thotë Greicius.

Midis 5 dhe 6 milionë amerikanë vuajnë nga Alzheimer dhe ky numër sipas ekspert-ëve, mundet që më shumë se të dyfishohet deri në mes të shekullit.

Ënjtja (abscesi) i dhëmbëve

Çfarë është një dhëmb i abscesuar?

Kur një dhëmb pulson vazhdimisht dhe ju mban zgjuar gjatë natës me dhimbje, ju mund të vuani nga diçka më shqetësuese se një dhimbje e thjeshtë dhëmbi.

Abscesi është një infeksion brenda një dhëmbi që është përhapur deri në majën e rrënjës ose rreth saj. Ky infeksion vjen nga dhoma e brendshme e dhëmbit, e cila quhet “dhoma e pulpës”. Brenda dhomës së pulpës ndodhen enët e gjakut dhe nervat, të quajtura kolektivisht “pulpa”.

Para formimit të një abscesi, dhëmbi praktikisht ka humbur aftësinë e tij për të luftuar infeksionet dhe bakteret janë në gjendje të pushtojnë dhomën e pulpës dhe të shumohen. Ndërkohë që bakteret shumohen, infeksioni përhapet zakonisht nga dhoma e pulpës dhe del përmes fundit të rrënjës, për në kockë (pjesën kockore të dhëmbit).

Abcsesi është një grumbullim qelbi i cili është i përbërë nga qeliza gjaku të vdekura, të bardha, mbetje indesh dhe baktere.

Abscesi i dhëmbit ndryshon nga abscesi i mishrave të dhëmbëve për nga burimi origjinal i infeksionit. Abscesi i dhëmbit (abscesi periapikal) vjen nga pulpa e dhëmbit dhe del nga apeks-i (maja) i dhëmbit.

Abscesi i mishrave të dhëmbëve ose ” abscesi periodontal” fillon në një xhep të mishrave të dhëmbëve jashtë dhëmbit, pranë rrënjës. Trajtimi për absceset varet nga vendi se ku e ka origjinën infeksioni.

Cilat janë shkaqet e një dhëmbi të abscesuar?

Ka shumë shkaqe të një abscesi të dhëmbëve. Një shkak shumë i zakonshëm është kur një kavitet dentar (prishja e dhëmbëve) bëhet aq i madh dhe i thellë se ajo arrin tek tek dhoma e pulpës. Një proces inflamator ndodh brenda dhëmbit.

Inflamacion i pulpës është zakonisht ajo që ndihet si një dhimbje dhëmbi. Pulpiti karakterizohet më vonë, nga analizat e mëtejshme të kryera nga një dentist, si kthyeshëm ose i pakthyeshëm. Pulpiti i kthyeshëm do të thotë se pulpa është e irrituar, por ajo ka shansin të shërohet.

Kanceri i mitrës: Trajtimet

Trajtimet shumëvjeçare të pacientëve me kancer dhe trajtimet test-uese në klinika i ka ndihmuar doktorët për të marrë më shumë njohuri rreth llojit dhe fazës së kancerit. Mjeku do t’ju këshillojë mbi trajtimet më të mira të kancerit. Kjo do të varet nga rezultatet e testimit, ku ndodhet kanceri dhe nëse ai është shpërndarë, moshën tuaj dhe shëndetin e përgjithshëm dhe se çfarë ju doni.

Kanceri i mitrës shpesh është diagnostikuar herët, përpara se ai të përhapet. Kjo do të thotë se shumë gra nuk do të kenë nevojë për trajtime të ndryshme nga kirurgjia. Efektet më të mëdha anësore të kirurgjisë është që gruaja mund të mos bëjë më fëmijë. Kirurgjia gjithashtu shkakton menopauzën.

Nëse kanceri është shpërndarë përtej mitrës, atëherë radioterapi-a, trajtimi hormonal ose kemioterapia mund të përdoren në vend të kirurgjisë.

Trajtimi për kancerin e mitrës ka një normë shumë të lartë shërimi.

Kërkimet në lidhje me shkaqet e kancerit të mitrës janë duke u zhvilluar në shumë pjesë të botës. Ky kërkim zakonisht përfshin testimin për të parë se cilat gjene janë të përfshira. Nëse ju jeni të interesuar, pyesni doktorin për më shumë informacion rreth trajtimeve në vende të ndyshme të botës.

Kirurgjia

Kanceri i mitrës është trajtuar zakonisht duke hequr mitrën. Ky operacion është quajtur histerektomi. Operacioni gjithashtu lejon doktorët për të gjetur se cilin lloj kanceri të mitrës ju keni dhe për të parë nëse ai është shpërndarë.

Prerja bëhet përgjatë zonës pubik-e. Pasi barku është hapur, kirurg-u lan zonën me një lëng, më pas ajo dërgohet tek patolog-u, i cili kontrollon lëngun për qelizat e kancerit.

Kirurgu kontrollon të gjitha organet në bark, duke parë për shenja të përhapjes së kancerit (metastazë). Ky operacion është quajtur laparotomi. Kirurgu më pas heq mitrën (histerektomia). Tubat tuaj fallopianë (tubat uterine) dhe vezoret do të hiqen. Kjo kirurgji përdor zakonisht një kamera për të parë brenda barkut.