10 dobitë e jogës paralindjes

Lini mënjanë egon tuaj dhe respektoni atë që trupi juaj është sot. Praktikoni dhembshurinë për veten tuaj dhe foshnjën. Joga e paralindjes është një nga gjërat më të mira që ju mundeni të bëni për vete si edhe për foshnjën në rritje.

Është e rëndësishme që të gjeni praktikën e duhur për vete, qoftë duke shkuar tek ndonjë qendër e jogës, duke gjetur një DVD apo duke krijuar praktikën tuaj në shtëpi. I vini veshin trupit tuaj dhe bëni atë që ndjeni se është e duhura për ju.

Disa nga dobitë e të praktikuarit të jogës gjatë shtatzënisë përfshijnë:

1. Zhvillon energjinë dhe forcën

Me rritjen e foshnjës brenda trupit tonë, nevojitet më shumë energji dhe forcë për të qenë në gjendje të mbartim peshën. Pozicionet e jogës forcojnë ijet, shpinën, krahët dhe shpatullat tona.

Joga e paralindjes: Salutimi i Diellit

2. Balanca

Balanca jonë sfidohet fizikisht me rritjen e fetus-it brenda trupit tonë. Emocionalisht ne jemi tharë për shkak të rritjes së progesteron-it dhe estrogjenet. Kur përpiqemi të fokusohemi në qëndrimin dhe frymëmarrjen në secilën nga pozat e jogës, në jemi në gjendje të sintonizojmë balancën tonë, fizikisht dhe emocionalisht.

Joga e paralindjes: Poza e  Pemës

3. Qetëson tensionin e fundit të shpinës, ijeve, kraharorit, pjesës së sipërme të shpinës, qafës dhe shpatullave

Me rritjen e foshnjës në trupat tanë ushtrohet më shumë tension mbi këta grupe specifikë muskujsh. Ne priremi të kemi më shumë një lakim të fundit të shpinës për shkak të madhësisë së rritur të barqeve tona. Ijet tona bëhen më të shtrënguara për shkak të presionit të shtuar të peshës së foshnjës në bark. Me rritjen në madhësi të gjinjve, pjesa e sipërme e shpinës dhe kraharori kanë më shumë tension, krahas me qafën dhe shpatullat tona.

Joga e paralindjes: Poza e Perëndeshës

4. Qetëson sistemin nervor

Me anë të frymëmarrjes së thellë, sistemi nervor kalon në gjendjen para-simpatike, që është përgjegjëse për relaksim-in. Kur trupat tanë janë në këtë gjendje, sistemi ynë tretës funksionon siç duhet, ne priremi të flemë më mirë dhe sistemi ynë imun është në gjendjen e tij optimal-e.

Komplikimet gjatë lindjes

Një shtatzëni e cila ka përparuar pa ndonjë vështirësi të dukshme ende mund të t’ju hapë rrugën ndërlikimeve gjatë lindjes. Këtu janë disa nga shqetësimet më të zakonshme:

Mungesa e përparimit (proces i zgjatur i lindjes)

Një përqindje e vogël e grave, në më të shumtën e rasteve, ato që do të bëhen nëna për herë të parë, mund të përjetojnë një lindje që zgjat shumë. Në këtë situatë edhe nëna edhe foshnja janë të rrezikuar nga disa ndërlikime duke përfshirë edhe infeksionet.

Paraqitje jo normale

Paraqitja i referohet pozicionit që fetus-i merr ndërsa trupi juaj përgatitet për të lindur dhe mund të jetë ose me kokën poshtë, ose me të ndenjurat poshtë. Në javët para ditës së caktuar të lindjes, fetusi zakonisht bie më poshtë në mitër. Pozicioni më i mirë për të lindur është kur foshnja pozicionohet me kokën poshtë, me fytyrë nga shpina e nënës me mjekrën të mbështetur në gjoksin e tij dhe pjesën e pasme të kokës të gatshme për të hyrë në pelvis. Në këtë mënyrë pjesa më pak e mundshme e kokës së foshnjës çan rrugën nëpër qafën e mitrës nëpër kanalin e lindjes.

Meqenëse koka është pjesa më e madhe dhe më pak elastike e foshnjës, më e mira për të është të hapë rrugën për në kanalin e lindjes. Në këtë mënyrë ka pak rrezik që trupi ta shtyjë dhe koka të bëhet e varur. Në disproporcion-in cefalo-pelvik koka e foshnjës shpesh është shumë e madhe për të kaluar në pelvisi-n e nënës, qoftë për shkak të dimensioneve të tyre relative ose për shkak të pozicionimit jo të mirë të fetusit.

Disa herë foshnja nuk është i kthyer drejt shpinës së nënës por drejt barkut. Kjo rrit shanset për një lindje të dhimbshme, të zgjatur dhe që e gërvisht kanalin e lindjes. Në pozicionimin e keq, koka e foshnjës është pozicionuar me ballin, majën e kokës ose fytyrën në hyrje të kanalit të lindjes.

Keloidet

Keloid-et mund të konsiderohet se janë vraga që nuk dinë se ku të ndalojnë. Disa herë një keloidi i referohen si një vragë keloidi, ajo është një vragë e fortë e grumbulluar që rritet krejt befasisht mbi pjesën tjetër të lëkurës. Zakonisht ka një majë të lëmuar dhe një ngjyrë rozë apo të purpurt. Keloidet janë me forma të çrregullta dhe priren të zmadhohen progresivisht. Ndryshe nga shenjat e tjera keloidet largohen me kalimin e kohës.

Cili është ndryshimi midis një keloidi dhe një vrage hipertrofike?

Pasi lëkura është lënduar, procesi i shërimit zakonisht lë një vragë. Disa herë vraga është hipertrofi-ke ose e trashur, por e kufizuar në kufirin e plagës. Vragat hipertrofi-ke priren të jenë më të kuqe dhe mund të zhduken vetiu (një proces që mund të dojë një vit apo më shumë). Mjekimi, si p.sh. injeksion-e të kortizonit mund ta shpejtojnë këtë proces.

Në të kundërt, keloidet mund të fillojnë dikur pas lëndimit dhe të shtrihen përtej vendit të plagosur. Kjo tendencë për të emigruar në zonat rreth e rrotull, të cilat nuk ishin lënduar fillimisht i dallon keloidet nga vragat hipertrofike. Keloidet zakonisht shfaqen pas një ndërhyrje kirurgjik-ale ose një plagosje por mund të shfaqen edhe spontan-isht ose si rezultat i ndonjë inflamacion-i të lehtë, siç është një puçërr e akne-s në gjoks. Plagosje të tjera të vogla që mund të nxisin keloidet janë djegie-t apo shpimet (pircing).

Cilat janë simptomat dhe shenjat e keloideve?

Keloidet rriten dhe duken shkëlqyese dhe në trajtën e kubesë, duke ndryshuar në ngjyrë nga rozë në të kuqe. Disa keloide bëhen mjaft të mëdhenj dhe të pakëndshëm. Përveç se shkaktojnë probleme potenciale kozmetike këto vraga priren të kruhen, të zbuten e madje edhe të dhëmbin kur preken.

Cili është shkaku i keloideve?

Mjekët nuk e kuptojnë saktësisht përse keloidet formohen tek disa njerëz ose në disa situata dhe jo në të tjerë. Ndryshimet në sinjalet qelizore që kontrollojnë rritjen dhe shpërndarjen mund të jenë të lidhura me procesin e formimit të keloidit, por këto ndryshime ende nuk janë karakterizuar shkencërisht.