7 gjëra që ju nuk i dinit lidhur me rritjen e binjakëve

Prisni binjakë? Asnjëherë nuk mund të jeni tepër i përgatitur për dy fëmijë njëherësh. Në SHBA, rreth 3 nga çdo 100 gra shtatzëna lindin binjakë ose trinjakë. Dhe nga shumë llogaritje, shtatzënitë e binjakëve janë në rritje. Por, edhe nënat me përvojë mund të mos e dinë se çfarë i pret kur ato sjellin në shtëpi binjakë të sapolindur.

 Ndërsa është e vërtetë që binjakët mund të sjellin gëzim të dyfishtë, rritja e tyre mund të kërkojë po ashtu punë të dyfishtë, të paktën fillimisht.

“Kjo është një formë mbijetese”, thotë Jennifer Walker pediatre nga Atlanta, e cila është edhe vetë një nënë binjakësh.

Kryesorja është të mos ndjeni që do të mbyteni në punë, për këtë duhet të planifikoni që më parë. Ja se çfarë thonë ekspert-ët:

1. Mungesa e programimit do të thotë të mos jetoni

“Është mjaft e vështirë me një foshnjë të vetme, por kur ju keni dy binjakë të porsalindur (sipas OBSH-së i porsalindur konsiderohet fëmija gjatë katër javëve të para të lindjes) gjërat duhet të programohen”, thotë Walker. “Ju doni t’i keni të dy foshnjat në të njëjtin program të ushqyerjes dhe të gjumit. Ata më në fund do të mësohen të përshtaten me këtë”.

2. Ju mund t’i ushqeni me gji të dy foshnjat në të njëjtën kohë…vërtet!

 “Në qoftë se ju ushqeni me gji, ju mund t’i ushqeni të dyja foshnjat në të njëjtën kohë me çdonjërin nga binjakët në njërin gji. Por kjo kërkon koordinim dhe durim të madh”, thotë Walker. “Unë personalisht nuk e pëlqej se si ndihem”. Ajo kujton se si të ushqeheshin të dy foshnjat në të njëjtën kohë ishte njëlloj si të balancoheshin të dy gjinjtë. Zgjidhja? “Unë ushqej njërin me gji dhe tjetrin me shishe”, thotë ajo. “Ulem në dysheme duke e ushqyer njërin me gji dhe tjetri rri në një jastëk para meje ose në krah me një shishe. E gjithë përvoja e ushqyerjes do të më marrë 45 minuta gjithsej”.

3. Një shtrat është shumë mirë në fillim

Vështrim mbi atakun e zemrës

Infarkt-i në zemër, gjithashtu i quajtur infarkt i miokardit, i referohet dëmtimit të zemrës të shkaktuar kur furnizimi me gjak për në pjesët e muskulit të zemrës bllokohet. Një atak në zemër ndodh për shkak se furnizimi me gjak ka qenë i ndërprerë pas një bllokimi në një prej degëve të njërës prej arterie-ve koronare (enëve të gjaku-t që furnizojnë muskulin e zemrës).

Çfarë e shkakton bllokimin e arterieve?

Procesi që sjell bllokimin e arterieve koronare (arterosklerozë) fillon aq herët sa edhe adoleshenca dhe krijohet ngadalë me kalimin e viteve. Nuk është identifikuar asnjë shkak i sëmundjes koronare arterial-e. Gjithsesi, ekzistojnë shumë shkaktarë që rrisin rrezikun e sëmundjes së zemrës.

Ato njihen me emrin faktorë rreziku. Sa më shumë faktorë rreziku që të keni, aq më i madh është shansi për atakun e zemrës. Gjithesi, shkenca nuk i ka zbuluar të gjithë faktorët që sjellin sëmundjen koronare arteriale, kështu që disa njerëz pësojnë atakun e zemrës pa patur aktualisht faktorë të njohur rreziku.

Faktorët e rrezikut që mund të jeni në gjendje për t’i ndryshuar janë:

  • Rritje e kolesterol-it në gjak;
  • Pirje e duhanit;
  • Rritje e presionit të gjakut (hipertension);
  • Mungesë e aktivitetit fizik;
  • Obezitet;
  • Konsumimi i tepërt i alkool-it;
  • Diabet;
  • Depresion;
  • Izolim social ose mungesë e mbështetjes sociale.

Faktorët e rrezikut që nuk mund të ndryshohen janë:

  • Mosha;
  • Gjinia;
  • Histori të mëparshme të sëmundjes së zemrës;
  • Histori familjare të sëmundjes së zemrës.

Unë kam pësuar një atak në zemër: Çfarë mund të bëj tani?

Pas atakut të zemrës, mund të provoni për të parandaluar ndërtimin e pllakave yndyrore në arterie duke reduktuar faktorët e rrezikut. Kjo do të reduktojë shanset tuaja për problemet e mëtejshme të zemrës dhe përmirësuar kualitetin e zemrës.

Sa muskuj kanë qenë dëmtuar?

Kjo ndryshon nga njëri person tek tjetri por shpesh sasia e muskujve të dëmtuar nuk është shumë e madhe dhe zemra vazhdon të pompojë mirë.

Testet, duke përfshirë testet e gjakut, EKG, skanimi miokard-iak dhe EKO japin disa ide në lidhje me sasinë e dëmtuar.

Është shumë e rëndësishme që ju të mbani një peshë ideale dhe një gjendje të mirë fizike nëse ju keni astmë. Të qenit mbipeshë mund të vështirësojë frymëmarrjen, dhe disa njerëz kanë vështirësi në frymëmarrje nëse ato rëndohen. Gjithashtu supozohet që të qenit mbipeshë inkurajon sëmundjen Zbaticë acid (gastro-ezofageal sëmundje zbaticë) GORD, e cila mund të jetë një shkaktar i astmës për disa njerëz.

Ndërkohë që ka dëshmi që të qenit obez është një faktor rrezikues për zhvillimin e astmës, ka gjithashtu edhe disa dëshmi që provojnë të kundërtën.

Rezultatet e një studimi nga Shkolla Mjekësore Harvard, publikuar në Arkivat e mjekësisë së brendshme në Nëntor 1999, tregoi se njerëzit obezë (e matur nga indeksi i masës së trupit BMI-Body Mass Index) kanë më shumë mundësi të zhvillojnë sëmundjen e astmës sesa njerëzit jo obezë. Rreziku i astmës rritet me rritjen e BMI-së, duke qenë 2.7 herë më shumë. Studimi i udhëhequr nga  Dr Carlos A. Camargo Jr, përfshiu 85.911 infermiere femra amerikane të regjistruara.

Gjithashtu studimi nuk zbulon saktësisht sesi rreziku i astmës është rritur nga obeziteti, Dr Camargo argumenton se kjo mund të jetë pasi pesha e tepërt bllokon rrugët e frymëmarrjes, duke i zvogëluar ato dhe duke i bërë më shumë të ndjeshme ndaj të ftohtit dhe shkaktarëve të tjerë të astmës.

Në anën tjetër, një studim Australian me rreth 200 të rritur gjeti se gjithashtu të rriturit me obezitet të rëndë kishin më shumë gulçime dhe vështirësi në frymëmarrje – e cila mund të sugjerojë një diagnostikim të astmës – ata nuk kishin një normë të lartë të ndjeshmërisë së frymëmarrjes, ose pengesë që mund të përdoret për diagnostikimin e astmës.

Grupi nënpeshë në studim kishte rritur simptomat e gulçimit, rritje të përgjegjshmërisë të frymëmarrjes dhe zvogëlim të funksionit të mushkërisë por pa rritje në përdorimin e ilaçeve të astmës.