Pircing i gjuhës mund të shkaktojë probleme dentare

Zakoni për të luajtur me pircingun e vendosur në gjuhë dhe shtyrja e tyre tek dhëmbët e përparmë, mund të shkaktojë në shumë raste, një hapësirë të madhe midis dhëmbëve.

Kërkuesit në SHBA kanë përshkruar një rast të një gruaje 26 vjeçare, që kishte zhvilluar një hapësirë shumë të madhe midis dhëmbëve të sipërm, kur ata më parë kishin qenë të mbyllur në mënyrë ortodonti-ke.

Ajo kishte bërë një pircing para 7 vitesh dhe e shtynte atë me forcë në dhëmbët e sipërm, duke krijuar një hapësirë midis tyre. Trajtimi i saj përfshiu aplikimin e shtërnguesve fiks, për të bashkuar përsëri dhëmbët, një rast i raportuar në Gazetën Ortodontike të Korrikut të vitit 2010 (44: 426-8).

Autorët thanë se ata gjetën prezencën e një pajisjeje, që ishte vendosur më parë për të rregulluar dhëmbët e saj, pajisje që nuk ishte hequr sepse gjuha ishte shumë vaskulare dhe lënia jashtë e kësaj pajisjeje, mund të sillte daljen e saj dhe hapjen e dhëmbëve.

Pircing në gjuhë është shoqëruar shpesh me infeksione, dhëmbë të thyer e me fraktura, trauma në mishrat e dhëmbëve dhe hemorragji, thanë autorët.

Ndryshimet klimatike mund të dëmtojnë shëndetin mendor

Normat e depresion-it, ankth-it, stresit post-traumatik dhe abuzim-it të substancave, janë të njohura për rritje niveli, sidomos gjatë periudhës së ndryshimeve klimatike.

Mbi një në 5 persona do të vuajnë nga stresi ekstrem, dëmtimi emocional dhe dëshpërimi pas një kohe shumë të keqe siç janë ciklonet, thanë raportimet.

Ndryshimi i klimës po shfaqet si një kërcënim serioz për shëndetin mendor, me trauma, e gjithë kjo si rezultat i ndryshimeve klimatike ekstreme, tha Dr. Burke.

Dokumenti, Vuajtja ndaj ndryshimeve klimatike: kostoja reale e jetesës me mosveprime mbi ndryshimet klimatike, bën thirrje për nisma për menaxhimin e ndryshimeve që ndodhin tek njeriu si rezultat i ndryshimeve klimaterike.

Gjakrrjedhja nga hundët

Rrjedhja e gjaku nga hundët (i njohur gjithashtu si epistaksi) është një problem i zakonshëm. Përmasa e gjakrrjedhjes mund të ndryshojë nga e lehtë në të bollshme.

Çfarë e shkakton derdhjen e gjakut nga hundët?

Shumica e gjakut nga hundët vjen nga pjesa frontale e septum-it nazal (indi që ndan hundën), i cili ka shumë enë gjaku. Nëse kjo zonë brenda hundës irritohet nga infeksioni, kapja e hundës ose nga tharja, rezultati do të jetë rrjedhje gjaku nga hundët. Këto gjakderdhje që janë të shkaktuara nga tharja e membranë-s së hundës shfaqen zakonisht në zona të thata ose në muajt e dimrit kur ajri është më i thatë.

Më pak të zakonta janë rrjedhjet e gjakut nga hunda që vijnë nga zona e pasme e hundës. Këto lloj rrjedhjesh zakonisht ndikojnë në njerëzit më të moshuar, dhe shpesh rrjedhja e gjakut është më e vështirë për t’u kontrolluar.

Ekzistojnë gjithashtu edhe një numër mjekimesh që mund t’i bëjnë njerëzit më dyshues ndaj rrjedhjeve të gjakut nga hunda. Këto përfshijnë:

  • Mjekimet si për shembull varfarin;
  • Disa lloje aspirinash; dhe
  • Lloje të ndryshme mjekimesh anti-inflamatore.

Ftohjet dhe gripi shpesh mund të rrisin incidencë-n e rrjedhjeve të gjakut dhe në muajt e ftohtë ka luhatje në temperaturat e nxehta dhe të ftohta—veçanërisht në rastet e të qëndruarit jashtë dhe më pas hyrja e menjëhershme në ndërtesa të ngrohta. Kjo mund të nxisë në shumë njerëz rrjedhjen e gjakut nga hunda.

Raste të njohura të rrjedhjes së gjakut nga hundët

  • Infeksion në membranat hundore;
  • Kapja e hundës;
  • Infeksione respirator-e;
  • Trauma;
  • Alergji dhe temperaturë nga kashta;
  • Objekte të huaja në hundë (e cila shihet zakonisht tek fëmijët);
  • Tension i lartë;
  • Shtrëngimi nga kapsllëku;
  • Mjekime si “holluesit e gjakut” (p.sh. varfarin);
  • Doza të larta alkooli-;
  • Disa lloje tumor-esh; dhe
  • Çrregullime të trashëguara gjaku.

Ndihma e parë për rrjedhjen e gjakut nga hundët

Neuroza : Prezantim

Termi neurozë përfshin një larmi çrregullimesh shumë të zakonshme të shëndetit mendor. Neuroza në të vërtetë është një diagnozë e prapambetur që nuk përdoret më në mjekësi. Çrregullimet që dikur klasifikoheshin si një neurozë, tani kategorizohen më me saktësi si çrregullime neurotike.

Çrregullimet që konsiderohen neurozë ose çrregullim neurotik përfshijnë çrregullimin e stresit pas traumave, çrregullime somatike, ankthi, paniku, fobia, çrregullimi i shkëputjes, çrregullimi obsesiv detyrues dhe çrregullimi i përshtatjes.

Çrregullimet që konsiderohen neurozë ose çrregullim neurotik përfshijnë një larmi të gjerë simptomash ose manifestimesh emocionale e fizike. Ankthi dhe frika janë simptoma të zakonshme për shumë çrregullime që konsiderohen neuroza apo çrregullime neurotike. Personat me çrregullime që konsiderohen neuroza ose çrregullime neurotike nuk kanë iluzione apo halucinacion-e që janë simptoma të çrregullimeve psikotike. Megjithatë çrregullimet që konsiderohen neuroza ose çrregullime neurotike mund të ndikojnë negativisht aftësinë e një personi të funksionojë me efektshmëri në aktivitetet e jetës së përditshme, si vajtja në punë apo në shkollë, kujdesi për familjen dhe kujdesi për nevojat bazë.

Diagnostikimi i çrregullimeve që konsiderohen neuroza apo çrregullime neurotike fillon me marrjen e historisë së plotë mjekësore duke përfshirë simptomat dhe përfundimi i një ekzaminimi të plotë fizik dhe i shëndetit mendor. Gjithashtu mund të bëhen testime për t’u siguruar që simptomat nuk janë të lidhura me sëmundje të tjera, si hipertiroidizëm ose prolaps i valvul-ës mitrale, të cilat të dyja kanë simptoma që mund të japin rezultat ankthin. Vlerësimi nga ana e një psikiatri shpesh është i domosdoshëm për të ndihmuar në diagnostikimin dhe trajtimin e çrregullimeve që konsiderohen neuroza ose çrregullime neurotike.

Dhimbja neuropatike

Zakonisht, dhimbja ndihet kur mbaresa të veçanta nervore ndjejnë se diçka është e gabuar me trupin e tyre dhe dërgojnë sinjale dhimbjeje në palcën kurrizore dhe trurin tuaj. Dhimbja neuropatike ndodh kur nervat janë dëmtuar nga sëmundje apo lëndime, duke bërë që ato të dërgojnë sinjale dhimbjeje në tru. Dhimbja shpesh është e rëndë dhe mund të jetë e vështirë për t’u trajtuar.

Dhimbja neuropati-ke është përshkruar zakonisht si thikë ose djegie dhe nganjëherë ajo ndihet si një shok elektrik, madje shpesh është më e keqe gjatë natës sesa gjatë ditës. Dhimbja mund të jetë konstant-e ose ajo mund të vijë dhe shkojë dhe kjo mund të shoqërohet me ndjesi shpimi gjilpërash ose mpirje.

Njerëzit me dhimbjen neuropatike janë shpesh jashtëzakonisht të ndjeshëm ndaj stimujve të dhimbshëm. Ata gjithashtu mund të kenë rritje ndjeshmërie ndaj kontaktit me të ftohtin dhe mund të perceptojnë stimuj jo–të dhimbshëm, të tilla si prekje të lehta apo larja e butë e lëkurës.

Çfarë e shkakton dhimbjen neuropatike?

Dhimbja neuropatike është shkaktuar nga dëmtimi ose mosfunksionimi i sistemit nervor. Dhimbja mund të jetë për shkak të problemeve në sistemin nervor qendror (truri apo palca kurrizore) ose sistemin nervor periferik (nervat në pjesën tjetër të trupit – d.m.th. nerva në fytyrën tuaj, krahët, këmbët dhe bustin).

Ndërkohë që doktorët ndonjëherë nuk janë në gjendje për të përcaktuar shkakun kryesor të dhimbjes neuropatike, ekzistojnë shumë shkaqe të njohura, që përfshijnë:

  • Traumë;
  • Mungesë në vitamina B12 ose tiaminë (vitamina B1)
  • Abuzim me alkool;
  • Sklerozë multiple (sklerozë e shumëfishtë);
  • Ngjeshja nervore ose pushtimi i një tumor-i;
  • Goditja;
  • Ilaçe të caktuara;
  • Infeksione të tilla si herpes dhe HIV (human immunodeficiency virus); dhe
  • Diabet.

Disa shembuj të dhimbjes neuropatike përfshijnë:

Dhimbje të forta të neuropatisë diabetike periferike

Diabet-i mund të dëmtojë nervat periferike, veçanërisht ato të këmbëve dhe shputave, duke shkaktuar dhimbje si mpirje dhe ndjesi shpimi gjilpërash.

Nevralgji trigeminale

Paronikia (Inflamacioni i thoit)

Një infeksion që zhvillohet në skajin e thonjve të gishtave të duarve apo të këmbëve quhet paroniki. Ai është infeksioni më i zakonshëm i dorës dhe në qoftë se lihet pa u trajtuar mund të përparojë në një infeksion më të rëndë të gishtave të duarve apo të këmbëve.

Shkaqet e Paroniki-as

Paroniki shkaktohet më shpesh nga një baktere e zakonshme e lëkurës që depërton lëkurën rreth thoit të dëmtuar nga një traumë, si kafshimi, thithja e thoit, e gishtave, larja e enëve ose acaruesit kimikë. Infeksioni mykotik mund të jetë po ashtu shkak i formimit të paronikias dhe duhet të merret në konsideratë veçanërisht tek personat me infeksion të përsëritur. Kjo sëmundje nuk duhet ngatërruar me malcimin herpetik të gishtit që mund të formojë një puçërr të vogël në gisht dhe që shkaktohet nga një virus por që nuk lokalizohet në skajin e thoit. Malcimi herpetik nuk trajtohet me anë të një prerje dhe drenazhimi dhe kësisoj duhet dalluar nga paroniki.

Simptomat dhe shenjat e paronikias

Një paroniki mund të fillojë si një skuqje dhe ënjtje rreth thoit, që quhet celulit. Shpesh ajo është shumë e dhimbshme kur preket dhe ndonjëherë mund të jetë me një ngjyrë të verdhë në të gjelbër që tregon se nën lëkurë është formuar një grumbullim qelb-i (i quajtur absces).

Simptomat dhe shenjat më të zakonshme janë si më poshtë:

  • Ënjtje;
  • Skuqje;
  • Grumbullim i qelbit;
  • Dhimbje dhe ndjeshmëri ndaj prekjes.

Kur duhet kërkuar pakujdesje mjekësore për një inflamacion të thoit?

Ju duhet t’i drejtoheni një mjeku në qoftë se skuqja përhapet përtej lëkurës rreth thoit ose në mollëzën e gishtit. Kjo skuqje tregon se infeksioni është duke formuar një infeksion më serioz të gishtit me formim të qelbit në indet e thella të majave të gishtave, që quhet felon (një infeksion i rrëzës së thoit).

Gjithashtu, ju duhet t’i drejtoheni mjekut në qoftë se është duke u formuar një absces. Ai kërkon drenazhim nga ana e një mjeku. Hapja (ose prerja) e një abscesi për ta kulluar qelbin nuk duhet të provohet të bëhet në shtëpi.

Humbja e flokëve tek gratë: Flokë që hollohen. Shkaqet dhe zgjidhjet.

Flokët janë  të lidhura me imazhin e vetvetes

Të gjatë, të shkurtër, të lidhur e me shkëlqim, për shumicën e grave janë më shumë se sa një tufë fibrash. Janë një shprehje e stilit dhe personalitetit. Studimet sugjerojnë po ashtu që flokët dhe imazhi i vetvetes janë të gërshetuar ngushtësisht. Në qoftë se një “ditë e keqe për flokët” mund ta bëjë një grua që të ndihet keq, humbja e tyre mund të jetë një pamje e shqetësuar në fytyrë çdo mëngjes para pasqyrës.

Humbja e flokëve është e zakonshme edhe tek gratë

Ideja që floku që hollohet është një problem për djemtë është e gabuar. 40% e njerëzve që përjetojnë humbje të përkohshme apo afatgjatë të flokëve janë gra. Disa kanë një flok që po hollohet ndërkohë që të tjera e shohin që pjesa qendrore gradualisht po zgjerohet. Të tjera zhvillojnë një rënie të flokëve të dalluar në kurorën e kokës. Ndryshe nga burrat tek gratë rrallëherë zhvillohet rënie e flokëve në pjesën e përparme të kokës.

Si rritet floku

Skalpi mesatar ka 100 000 fije floku. Çdo folikulë prodhon një flok të vetëm që rritet me një ritëm prej 1.5 cm në muaj. Pasi rritet për dy deri në gjashtë vjet, floku rri edhe pak para se të fillojë të bjerë. Ai zëvendësohet nga një flok i ri dhe cikli rifillon. Në çdo moment të dhënë të kohës 85% e flokëve rritet dhe pjesa tjetër qëndron në vend.

Sa shumë humbje e flokëve është normale?

Meqenëse flokët që janë në prehje normalisht bien, shumica e njerëzve kanë një rënie prej 50 deri 100 fijesh për ditë. Ju zakonisht do të gjeni disa në krehër apo furçën e flokëve ose në veshjen tuaj. Rënia jo normale e flokëve mund të ndodhë në disa mënyra. Ju mund të vini re tufa që bien kur juve i lani me shampo apo kur i krihni. Ose floku juaj mund të hollohet ngadalë me kalimin e kohës. Në qoftë se jeni të shqetësuar për ndryshimet në flokët tuaj kontrollohuni tek mjeku.

Gjetja e rrënjëve të rënies së flokëve

Koma: Llojet, Shkaqet, Trajtimet, Prognoza

Një gjendje kome është një gjendje e zgjatur në pavetëdije. Gjatë një gjendje kome, një person është i gjallë dhe duket sikur ai ose ajo është duke fjetur. Megjithatë, ndryshe nga një gjumë i thellë, personi nuk mund të zgjohet me çfarëdo stimul-imi, duke përfshirë dhimbjen.

Çfarë e shkakton një koma?

Koma shkaktohet nga një dëmtim i trurit. Dëmtimi i trurit mund të ndodhë për shkak të rritjes së tensionit, gjakderdhje, humbjes së oksigjenit, ose një grumbullimi toksinash (toksinë). Dëmtimi mund të jetë i përkohshëm dhe i kthyeshëm. Por mund të jetë edhe i përhershëm.

Më shumë se 50% e rasteve në gjendje kome lidhen me trauma në kokë ose turbullime në sistemin e qarkullimit të gjakut në tru. Problemet që mund të çojnë në gjendje kome përfshijnë:

  • Trauma: Lëndimet në kokë mund të shkaktojnë që truri të ënjtet dhe/ose të gjakoset. Kur truri ënjtet si rezultat i traumë-s, lëngu ushtron presion ndaj kafkës. Eventualisht ënjtja mund të shkaktojë që truri të ushtrojë presion poshtë drejt trung-ut nervor, gjë që mund të dëmtojë sistemin aktivizues rektikular, një pjesë e trurit që është përgjegjëse për zgjimin dhe vetëdijen.
  • Ënjtja: Ënjtja e indit të trurit mund të ndodhë edhe pa ndonjë shqetësim. Disa herë mungesa e oksigjenit, prishja e balancës elektrolitike ose hormonet mund ta shkaktojnë atë.
  • Gjakderdhja: Gjakderdhja në shtresat e trurit mund të shkaktojë një koma për shkak të ënjtjes dhe shtypjes mbi pjesën e lënduar të trurit. Kjo shtypje shkakton që truri të zhvendoset duke çuar në dëmtim të trungut cerebral dhe në sistemin aktivizues rektikular të përmendur më sipër.
  • Goditja: Kur nuk ka rrjedhje të gjakut në një pjesë të madhe të trungut cerebral ose humbje gjaku të shoqëruar me ënjtje, mund të ndodhë një koma.
  • Sheqeri në gjak: Tek njerëzit me diabet mund të ndodhë një koma kur nivelet e sheqerit në gjak qëndrojnë shumë të larta. Kjo është një gjendje e cila quhet hiperglikemi. Hipoglikemi-a ose sheqeri në gjak në nivel shumë të ulët mund të çojë edhe ajo në koma. Ky lloj i komës zakonisht është i kthyeshëm, sapo që sheqeri në gjak korrektohet.
Veshët: Si të kujdesemi për veshët tanë

Veshi është një mekanizëm ndjesor delikat, që sjell informacion të rëndësishëm rreth mjedisit të jashtëm në tru. Veshët duhet të mbrohen nga dëmtimet dhe për ta duhet treguar kujdes.

Pastrimi i veshëve

Veshët prodhojnë dyllë (cerumen) për vetëmbrojtje. Dylli dhe qimet e holla tek kanali i jashtëm i veshit, parandalojnë objektet e vogla që të hyjnë brenda veshit.

Veshi ka një mekanizëm që pastrohet vetë. Ka një lëvizje natyrale të lëkurës së vjetër, dyllit dhe papastërtive që dalin jashtë përgjatë kanalit të veshit. Kjo do të thotë që ajo që duhet të bëni është vetëm pastrimi i veshëve për të hequr papastërtitë rreth vrimës së veshit, me një copë të thatë në mënyrë të rregullt.

Nëse prodhohet më shumë dyllë dhe bllokon kanalin e veshit, pika speciale që mund të rekomandohen nga mjeku specialist, mund të hollojnë dyllin. Ndonjëherë, edhe vizitat tek mjeku, mund të jenë të nevojshme në mënyrë që të lëvizen në mënyrë fizike papastërtitë që bllokojnë veshin.

Fjala e urtë që thotë se kurrë nuk duhet të futni në vesh një gjë që është më e vogël se një bërryl, është e vërtetë. Kjo sepse vendosja e çdo gjëje në vesh, ka potencialin që të shkaktojë dëm.

Megjithatë, nëse diçka hyn në vesh, kërkoni ndihmën e ekspert-it për ta hequr atë. Ju, prindërit ose miqtë, nuk duhet që të tentoni për ta hequr atë. Rregulli kryesor është që të mos vendosni asgjë rreth veshit. Nëse ka ndonjë problem, kërkoni këshilla profesionale.

Mbrojtja e veshëve tuaj

Zhurma

Zhurma është një vibrim që shkakton përgjigje në veshin e njeriut. Duke folur në mënyrë shkencore, zhurmat dhe zërat janë e njëjta gjë. Ajo që është zhurmë për një person, është simfoni për tjetrin.

Për shkak se ato janë shumë larg nga zemra jonë, këmbët tona janë shpesh pjesa e parë e trupit që tregon se diçka nuk është duke shkuar mirë me qarkullimin e gjakut në trupin tonë. Gjendja e gishtave tonë është një sinjal që tregon shfaqjen e shumë sëmundjeve. P.sh. gishtat që janë “me vrima” (hapësira boshe) dhe jo të rrumbullakët mund të tregojnë mungesë të hekurit ose anemi (një mungesë të qelizave të kuqe të gjakut). Rritja e trashësisë së thonjve mund të tregojnë për psoriazë (emri i plotë psoriaza vulgaris).

Gishtat tona

Pjesa më e madhe e gishtave janë:

  • Vetë thoi;
  • Matriks, nga ku rritet thoi;
  • Lunula, një zonë e bardhë me formën e hënës në bazën e thoit;
  • Shtrati i thoit, ose indet mbi të cilat shtrihen thonjtë; dhe
  • Brazda, në të cilën thoi qëndron.

Thonjtë e shëndetshëm janë rozë, të pastër dhe rriten në brazdën e tyre normalisht. Thonjtë e gishtave rriten vazhdimisht. Nevojiten rreth 12 muaj për të zëvendësuar thoin e gishtit tuaj të madh.

Kush mund të ketë probleme të thonjve të gishtave?

Thonjtë e gishtave të njerëzve të të gjitha moshave pësojnë një sërë ndryshimesh, disa prej të cilave janë relativisht të zakonshëm. Ato mund të bëhen të trashë, të çngjyrosur, të infektuar dhe të brishtë. Në disa raste, thoi bie dhe ndërkohë një tjetër shfaqet. Më rritjen e moshës, ne kemi më shumë mundësi për të zhvilluar probleme të thonjve të gishtave.

Çfarë i shkakton problemet e thonjve të gishtave?

Problemet e thonjve të gishtave mund të shkaktohen nga lythat, tumor-et poshtë thoit, infeksionet dhe qarkullimi i dobët të gjakut. Pjesa më e madhe e problemeve vjen nga këpucët e papërshtatshme, të cilat ushtrojnë shumë presion mbi thonjtë. Dëmtimet, siç janë gërvishtjet dhe infeksionet mund të shkaktojnë gjymtim të përhershëm të thonjve.

Gjendjet e zakonshme dhe trajtimet

Rritja e brendshme e thonjve (e futura në mish)