Piketat e zhvillimit të fëmijës tuaj: Socializimi

Kur dhe si zhvillohet ai

Si ka filluar fëmija juaj të lidhet me njerëz të tjerë? Si dhe ku ai fillon të bëjë miq? E gjithë kjo ka filluar me juve. Si prind i tij, ju keni qenë miku e shoku i tij i parë, i pari që ka qeshur me sjelljet e tij të çuditshme dhe që i është përgjigjur bashkëbisedimit të tij me belbëzime. Me ndihmën tuaj ai ka mësuar se si të bashkëveprojë me të tjerët dhe ka zbuluar se sa lehtë dhe gazmore është t’i bësh ata të qeshin, të marrin pamje komike në fytyrë, madje edhe të nxjerrësh tinguj të çuditshëm bashkë me ta. Për dy vjetët që pasojnë, ai do të grumbullojë përvoja të tilla të para duke mësuar të luajë lojëra, të bisedojë, të bëjë miq dhe të mrekullojë të afërmit. Të mësuarit me socializmin është një proces që zgjat tërë jetën, një proces që vogëlushi juaj tani po e zbulon drejtpërdrejt.

12 deri 18 muaj

Gjatë vitit të parë të jetës, vogëlushi është fokusuar kryesisht në zhvillimin e aftësive fizike si kapja dhe ngritja e objekteve dhe të mësuarit me ecjen. Ai është kënaqur me shpërthimet e shkurtra në kohën e lojës me të tjerët, si gjyshi dhe gjyshja, por mbi të gjithë ju ka parapëlqyer juve, e ndoshta një dado të dashur.

Tashmë është më ndryshe. Ai gjithnjë e më shumë interesohet për botën rreth tij, megjithëse ende shikon çdo gjë se si lidhet me të. Ndërsa fëmija juaj mëson të flasë dhe të komunikojë me të tjerët, ai po zbulon njerëz të tjerë dhe se sa gëzim është t’u afrohet atyre dhe të shikojë reagim-in e tyre. Natyrisht, këtu është edhe kulmi i ankth-it të ndarjes, kështu që vogëlushi juaj mund të jetë i ndrojtur dhe i ngjitur pas jush. Mos u shqetësoni, kjo gjë zakonisht reduktohet pas moshës 18 muajsh.

7 shenja që tregojnë se foshnja juaj ju do

Foshnja

Ju shikon në sy. Të porsalindurit (sipas OBSH-së i porsalindur konsiderohet fëmija gjatë katër javëve të para të lindjes) pëlqejnë të shohin fytyra, dhe juaja është më e preferuara. Ky vështrim plot ndjenjë është një instinkt i mbijetesës i krijuar për të tërhequr dashurinë dhe vëmendjen e kujdestarit të tij. Por është gjithashtu edhe fillimi i dashurisë së fëmijës për ju, ai po e kupton se sa e rëndësishme jeni ju në jetën e tij.

Ai njeh aromën tuaj. Kur vjen puna për të zgjedhur midis aromave të ndryshme dhe bluzës tuaj plot njolla qumështi, foshnja juaj do të zgjedhë këtë të fundit për çdo herë. Edhe foshnja një javë pasi është lindur do ta kthejë kokën nga një pëlhurë e njomur me qumështin e nënës. Për të sapolindurin tuaj, asgjë nuk ka aromë më të ëmbël se ju.

Ai ju buzëqesh. Hera e parë kur foshnja juaj u dhuron një buzëqeshje përrallore është një moment i magjishëm. Ajo është mënyra e tij për t’ju thënë “të dua shumë”.

Ai flet me juve. Gugatjet e para shumë të hershme do t’ju drejtohen juve ose një kujdestari tjetër të besuar, ai nuk do të fillojë të flasë me veten e tij. Ai do të përdorë gjuhën e tij të hershme (të quajtur proto-bashkëbisedim) për t’u angazhuar në bisedë me ju, pra, përgjigjuni. Që të dy po hidhni themelet për një bashkëbisedim real më pas.

Kërkon që të jeni afër tij. Nga mesi i vitit të parë të jetës, do të vini re që ai nuk është i kënaqur nga mungesa juaj. Mund ta shtrembërojë fytyrën dhe të qajë kur ju dilni nga dhoma e do të buzëqeshë kur ktheheni, një tjetër shenjë e lidhjes së tij me ju.

Ka interesa të përbashkëta me tuajat. Qoftë kur ju vendosni dritat e festës në vende apo kur kontrolloni teshat e palara, foshnja juaj do të bëjë edhe ajo të njëjtën gjë me ju. E quajtur vëmendje e ndërsjellë, kjo sjellje mund të fillojë kur foshnja juaj është vetëm disa muajsh, por është më e shprehur në moshën 9 deri 12 muaj. Kjo është një shenjë që fëmija angazhohet me ju dhe vlerëson atë gjë të cilës ju i kushtoni vëmendje.

Çfarë po bën fëmija juaj?

A po nget një dyrrotësh apo trirrotësh?
A po thotë fjali me tre apo më shumë fjalë?
A po fillon të vishet vetë?
A po këndon me veten e vet?
A është i ngjitur në një moment dhe i pavarur në tjetrin?
Ajo për të cilën nuk duhet të shqetësoheni është frika.

Shumica e fëmijëve dy vjeç kalon nëpër një fazë të demonstrimit të një frike të kuptueshme për moshën, për gjërat si bubullimat, errësira madje edhe përbindëshat dhe merimangat. Çelësi është të mos ia bëni për të madhe, veçanërisht në qoftë se edhe ju frikësoheni nga këto gjëra. Sigurojini fëmijët me fjalë dhe me një përqafim dhe pastaj shpërqendrojini. Ju mund të gjeni se ata përsëri tremben, përsëri sigurojini dhe shpërqendrojini.

Si mund ta ndihmoni fëmijën tuaj në këtë moshë?

Luani lodra me ta, si vrapim, kërcim dhe ngjitje, kjo do t’u japë atyre një shije për aktivitetin dhe do të ndihmojë për aftësitë e tyre motorike.

Ndihmojeni fëmijën tuaj të mësojë t’i shprehë ndjenjat e tij/saj kur ai/ajo ka ndonjë shpërthim të çastit. Në vend që t’i qortoni fëmijët, bëjini ata t’ju shprehen se çfarë i ka mërzitur ose lënduar ndjenjat e tyre, etj.

Imagjinata e fëmijës bëhet më e gjallë në qoftë se do të filloni të shtireni se luani me kukullat ose kafshët prej pellushi të tyre.

“Vajza ime nuk do të më dëgjojë, kjo e tërbon atë”.

“Është shumë më e pëlqyeshme kur ju uleni në nivelin e tyre dhe e ulni tonin e zërit. Kur unë u thërras që nga kuzhina, është shumë e lehtë për fëmijët e mi të hutohen dhe të më injorojnë. Në vend të kësaj, unë iu afrohem, ulem në nivelin e tyre, gjë që do të thotë se ata duhet të më kushtojnë vëmendje dhe pastaj e ul tonin e zërit, që ata ta dinë se e kam seriozisht. Kjo gjë funksionon çdo herë, veçanërisht në publik.” Kështu shprehet një nënë 30 vjeçare e dy fëmijëve, 4 dhe 2 vjeç.